Zaten, Henüz Değil

David Strain tarafından

Başlamadan önce, cemaatteki tüm annelere bir kez daha çok mutlu Anneler Günü dilerim. Ailelerin kültürümüzden kaynaklanan birçok baskı altında olduğu bir zamanda, bir annenin çağrısı fedakarlık, cesaret ve azim gerektirir. Hepimiz, ailelerimize ve kilisemiz için ne büyük bir nimet olduğunuzu kutlamak için haklıyız. Size çok teşekkür ediyoruz. Bugün hafta sonu ailemizle kutlamak için bizimle ziyaretçi olabilirsiniz. Eğer durum buysa, sizi özellikle karşılamaktan mutluluk duyuyoruz. Daha önce söylediğim gibi, iyi ev sahipleri olmak istiyoruz, bu nedenle herhangi bir şekilde size hizmet edebiliyorsak, bunu nasıl yapabileceğimizi bize bildirin.

Bugün çoğumuz kutluyoruz; bazıları için bugün acı ve hüzünlü. Bazıları bir çocuk veya bir anne kaybı yüzünden yas tutuyor. Bazıları uzun zamandır ebeveyn olmak istiyor, ancak kendi çocuklarına sahip olamıyor. Bu nedenle, bazıları için Anneler Günü bugün zordur. Sadece şunu söylemek isterim, eğer bu sizi tanımlar, sizi seviyoruz, sizin için dua ediyoruz ve özellikle bugün Rab'bin sizin kalplerinizi teselli etmesini dua ediyoruz.

Eğer First Presbyterian Church'e yeniyseniz, vaaz geldiğinde bizim sıradan düzenimiz, büyük parçaları, bölüm bölüm, ayet ayet işleyeceğimizdir. Bunu, İncil'in yetkisi altına girmek, hoşumuza gideni seçmek yerine yapmak istiyoruz. Ve bu, 1 Korintliler mektubunu işlerken, bu sabah 1 Korintliler 4. bölüm, 8. ayetten bölümün sonuna kadar geldik. Lütfen şimdi, önünüzdeki sıralarda bulunan İncil kopyalarından birini alıp benimle oraya dönün; kilise İncillerinde sayfa 954. 1 Korintliler 4. bölüm 8. ayetten bölümün sonuna kadar.

Önce okumadan önce, Pavlus'un mektubunda şimdiye kadar nerede olduğumuzdan biraz hatırlatmak isterim. Korint kiliseleri bölünmüşlük, yargılayıcılık ve ayrılıkçılığa sürüklenmiş ve bu, gurur günahı tarafından teşvik edilmiş ve körüklenmiştir. Kendi kendileriyle övünüyorlardı. Pavlus, Korintlilere bu sorunları ele almak için yazıyor. Ve bu, gerçekten bölüm 1'in ikinci yarısından beri dikkatini meşgul etti. Ve bölüm 4'ün son kısmını düşünürken, Pavlus'un Korint'teki gurur, bölünmüşlük ve yargılayıcılık sorunları hakkındaki tartışmasını - sonuçlandırdığını görüyoruz. İki hafta önce bölüm 4'e başlamıştık. 1'den 5'e kadar olan ayetlerde, Pavlus'un bize, başkalarının bizi yargıladığı zaman gurur ve yargılayıcılıkla nasıl başa çıkacağımızı öğrettiğini gördük. Geçen sefer 6 ve 7. ayetlerde, Pavlus'un kendi kalplerimizde gizlenen ve yayılan gururla nasıl başa çıkacağımızı nasıl yardımcı olduğunu gördük.

Ve şimdi bu sabah Pavlus, Korint'teki gurur ve bölünmüşlük hakkında iki son nokta yapıyor. 8'den 13'e kadar olan ayetlerde, Korintlilerin hatalı beklentileriyle ilgilenecek; onların hatalı beklentileri. Ve sonra 14'den 21'e kadar olan ayetlerde, sonuçlandıran bir aile öğüdü var. Hatalı beklentiler ve aile öğüdü. Bunlar, Pavlus'un öğretisini ele alacağımız iki büyük tema, başlık - hatalı beklentiler ve aile öğüdü. Ancak Tanrı'nın Sözü'nü okunup vaaz edilmeden önce, kısaca durup dua edelim ve Tanrı'dan bize yardım etmesini isteyelim. Benimle dua edeceksiniz?

