İman Edilenin Huzuru

İlişkinin Huzuru

İşaya 43:1-7

Billy Dempsey tarafından

Bu sabah metnimiz, peygamber İşaya, 43. bölüm, 1-7. ayetlerden geliyor. Ve eğer kilise İncilini kullanıyorsanız, sayfa 603'te bulacaksınız. İşaya'nın burada 43. bölümde söylediğinin hemen önceki bağlamı; 42. bölüm elbette daha geniş bağlamdır; İşaya kitabının 40-55. bölümlerinde Acı çeken Hizmetkarın şarkısı. 42. bölüm, Rab'bin hizmetkarının gelişinden, O'nda hazırladığı yeni şeyden, ulusların ışığını görmesi arzusundan bahseden bir bölümdür. Fakat 42. bölüm, halkının zavallı durumuyla kapanır. Kör ve sağırdırlar. Bölüm, Tanrı'nın öfkesini döktüğü diliyle sona erer. Bu, 43. bölümün başlangıcında "İlişkinin Huzuru" dediğim şey için bir hazırlıktır.

Hadi dua edelim, sonra 43. bölümün 1-7. ayetlerini okuyacağız.

Baba, bu Senin Sözün'dür; biz Senin halkınızız. Konuş. Duymamızı sağlayalım. Bize zihinsel açıklık ver. Bu gerçekleri kalplerimize derinlemesine ek. Ruhlarımızı besle. Bize yetkinlik ver. Baba, yaklaş. İsa'nın adına ve O'nun için dua ettiğimizde bizi duy.

İşaya 43. bölüm, 1. ayetten itibaren:

Ama şimdi İsrail'in yaratıcısı, ey Yakup, seni oluşturan, ey İsrail, Rab şöyle diyor: "Korkma, çünkü seni satın aldım; adınla seni çağırdım, sen benimsin. Sulara geçtiğinde ben seninle birlikte olacağım; nehirlerden geçerken sular seni boğmayacak; ateşte yürüdüğünde yanmayacaksın ve alev seni tüketmeyecek. Çünkü ben Senin Tanrın Rab'im, İsrail'in Kutsalı, Senin Kurtarıcın. Mısır'ı senin fidye olarak veriyorum, Kuş'u (yani Etiyopya'yı) ve Seba'yı senin yerine. Çünkü sen gözlerimde değerlisin, ve seni onurlandırdım, ve seni seviyorum. Senin için adamları veriyorum, halkları senin canın взамен. Korkma, çünkü ben seninle birlikteyim; Senin soyunu doğudan getireceğim, ve batıdan seni toplayacağım. Kuzeye, 'Ver' diyeceğim, ve güneye, 'Saklama' diyeceğim; oğullarımı uzaktan, ve kızlarımı dünyanın ucundan getir, herkesin adı benim adım, kimin için beni yüceltmek için yarattım, kimin için şekil verdim ve yaptım.”

İnsanlar çimen gibidir ve bütün görkemi tarladaki çiçekler gibidir. Çimen solar ve çiçek düşer, ama Tanrımız'ın Sözü sonsuza kadar durur.

"İlişkinin Barışı" nedir? Belki de "İlişki nedir?" Sorusunu tanımlayarak başlamalıyız. Bugünkü vaazımda nereye gitmek istediğimi size söyleyeyim. İlişkinin ne olduğu hakkında konuşmak istiyoruz, ilişkinin nasıl göründüğü hakkında konuşmak istiyoruz, ve sonra "Neden önemli?" Sorusunu sorarak bitireceğiz.

İlişki Nedir?

Ne demektir ait olmak? İsaiah'ın 1. ayette kullandığı dili inceleyelim. “Ama şimdi Rab şöyle diyor, seni yaratan, ey Yakup, seni oluşturan, ey İsrail: ‘Korkma, çünkü seni satın aldım; seni adınla çağırdım, sen benimsin.’” Orada büyük İncil temaslarını tanıyorsunuz – seni yarattı; seni oluşturdu; seni satın aldı. Mısır'dan o büyük çıkışımızı düşünüyoruz – Tanrı kendi halkını kölelikten kurtarıp vaad ettiği topraklara, İbrahim'e vaat ettiği topraklara yerleştirmesi. “Seni satın aldım” – o İbranice kelime, “gaal,” “kurtarıcı” dır – “kurtarıcı, koruyucu” gibi düşünmek, tam olarak Boaz'ın Ruth ve kayınvalidesi Naomi için kurtarıcı, koruyucu olması gibi; hısımlık bağı ile yükümlü kurtarıcı, onların geleceğini kendi kurtarıcı eylemiyle güvence altına aldı. Bu, Tanrı'nın kendisi için betimlediği bir resimdir; seni satın aldı. Kendi halkının geleceğini onların lehine yaptığı kurtarıcı eylemle güvence altına almıştır.

“Seni adıyla çağırdı” – yine, onun İbrahim'le olan ilişkisini düşün; karısı Sara ile olan ilişkisini düşün. Onların adlarını nasıl değiştirdi; onları adlarıyla çağırdı. Noah'ı düşün. Noah'ı adıyla çağırdı. Adıyla çağırdığı kimseleri, kendisiyle yakın bir ilişkiye kabul ediyor. Bir ebeveyn ve çocuk gibi, Tanrı evlat edinme kapılarını açarak, halkı sadece kendisine tabi olanlar değil, aynı zamanda oğulları ve kızları oluyor. “Seni adıyla çağırdım.” Buna karşılık, birkaç hafta önce okuduğumuz Mezmur 1'de ne dediğini dinleyin. “Rabbim, doğru kişilerin yolunu bilir, ama kötilerin yolu,” diyor, “mahvolacak.” Mahvolacak; kalmayacak. Ya da daha da belirgin olarak, İsa'nın Matta 7. bölüm, 21. ayette ne dediğini dinleyin. “Bana ‘Rab, Rab’ diyen herkes göğünlerin krallığına girmeyecek. Ama gökte olan Babam'ın iradesini yapan odur.” “Rab, Rab” diyenlere, ama gökteki Babasının iradesini yapmayanlara İsa, “Sizleri hiç tanımıyorum. Sizleri hiç tanımıyorum. Benden uzaklaşın,” diyor. Tanrı, halkı hakkında, “Seni adıyla çağırdım. Seni tanıyorum. Seni yakından tanıyorum. Seni adıyla çağırdım,” diyor.

Ve sonra hepsini "siz benimsiniz" sözü ile taçlandırıyor. Tekrar, Tanrı'nın Exodus'un tüm doruk olaylarından sonra halkını Sina'da kendisine topladığı o büyük sahneyi düşünün. Onları Sina'da kendisine toplar. "Kendi gözlerinizle gördünüz ki Mısırlılara ne yaptım, sizi kartal kanatları üzerinde taşıdım ve kendime getirdim. Şimdi, eğer gerçekten sesime itaat ederseniz ve ahdimi tutarsanız, o zaman bütün halklar arasında benim özel mülkiyetim olacaksınız. Çünkü bütün dünya benimdir. Siz bana kâhinler krallığı ve kutsal bir ulus olacaksınız. Siz benim özel mülkiyetim olacaksınız." Bu, "Benimsiniz. Değerli bir mülkiyet olarak benimsiniz" dediğinde taşınan yük; taşınan eşyadır. Değerli bir mülkiyet. Yani Tanrı, "Sizin üzerinde özel bir hakkım var ve söz ile, siz de benim üzerinde özel bir hakkınız var" diyor. Tanrı'nın onları nasıl tanımladığına dikkat edin - "Sizi adınızla çağırdım; benimsiniz."

Size 42. bölümün üzücü sonunu anlattım. Tanrı, 42. bölümün sonunda tanımladığı gibi halkını üzücü durumlarıyla tanımlamıyor, aksine "Benimsiniz" sözü ile tanımlıyor. İşte böyle tanımlıyor halkını. İnançsızlık içinde debeleniyor olsalar bile. Siz ve ben günahla mücadele ediyoruz. Siz ve ben düzenli olarak günahla mücadelemizi kaybediyoruz. Ama Tanrı bizim hakkımızda, "Benimsiniz. Sizi adınızla çağırdım. Sizinle yakın bir ilişki başlattım. Siz benim değerli mülkiyetimsiniz" diyor.