Babamız, seni seviyoruz ve doğruluk için aç ve susuz kalıyoruz. Çocuğunuz olarak, sabah bu deneyimimizde o vaadi yerine getirmeni dileyerek geliyoruz. Kutsal Ruh'unun işi ile, İsa uğruna, Kutsal Sözün ile kalplerimizi besle. Amin.

1 Korintliler 4. bölüm 8. ayet. Bu, Her Şeye Kadir Tanrı'nın Sözüdür:

Zaten her şeyinizi elde ettiniz! Zaten zengin oldunuz! Biz olmadan krallar oldunuz! Keşke gerçekten krallar olsaydınız, ta ki biz de sizinle birlikte krallık edeyim! Çünkü Tanrı, bizi havarileri sonunculukta, ölüme mahkûm edilen adamlar gibi sergiledi; çünkü biz dünya, melekler ve insanlar için bir gösteri olduk. Biz Mesih uğruna aptalız, ama siz Mesih'te bilgece davranıyorsunuz. Biz zayıfız, ama siz güçlüsünüz. Siz onurlusunuz, ama biz aşağılanmışız. Bu saate kadar aç ve susuz kalıyoruz, kötü giyiniyoruz ve dövülüyoruz, evsiziz ve kendi ellerimizle çalışarak emek veriyoruz. Kötülenince, kutsuyoruz; zulüm gördüğümüzde, dayanıyoruz; iftira edildiğinde, rica ediyoruz. Biz dünya için süprüntü, her şeyin artığı olduk ve hala öyleyiz.

Size utandırarak değil, sevdiğim çocuklarım olarak sizi uyarmak için bu şeyleri yazmıyorum. Çünkü Mesih'te sayısız kılavuzunuz olsa da, birçok babanız yok. Çünkü ben, İsa Mesih'te size gospel aracılığıyla baba oldum. O halde sizleri, beni örnek almaya çağırıyorum. Bu nedenle, her kilisede her yerde öğrettiğim gibi, Mesih'teki yollarımı size hatırlatsın diye, sevdiğim ve Rab'de sadık çocuğum Timoteos'u size gönderdim. Bazıları, sanki size gelmeyeceğim gibi, kibirleniyor. Fakat Rab izin verirse, size yakında geleceğim ve bu kibirli insanların konuşmalarını değil, gücünü öğreneceğim. Çünkü Tanrı'nın krallığı konuşmada değil, güçtedir. Ne istiyorsunuz? Size değnekle mi, yoksa sevgiyle ve yumuşaklık ruhuyla mı gelmeliyim?

Amen, ve biz, Tanrı'nın bize kutsal Sözü'nde konuştuğu için teşekkür ediyoruz.

Yanlış Beklentiler

Daha önce söylediğim gibi, burada görmek istediğim ilk şey Pavlus'un Korintlilerin hatalı beklentilerine tepkisidir. Hristiyan hayatı hakkında hatalı beklentileri vardı. Evlilik öncesi danışmanlık yapma fırsatımın olduğu zaman, çiftle her evliliğin içinden geçen dört hata hattı hakkında konuşurum. Yaklaşık olarak her kavganız, onlara söyleirim, bir şekilde bu dört şeyden biriyle ilgilidir. Hazır mısınız? Bunları tahmin edebileceğinizi merak ediyorum. Dört hata hattı - para, seks, kayınvalide/kayınürer ve çocuklar. Dört hata hattı. Çoğunuzun bu şeylerin hepsi hakkında kavgalarınız olduğunu biliyorum. Hepimiz öyle eğilimliyiz. Evlilikteki çoğu hayal kırıklığımız ve sorununuz bu şeylerden biriyle ilgilidir. Ve bu kadar çok şeyin sürtüşme kaynağı olması, hepsinden geçen ve onları bu kadar sorunlu yapan başka bir şeyle ilgilidir. Ve bu hatalı beklentilerdir. Çok şey bekliyoruz. Şeylerin nasıl olacağı veya eşimizin ihtiyaçları veya kendi yeteneklerimiz hakkında gerçekçi değiliz. Doğru şekilde iletişim kurmadığımız veya müzakere etmediğimiz birçok varsayım yapıyoruz. Ve böylece hatalı beklentilerimiz para, seks, kayınvalide/kayınürer ve çocukları, olması gerektiği gibi evliliğimizde sevinç ve güç kaynakları yerine, çoğu zaman gerilim noktaları ve sürtüşme kaynakları haline getiriyor. Hatalı beklentiler neredeyse her şeyden zevki alabilir. Ve dikkatli olmazsak, hatalı beklentiler ilişkileri bile zedeler.

Korint'teki dostluk toplantılarında tam olarak bu yaşanıyordu – hatalı beklentiler ilişkileri bölmeye ve çatlatmaya başlamıştı. Hristiyan yaşamının doğası hakkında yanlış beklentileri vardı. 8 ila 13. ayetlerle birlikte bakalım. Korintlilerin kendileri hakkında söyledikleri şeyler bunlar. Pavlus, okuyucularına keskin bir ironi ve hatta alaycılıkla bunları yansıtıyor. Geçişte görüyor musunuz? 8. ayete bakın. “Zaten istediğiniz her şeye sahip oldunuz! Zaten zengin oldunuz! Krallar gibi oldunuz!” Bunu, “Zaten krallık etmeye başladınız!” şeklinde çevirebilirsiniz. “Keşke öyle olsaydı,” diyor, “ben de sizinle birlikte krallık edeyim. Siz, gelecekteki yüceliğin zaten tam olarak üzerinize indiğini düşünüyorsunuz. Keşke öyle olsaydı!” Pavlus diyor. Veya 10. ayete bakın. “Mesih'te bilgeysiniz. Güçlüsünüz. Onurlusunuz.” Korintlilerin kendilerini gördüğü şekil budur. Hatırlarsınız, ruhsal üstünlükleriyle övünüyorlardı. Doğaüstü armağanlarıyla övündüler, mektubun açılması gibi göreceğiz. Özel bilgeliği ve içgörüleriyle övündüler. Sonuçta, “İsa ölmedi mi ve dirilmedi mi? Çağların sonu geldi! Kutsal Yazılar yerine getirildi. Yeni dünya zaten burada!” diyorlardı.

Zaten Her Şeye Sahibiz!

Onların sorunu, gördüğünüz gibi, İsa'ya inandıkları zaman Kutsal Ruh'un işi tarafından süpürüldükleri İncil'in tüm harika gerçekliklerine baktılar ve "Zaten her şeye sahibiz! Zaten her şey burada! Artık başka bir şey yok!" dediler. Hristiyanların en dolu sevinçlerini burada, en yüksek bereketlerini burada, en tatlı lütuf deneyimlerini burada beklemeleri gerektiğini sonucuna vardılar. Burada hiçbir acı, hiçbir hüzün, hiçbir yoksulluk, hiçbir ağrı olmamalı. "İsa'da sahip olduğumuz şey bu," diyorlardı. "İhtiyacımız olan her şeye sahibiz. Zenginiz! Zaten hüküm etmeye başladık. Bilgeyiz, güçlüyüz, onurluyuz!" Metinde, Hristiyan bereketinin bu dünyadaki doluluğu hakkındaki görüşlerini özetlediğini düşündüğüm anahtar kelime, 8. ayette iki kez tekrarlanan "zaten" kelimesidir. "Zaten ihtiyacınız olan her şeye sahibiz! Zaten zengin oldunuz!" Sanki onlar, şimdiden, şimdi, gerçekten de sonradan beklemesi gereken bir şeyi iddia ediyorlardı. Görüyorsunuz, onlar diyorlardı ki, eğer gerçekten sadık bir Hristiyan hayatı yaşıyorsanız, eğer gerçekten ruhsalsanız, eğer gerçekten imanınız varsa, o zaman hayatınızda şu görülecek: zaten cennet; zaten yeni yaratılış. Günah ve acı ve keder üzerinde zafer. Zaten en iyi hayatınız.