Üyelik Ne Demek?

İyi de, ait olmak neye benziyor? Geçişten bazı ilkeleri alalım. Ve görmek istediğimiz ilkelerden biri, ait olmanın Tanrı'nın huzurundan yararlanmak, O'nun varlığından zevk almak gibi göründüğüdür. 2 ve 5. ayetlere bakın. 2. ayet, “Sulara geçtiğinde, ben seninle olacağım.” 5. ayet, “Korkma, çünkü ben seninleüm.” Bu, İmanuel İlkesi – her gücü yeten, ebedi Tanrı kendi halkıyla birlikte. Tanrı seninle; Tanrı seninle! Sıkıntımızda hazır. Vaadettiği gibi bizim için bundan iyiyi yaratıyor. Bizi sürdürüyor; yardım ediyor; güçlendiriyor; bize güç veriyor. Sevinçlerimizde de hazır. Her nimetin bize O'nun lütufkâr elinden geldiğini hatırlamamıza yardım ediyor.

Korumak

İlişki neye benziyor? Tanrı'nın huzurunu her gün, her an tadıyla dolu olmaya benziyor. Aynı zamanda koruma anlamına da geliyor. 2. ayete bakın. “Sulara geçtiğinde, ben seninle olacağım; nehirlerden geçerken, onlar seni boğmayacak. Ateşten yürüdüğünde, yanmayacaksın ve alevler seni tüketmeyecek.” İşaya, tüm tehlikeleri temsil etmek için iki tehlike, iki korkunç tehlike hakkında konuşuyor. Vaadi fark edin. Tehlikeler gelecek. “Sulara geçersen” ve “Ateşten yürürsen” demiyor. Ne zaman ki - tehlikeler gelecek. Muhtemelen bugün çoğumuz kendimizi bir tehdidin, bir tehlikenin, belki de şu anda bu tapınakta sabah otururken, bir denemenin, bir acının, bir belirsizliğin, bir şüphe, umutsuzluk, depresyon, ağrı veya kayıp ya da kederin ortasında buluyoruz. İsimler uzun, uzun bir süre boyunca devam edebilir. Fakat İsa'ya inanan, sen Tanrı the Father, göğün ve yerin Yaratıcısı'na aitsin. Seni yaratan, seni oluşturan ve seni kurtaran. Tehlikede, O'nun değişmeyen dikkatine ve tüm gücüne sahibiz, nihai korumamıza doğru eğilmiş. Yaralanabiliriz, ama güvendeyiz. Ciddi şekilde denenebiliriz, ama güvendeyiz. Batmak üzere olduğumuz gibi hissedebiliriz, ama güvendeyiz. O bize, “Sen benimsin. Bütün dünya benimdir ve sen benim değerli malımsın.”

Tercih

İlişki neye benziyor? Varlık ve koruma ek olarak, tercihte bulunmaya benziyor. 3 ve 4. ayetleri dinleyin. “Çünkü ben İsrail'in Kutsalı olan sizin Tanrınız Rab'im. Ben sizin Kurtarıcınızım. Mısır'ı fidye olarak veriyorum, Kuş'u (yani Etiyopya'yı) ve Seba'yı sizin için veriyorum. Gözlerimde değerlisiniz, onurlusunuz ve sizi seviyorum. Sizin için adamlar veriyorum, sizin canınız için halklar veriyorum." Bu ayetlere bakarsanız, burada çalışan bir İbrani retorik cihazı olduğunu fark etmenizi istiyorum. Tekrarlamanız var. Fidye kavramının tekrarı var. "Mısır'ı fidye olarak veriyorum." Ve sonra 4. ayetin sonunda, "Sizin için kendimi veriyorum." Bu kavramı, bu durumda fidye kavramını vurgulamaktadır. Ve tam ortasında, belirgin bir konumda, "Gözlerimde değerlisiniz, onurlusunuz ve sizi seviyorum." Bunu kaçıramazsınız; kaçıramazsınız. Güçlü fidye kavramının tekrarı var ve tam ortasında Tanrı'nın, “Seni seviyorum! Bana göre değerlisiniz!” dediği yer var. Calvin, “Rab, tüm inananlara öyle bakar ki, onları dünyanın geri kalanından daha çok değer verir.” diyor. İlginç.