Gururun Sorunu

Bu yüzden gurur problemleri vardı. Bu yüzden kiliselerindeki diğer insanlara tepeden bakarlar, onlar tam olarak ölçüyü tutturamayan, acıları açıkça daha az ruhani olduklarını gösteren, kalan günahla mücadelesinin onları ikinci sınıf olduklarını kanıtladığını düşünen kişiler olarak görürlerdi. Fakat Pavlus buna hiç razı olmaz. Razı olur mu? Korintliler, sadece yeterince iman ederseniz ya da yeterince ruhaniyseniz, Hristiyan bereketinin tamamını zaten elde edebileceğinizi düşünürken, elçi Pavlus daha iyi bilir. Bakın nasıl kendilerini 9. ayette onlarla karşılaştırıyor. “Çünkü ben, Tanrı'nın bizi apostolları sonunculuk olarak, ölüme mahkûm edilmiş adamlar gibi sergilediğini düşünüyorum, çünkü biz dünya, melekler ve insanlar için bir gösteri haline geldik. Biz Mesih uğruna aptalız. Ama siz Mesih'te bilgeysiniz. Biz zayıfız, ama siz güçlüsünüz. Siz onurlusunuz, biz ise aşağılanmışız.” Onlar, gerçekten ruhani Hristiyan'ın zaferin yüksekliklerinde yaşadığını iddia ediyorlardı, ama işte güçlü elçi Pavlus kendisi, ölümüne mahkûm edilmiş bir adam gibi, kamuoyu önünde bir gösteri, Mesih uğruna aptal, zayıf ve genel olarak hor görülen biri.

Şimdiki Saat İçinde Yaşayın

Ve eğer Korintlilerin yanlış ve hatalı beklentilerini özetleyen anahtar kelime "zaten" ise, gelecek dünya bizimdir, "zaten", 11. ayette Paulus'un alternatifine dikkat edin. "Şimdiki saate kadar, açız ve susuzuz. Giysilerimiz dökülüyor ve sarsılıyor ve evsiziz ve benzeri." Paulus gelecek dünyada yaşamıyor; şimdiki saatte yaşıyor. Korintliler, henüz olmayan şeyin zaten onlara geldiğini iddia etti. Fakat Paulus tamamen farklı bir yaklaşım sergiliyor - ki bu, bize vaat edilen zaferin henüz gelmediğini kabul eden bir yaklaşım. Ve böylece o, şimdiki saatte, İsa'yı takip etmek onun için açlık ve yoksulluk anlamına gelecek bir dünyada yaşıyor. O, geçimini sağlamak için el emeği ile çalışıyor, diyor. Kınanıyor, ancak karşılığında kutsuyor. Zulüm görüyor ve dayanıyor. İftiraya uğruyor ve günahkârları İncil aracılığıyla Tanrı ile barışmaya çağırıyor ve yalvarıyor. O, diyor, dünyanın süprüntüsü, her şeyin artığı gibi oldu. "Bu," diyor Paulus, "normal Hristiyan hayatım. Beklentilerinizi doğru ayarlayın, ey Korintliler? Eğer günlük zafer için bakıyorsunuz, eğer günah ve ıstırap üzerinde yükseklere çıkmayı beklerseniz, eğer kendinize 'Yeterli inancım olsaydı, her şey daha iyi olurdu' derseniz, Hristiyan hayatı hakkındaki beklentileriniz tamamen yanlış."

Korintlilerin Yanlışlığının Sonuçları

Ve eğer Korintlilerin hatasına inanırsanız, iki şeyden biri olacaktır. İlk olarak, aslında sizinki olmayan bir üstünlük kompleksiyle kendinizi aldatacaksınız. Başkalarına küçümsemeyle bakarak, onlar gibi ruhsal üstünlüklerini överek böbürleneceksiniz. Veya, "şimdi en iyi hayatınızı" yaşayamamanızın tamamen sizin suçunuz olduğuna karar vereceksiniz. Ne zavallı bir başarısızsınız! İşte bu yüzden acı çekiyorsunuz! Ne zayıf imanınız var! İşte bu yüzden geçim sağlamak için zorlanıyorsunuz! Prosperity Gospel'in şeytanın ne kadar yıkıcı bir yalanı olduğu. Fakat bu düşünce nasıl da kolayca aramızdaki en iyilerin düşüncelerine sinsice giriyor. Olgun Hristiyanların bile “Hangi günahımın cezası olarak Tanrı beni bu kadar uzun süre bu kadar zor bir hayat yaşatıyor?” dediğini duymadını mı? Belki sen de bunu söylemiş olabilirsin? “Bana neden oluyor? Belki kaçırdığım bir şey var? Belki Hristiyan hayatımda henüz ulaşmam gereken bir seviye var da onun için her şey yolunda değil? Bu benim suçumdan oluyor!” Bunu tanıyor musunuz? Bir vaiz olarak bunu sıklıkla duydum.

Zamanları Anlamak İçin Öğrenin

Ancak Pavlus, “Hayır, hayır! Bu hiç de öyle değil!” diyor. Hayır, zamanları anlamayı öğrenmelisiniz. Şimdi içinde yaşadığımız yer burası. Henüz gelecek dünyadaysa yaşamıyoruz; Korintlilerin iddia ettiği gibi değil. Günahın yok olduğu, gözyaşlarının silineceği, pişmanlığın bir daha bizi rahatsız etmeyeceği ve acının bir daha girmeyeceği yerdeki yücelikler. Bu yücelikler bir gün gelecek, ancak henüz değil. Pavlus'a göre, bugüne kadar, İsa'yı takip etmek harika bir şekilde sevinç demektir. Evet, sevinç demektir, ancak çoğu zaman gözyaşları aracılığıyla sevinç demektir. Kutsallıkta ilerleme demektir - Tanrı'ya şükür! Kutsallıkta ilerleme. Bugün ben dün olduğum kişi değilim ve yarın, Tanrı'nın lütfuyla, bugün olduğum kişi olmayacağım. İlerleme. Ancak bu ilerleme yavaş, zor kazanılmış ve mükemmel olmayan bir ilerleme olacak, ta ki bir gün İsa ile birlikte olacağız. Evet, supernatural güç hayatlarımızı dolduracak, bize zor şeyleri yapmak için çağrıldığında “Evet, Rab!” dememizi sağlayacak. Ancak bu güç zayıflık içinde gösterilecek. Çarmıhın gücü olacak. Yanlış beklentiler, görüyorsunuz, gururun verimli bir zeminidir. Pavlus bize, normal Hristiyan hayatı hakkında beklentilerinizi doğru ayarlayın, diyor. Şimdiki zamanda yaşayın; gelecek dünyada değil. Bu henüz değil. Yanlış beklentiler.

Ailelere Bir Uyarı

Sonra ikinci olarak, Pavlus bir aile öğüdü sunar. Bölümün son kısmında her yerde sıcak aile dilini görebilirsiniz. Örneğin 14. ve 15. ayetlere bakın. “Bu şeyleri size utandırmanız için değil, sevgili çocuklarım olarak uyarmanız için yazıyorum. Çünkü Mesih'te sayısız kılavuzunuz olsa da, birçok babanız yok. Çünkü ben size Mesih İsa'da, Müjde aracılığıyla baba oldum.” Pavlus'un, hatırlayacağınız gibi, Korint'te kiliseyi kurdu; onların çoğunu Mesih'e iman etmeye yönlendirdi. O, onlara Müjde aracılığıyla ruhsal bir baba gibi; bir ebeveyn. Ve 8'den 13'e kadar olan ayetlerde oldukça sert bir ton aldı. Fakat şimdi çocuklarına karşı bir ebeveyn olarak yumuşar. “Sizleri utandırmak için değil,” diyor, “sizi sevgili çocuklarım olarak eğitmek, uyarmak istiyorum.”

Bugün Anneler Günü ve anneler, siz bunu anlarsınız - değil mi? Çocuklarınıza ulaşmak ve onları doğru yola getirmek için elinizdeki tüm araçları kullanacaksınız, özellikle de yanlış yollara gidiyorlarsa ve yoldan çıkıyorlarsa. Annelerimizi bugün bu yüzden kutluyoruz, değil mi? Sevgili çocuklar olarak bizi uyardılar ve bazen bu can yakar, fakat bunu yapan sevgi ve biz daha iyisi için. Pavlus'un burada yaptığı tam olarak budur. İnançtaki çocukları, sevdiği çocuklar, uçuruma doğru gitmek üzere ve onları yola geri döndürmeye çalışıyor. Övünmeleri kontrolsüz ve bu nedenle bir ebeveynin sevgisiyle onları sevdiğinden, onları uyarıyor.

Ben'i Taklit Edin!