Burada birkaç tarihsel not var. Biri şu: Kral Hizkiya - şimdi dikkat edin! Bu İsrail tarihi; sıkıcı olmayacak. Sakin kalmayın! Yahuda Kralı Hizkiya, Asur imparatoru Sennacherib'e karşı Mısır ile ittifak yaptı. Şimdi bir dakika durun. Bu ismi doğru söyleyebilmek için birçok derste oturdum, Sennacherib! Ve bir tane daha öğrendim, “Tiglath-Pileser." Etkilenmeniz gerekiyor çünkü yıllar önce bunları öğrenmek için çok saat harcadım! Böylece Mısır Firavunu ve Etiyopya kralı ile ittifak yaptı. Ve bunu 2. Krallar 18 ve İşaya 30 ve 31. bölümlerinde bulacaksınız. Doğru ve tam cezasını belirlemek için, Asur kralı orduları ile birlikte küçük Yahuda'ya yürür. Güçlü darbe yaklaşırken ve Yahuda toz haline gelmek üzereyken, Sennacherib ordularını Etiyopya ve Mısır'dan gelen yaklaşan orduya karşı koymak için ayırmak zorunda kalır. Düşmana dönüşürler ve Sennacherib onları Mısır'a kadar takip eder. Yahuda kurtulur, Mısırlılar ve Etiyopyalılar ise Asur orduları tarafından yutulur. İşte mesele. Yahuda, Tanrı'nın düşmanlarına bir yerine başkasını verdiğinden kurtulur. Yahuda, Tanrı'nın düşmanlarına, bu durumda Asurlulara, bir yerine başkasını verdiğinden kurtulur.

İkinci tarihsel not. Paskalya zamanı, yaklaşık olarak MS 30 yılında, Yahudiye eyaletinin Roma valisi, gezgin bir vaiz ve mucize işçisi olan Nasıralı İsa'nın çarmıha gerilmesini onayladı. Onun hayatı ve çalışmaları, O'nun gerçekten Tanrı'nın Oğlu ve uzun zamandır beklenen Mesih olduğu konusunda bol miktarda kanıt sağladı. Üç gün sonra, O ölülerden diriltildi, Tanrı güçlü bir şekilde O'nun gerçekten Tanrı'nın Oğlu ve günahkârların Kurtarıcısı olduğunu ilan etti. Tanrı, kaybolmuş ve günahkar insanlarını kurtarmak için Oğlunu fidye olarak gönderdi. Tanrı, Oğlunu senin ve benim, İsa'ya inananlar için fidye olarak gönderdi. Mısır'dan daha fazlasını verdi. Etiyopya'dan daha fazlasını verdi. Seba'dan daha fazlasını verdi. Tek Oğlunu verdi. Bizim burada Masada yayılmış olan, O'nun yerine konulmasının, O'nun fidyesinin işaretleri var. Birkaç dakika içinde bunları tadacağız. Kırılmış bedeninin ve dökülmüş kanının işaretleri. Aidiyet neye benziyor? Tanrı'nın kendi tek Oğlu'nun hayatı pahasına bile olsa insanını kurtarmayı tercih ettiği gibi görünüyor.

Restorasyon

Katılmak neye benziyor hakkında söyleyecek bir şey daha. Restorasyona benziyor. Isaiah'ın burada bizim pasajımızdaki 5, 6 ve 7. ayetlerine bakın; “Korkmayın, çünkü ben sizinle birlikteyim;” - elbette Rab adına konuşarak. “Sizin soyunuzu doğudan getireceğim, ve sizi batıdan topluyacağım. Kuzeye, 'Teslim ol,' ve güneye, 'Sakın verme; uzaklardan oğullarımı ve dünyanın uçlarından kızlarımı getir,' diyeceğim. Adımla çağrılan, benim yüceliğim için yarattığım, şekil verdığim ve yaptığım herkesi.” Isaiah'ın vaaz etme görevi Yahuda'nın güney krallığında başladı ve yaklaşık elli yıl sürdü. Bu vaaz görevi başlamadan yirmi yıl önce, İsrail olarak bilinen on kuzey kabilesi Asurlular tarafından esarete götürüldü. İsrail'in kayıp kabileleri hakkında konuşuyoruz. Onlar! Çünkü Asur nüfusunun diğer bölümlerine asimile oldular, bir daha asla toprakta toplanmadılar. Kurtulmuş olanlar ancak yaklaşan sorunlardan dolayı Yahuda krallığına sığınak olanlardı. Kayboldular; tarih boyunca kayıp oldular. Korkunç bir darbe; harika bir olay. Çok kötü oldu ve kuşaklar boyunca inançsızlık, kalp sertliği ve ahitlere karşı tekrarlanan sadakatsizlik nedeniyle oldu. Tanrı, kuşaklar sonra, onların düşmanlarına teslim etti çünkü onlar Sözü'ne kulak asmadılar.

Yahuda için bir esaret yaklaşıyor. İşaya'nın ölümüden yaklaşık 150 yıl sonra gerçekleşecek. Aynı nedenden ötürü – imansızlık, kalp sertliği, ahde vefasızlık. Fakat yine de, Tanrı'nın vaadini duyun. Aidiyet neye benziyor? Günah nedeniyle verilen yargıdan sonra restorasyon gibi görünüyor. Günah, onların günahı, hikayelerinin sonu değil. Fakat Tanrı'ya ait oldukları için, onları değerli mülkiyeti olarak gören Tanrı, onları korur. Onları restore eder. Bizim günahımız hikayemizin sonu değil; restorasyon! Biz ısrar edersek, biz kalplerimizi sertleştirirsek ve günahımızda ısrar edersek, eğer İsa'ya inanıyorsak, İsa bizim Kurtarıcımız ve Rab'imizse, O bize ulaşacak. O kalpteki sertliği kıracak. O günaha bağımlılığı kıracak. O bizi restore edecek. Bizim günahımız hikayemizin sonu değil. Restorasyon! Çünkü biz aitiz, ve çünkü O bizim için Oğlunun hayatını vermiştir, O günahın mahvettiğini restore edecek. Aidiyet bu şekilde görünür. Restorasyon gibi görünür.

Neden Önemlidir?

Eh, neden önemlidir? Kısa keselim. Neden önemlidir? 7. ayete bakın. O kimi restore ediyor? Doğu'dan, batı'dan, kuzey'den ve güney'den kimi topluyor? “Adımla çağrılan herkes, benim yüceliğim için yarattığım.” Tanrı, kendi yüceliği ile bizim kurtuluşumuz arasında samimi bir bağlantı kurar. Tanrı, kendi yüceliği ile bizim kurtuluşumuz arasında samimi bir bağlantı kurar. O, kendi şöhretini buna bağlar. O, kendi şöhretini bize ve bizim sonunda vaat edilen toprakları kazanmamıza, bizim durumumuzda cenneti, O'nun huzurunda, bağlar. O, kendi şöhretini kendi halkının kurtuluşuna bağlar.

Tanrı'nın Lütfunun Kupa Eseri

Efesliler bölüm 2'ye kulak verin. “Hatalarımızdan dolayı ölü olduğumuz zaman bile, Tanrı bizi Mesih'le birlikte diriltti, lütfu ile bizi kurtardı ve Mesih İsa'da göksel yerlerde kendisiyle birlikte yükseltti ve oturttu, öyle ki, gelecek çağlarda, Mesih İsa'da bize karşı gösterdiği lütfunun zenginliğini, iyiliğini gösterebilsin.” Tanrı, merhametinin, lütfunun - kendi halkı! Siz ve ben ve önümüzdeki herkes ve gelecektekiler! - sergilediği örnekler olarak kendini yücelikli bir şekilde lütufkâr olduğunu kanıtlar. Her dizin eğilmesi ve her dilin İsa'nın Rab olduğu itiraf etmesi gerekir. O, kendi halkının kurtuluşunu kendi yüceliğiyle bağlar.