Ve eğer ebeveynlik metaforunu biraz daha uzatabilirsem, umarım kırılma noktasına kadar değil, o, öğütlerini eve götürmeye çalışmak için üç ebeveynlik aracı kullanır. Her odadaki her anne, belki de her baba, zaman zaman bu araçları kullandığını söylemeye cesaret ediyorum. İlk olarak, 16. ayette, çocuklarına imanda doğru yolu gösterir. “O halde sizi taklit edenler olmaya çağırıyorum!” Geçen hafta burada olsaydınız, Korintlilerin işaret ettiği zafer yerine, normal Hristiyan hayatının gerçekten nasıl göründüğünü onlara göstermek ister. Ve böylece onlara, “Sıstralıktaki, acıdaki ve sebat ettirilen taleplerdeki her şeyde beni taklit edin!” diyor. “Beni taklit edin!”

Buyurun, Ağabey!

Sonra Korintliler üzerinde kullandığı ikinci ebeveynlik aracı, büyük kardeşi görevlendirmektir. 17. ayette görüyor musunuz? “Bu nedenle size, Rab'de sevdiğim ve sadık çocuğum Timoteos'u, her kilisede her yerde öğrettiğim gibi, Mesih'teki yollarımı size hatırlatması için gönderdim.” Bazen büyük kardeş, anne veya babadan daha etkili olabilir. Paul, onlara hem yaşayışıyla hem de öğretisiyle Paul'ü hatırlatan Timoteos'u gönderir.

Oradan Kalkmamı Zorla!

Ve sonra Pavlus'un üçüncü ebeveynlik stratejisi belki de şu ifadede özetlenebilir. Tanıyacağınız bu ifadeyi, ebeveynler? 18'den 21'e kadar olan ayetlerde, “Benim oraya çıkmamı beklemeyin! Orada ben geliyorum!” diyor! 18. ayeti görüyor musunuz? “Bazıları, ben size gelmeyeceğim gibi davranıyorlar, fakat Rab izin verirse size yakında geleceğim. Ve bu kibirli insanların konuşmalarını değil, onların gücünü öğreneceğim. Çünkü Tanrı'nın krallığı konuşmadan değil, güçten ibarettir. Ne istiyorsunuz? Size değnekle mi, yoksa sevgiyle ve yumuşaklık ruhuyla mı gelmeliyim?” Onları takip ediyor. Onları kibirlerinden tövbe ve alçakgönüllülüğe getirmek için her ebeveynlik aracını kullanıyor. Hatta onlara disiplin uygulamak için de hazır. 21. ayette bunu görüyorsunuz. O, onlara sevgi ve yumuşaklık ruhuyla gelmeyi çok istiyor, fakat geldiğinde aralarında disiplin uygulamak zorunda kalırsa, bunu yapmak için hazır. Ailelerinin öğütlerine nasıl cevap verdikleri, hangi yolu izleyeceğini belirleyecek. Fakat onun gündemi onları tövbe etmeye çağırmak; onları kazanmak, asla değil, utandırmak veya incitmek değil.

Ve böylece diyor: “Geldiğimde, aranızda bölünmeye ve soruna neden olan Korint'teki o kibirli liderlerin ruhsal gerçekliğini inceleyeceğim.” Başka bir deyişle, “Onların sadece konuşmaktan ibaret mi olduğunu yoksa Tanrı'nın krallığının temel özelliği olan doğaüstü güç hakkında gerçekten bir şeyler mi bildiklerini görmek istiyorum.” diyor. “Sadece konuşma,” diyor, “ama güç – gerçeklik, ruhsal gerçeklik. Ruhsal gerçeklik hakkında bir şeyler biliyorlar mı?” İşte kendisi geldiğinde onların kendilerine soracağı soru budur. Aslında bu, biz onun sözlerini okurken kendimize sorduğumuz sorudur. Hristiyan hayatım sadece konuşmadan mı ibaret yoksa ruhsal gerçekliği mi tanıyorum? Sadece sözler ve dış görünüş mü yoksa çarmıhın gücü, lütfun gücü, Kutsal Ruh'un yüreğimdeki gücü ve işi hakkında bir şeyler mi biliyorum? İşte onun istediği şey! Yüreğimizi değerlendirmeyi, bizi sonunda gerçekçi olmaya çağırmayı istiyor. Korintliler ki, hitabet ve retorik değer veriyor ve Pavlus'u daha düşük seviyeli bir konuşmacı olarak görüyorlardı, anlamsız konuşmaların sadece bir şey olduğu ve yaşam ve gücün ihtiyacımız olan şeyler olduğunu anlamaya çağırmak istiyor.