Birkaç yıl önce, bazı sevgili dostların cömertliği sayesinde, ilk yelkenli gezime gittim. İngiliz Virgin Adaları'ndaki Tortola'ya uçtuk ve bunlar yaygın klima olmadığı günlerdi, bu nedenle havaalanı ve gümrük binası büyük açık binalardı; çok fazla duvar yoktu. Rüzgarları engellemek istemiyorlardı. Hatırladığım kadarıyla, “Ziyaretçiler” yazan el yazısı bir işaretin arkasındaki uzun sırada duruyordum. Bu benim için anlam ifade ediyordu; ben de öyle biriydim. Ziyaretçi. Ve orada duruyordum, rüzgarı hissediyordum ve tarih öncesi palmiye ağaçlarının sallandığını izliyordum, arada sırada bir dalganın kıyıya vurduğunu duyuyordum, yüz metre kadar arkamda, stresimin azaldığını hissediyordum ve gelecekteki rahatlamanın tadını alıyordum. Sonra sağdaki sıraya dikkat ettim. Daha kısa bir sıra vardı. Daha hızlı hareket ediyordu ve üzerinde el yazısı bir işaret vardı, “Belongers.” Kalbim, sanırım, açıkça iç çekti. Kendi kendime “Burada kalmak istiyorum! Burada bir belonger olmak istiyorum! Nasıl bir belonger olabilirim burada! Bu yer harika!” diyorum.

Sen de Bir Belonger Olabilirsin

Belki bugün burada oturuyorsunuz, belki de bir üye değilsiniz; belki Tanrı'nın ailesi arasında bir ziyaretçisiniz. Kendi kendinize, bir üye olabilirsiniz diye biliyor musunuz? Ve bizlerin konuştuğumuz, Tanrı'nın yaptığı tüm harika vaatler sizin de olabilir. Kendi kendinize, kurtulamayacak bir günahkar olduğunuzu biliyor musunuz? Bir Kurtarıcıya ihtiyacınız olduğunuza inanıyor musunuz? Tanrı'nın Oğlu ve günahkarların Kurtarıcısı olan Nasıralı İsa'ya güvenebilir misiniz? O'nun sizin yerinize durduğuna, fidyeniz olduğuna, sizin için Tanrı'nın öfkesini emdiğine ve sizi kendi doğruluğuyla giydirdiğine güvenebilir misiniz? İşte böylece üyeler oluruz. İhtiyacımızı görürüz; günahımızı görürüz. Günahımızdan dönüp, kendimizi Tanrı'nın gözünde güzel hale getirmek için kendi çabalarımızdan döneriz ve bizim yerimizi alanın üzerine kendimizi atarız. Tanrı'nın merhametini Mesih'te ifade ettiğine kendimizi atarız. İşte böylece bir üye olursunuz.

Bugün kalbinize bakacağınızı umarım. Rab'bin Sofrası hizmetimizi sürdürmeye hazırlanırken, kalbinize bakacağınızı ve kendinizin bir ziyaretçi mi yoksa bir üye mi olduğunuzu belirleyeceğinizi umarım. Dua ile Rab'be başvuralım.

Baba, Sen olmayan bir halkı, Senin halkın haline getirirsin. Merhamet almamış insanları merhamet almaya layık kılarsın. Senden başka kim günahları affeden ve suçlulukları bağışlayan bir Tanrı'dır? Senden başka kim günahkarları kurtarmaktan hoşlanır? Az önce düşüncelerimizde ve konuşmalarımızda olan vaatler için Teşekkür ederiz. Onları kalplerimizde derinleştir ve hayatımıza, seni anlamamıza, seçimlerimize ve geleceğimizi nasıl gördüğümüze şekil versinler. Ve özellikle, seni nasıl anladığımıza şekil versinler. Duamızı, Baba, İsa'nın adına ve onun için, duy.