Şimdi bunlarla bitirelim. Hristiyan yaşamınızı sorguladığınızda, bunun aslında uzun süredir yalnızca baş bilgisi ve konuşma olduğu ortaya çıkarsa, ne yapmalısınız? Diyelim ki, Tanrı'nın Sözü'nün hizmeti altında, aslında her şeyin bir gösteri olduğunu itiraf etmek üzere yönlendirilmişsinizdir. Peki, şimdi ne yapmalısınız? Bu sabah bu keşfi yaparsanız ne yapmalısınız? Sanırım pasajda bize ipuçları var. Bunlardan biri, Pavlus'un onlara Timoteos'u göndereceğini okuduğumuz bölüme bakarsanız ortaya çıkıyor. 17. ayette görüyor musunuz? "Bu nedenle size, sevgili ve Rab'de sadık çocuğum Timoteos'u, Mesih'teki yollarımı size hatırlatması için gönderdim." Onları kendisine öykünmeye çağırmıştır. Onlara ruhsal gerçekliği modellemek istemektedir. Onlara Mesih'teki yollarını hatırlatması için Timoteos'u göndermiştir. Ruhsal gerçeklik, Mesih'te gerçek olan yaşam. Hristiyanlığınız dışsal bir formsa, içsel bir gerçeklik değilse, ne yapmalısınız? Güçten yoksun, yalnızca konuşma ise, ne yapmalısınız? İsa Mesih'e koşmalısınız. Mesih'e girmelisiniz. Bugün, şimdi, daha fazla bahane yok, daha fazla gecikme yok. Soykütüğünüzü getirmeyin; dinsel referanslarınızı öne sürmeyin. Gerçekleşme zamanı. İşte Pavlus'un Korintliler arasında peşinde olduğu şey. Günahınızı ve ihtiyacınızı itiraf etme ve Rab İsa Mesih'ten gerçeklik için, yalnızca dinsel performans için değil, feryat etme zamanı. Dışsal şeyler değil, gücünü inkâr eden bir söz formu değil. İsa Mesih, eğer kendinizi alçakgönüllü kılacak ve O'na geleceksinizse, yaşamınıza müdahale edecek ve kalbinizde o görkemli, yavaş ve genellikle zor olan yenileme projesini başlatacaktır. İşte Pavlus'un Korintlileri'ne çağrısı; işte biz kendi kalplerimizi sorguladığımızda bize de çağrısı. Hristiyanlığım yalnızca konuşma mı, yoksa Tanrı'nın Egemenliği'nin içinde bulunduğu güçten gerçekten haberdar mıyım?

Ve böylece Hristiyan hayatının doğası hakkında beklentilerimizi doğru bir şekilde ayarlamak için bir çağrı var. Bu dünya, İsa'nın dediği gibi, “Bu dünyada sorunuz olacak. Her adımda sizi güçlendirmek ve sürdürmek için sizinle birlikte olacağım. Ama zor olacak. Gelecekte zafer var, ama şimdi değil.” Ve Paul'un aile exhortasyonunun ışığında kalplerimizi araştırmaya çağrılıyoruz. Gerçekten mi? Gerçekten mi? Yoksa hepsi sadece laf mı? Gelin ve Kral İsa'ya diz çökelim ve sonunda gerçek olalım. Birlikte dua edelim!

Babamız, Senin önünde eğilirken, itiraf ediyoruz ki, bizler sahtekarlıkta, sadece laf olsun diye, Tanrısallık biçimini almakta ama gücünü inkâr etmekte ne kadar becerikliyiz. Lütfen, bizi affetmeyecek misin? Ve Senin önünde hep birlikte alçakgönüllü olurken, dua ediyoruz, ya Rab, bizi, hepimizi, Mesih'e ekle. Bizi Mesih'e getir, O'nun önünde diz çökelim, O'nu tek Rab ve Kral ve umut ve sevinç ve dinlenme ve sığınak olarak kabul edelim. Ya Rab, bugün bize gerçek olmaya yardım et, ve bunu yaparken, Senin bize hücum ettiğin ve bizi yenileyerek Senin Oğlun'un yansıması haline getirdiğin gibi, inanılmaz İncil istilasının kalplerimizde gerçekleştiğini bulalım. İsa'nın adıyla soruyoruz, amen.