Мўминлик ва иноятда бир боб

Таъмин ва Ҳақиқат Боби The Home Missionary Джон MacDuff

Аёл сув идишини қудуқ ёнида қолдирди ва қишлоққа қайтиб, ҳammaга хабар қилиб деди: «Келинглар, менга ҳamma ишни билган бир кишини учратинг! У Мосиҳ бўлиши мумкинми?» Шундай qilib, одамлар қишлоқdan oqib чиқишди ва у кишини кўриш uchun кeldilar.

Яҳудийларнинг собиқ бобсида, шогирдлар ўз Усталарига қўшилганларини кўрдик, у Самарриялик аёл билан гаплашишарди. Ҳалигача, у аёл бу Divine Сайёҳ билан бўлган сухбатидан тўлиқ баҳраманд бўлган эди; аммо бошқа кўзлар унга қаралганлиги сабабли, сухбат тўхтаб қолди.

Ер юзидаги Сақлаган билан муошират мавқеълари шундай: улар албатта қисқа бўлади. У бу дунёдаги одамларга маънавий маънода ҳали ҳам шундай: у киши уларга «чет элдаги меҳмон каби, бир кечага тун ўтириш uchun тўхтайдиган сайёҳ каби» бўлди.

Она ҳали ҳам шундай бир вақт бўлади, қачонки ҳеч қандай халақит берувчи элемент иштирокида ушбу ҳамроҳлик zavqини бузмас; бу ҳамроҳликнинг давомийлиги бир кундузги соат бўлмай, балки абадийлик бўлади!

Ушбу аёлнинг сўзсиз гуруҳининг жимлиги аввалигиданоқ бу аёлнинг шошилинч кетиши билан бузилди.

У, туғилиши билан, ўзи билан бирга олиб келган мақсадини унутиб, яна сув қудуғига қайтиб борди ва ўз қишлоқдошларига шундай деди: «Келинглар, мен бир кишини топдим, у мен ҳақимда ҳammaни билди! У Мосиҳ бўлиши мумкинми?»

Ушбу аёл қанчалик ўзгарган! У аёл аввалги соатида ўзининг туғилишидан чиққан эди; энди у қувончли бир муъмин бўлиб қайтиб келди, унинг руҳияти чуқур ташнаси қондирилди, бу бир марта ва абадий!

Инсон табиати ҳақидаги ҳақиқат бор, аммо бу яхшиликка бўлган савоб кўпроқдир: улар ўзларининг қувонч ва сулҳини бошқаларга ҳам баҳамлашмоқчи бўладилар.

Худодий шогирд отасининг даражасини эшитганда, у дарҳол отасига хабар қилиш учун чора кўради.

Ғалабасини кўрган сардор, нафақат ўзининг хавфсизлиги ҳақида, балки ўзининг далерона иши ҳақида ҳам хабар қилиш учун шошилади.

Жардаги чўпон ўзининг адашган қўйни топганда, дўстлари ва қўшниларini чақириб деди: «Менинг билан қувончлигим, чунки мен адашган қўйни топдим.»

Масалан, бир ота ўз фарзандини яхши кўради, унга меҳр кўрсатади, лекин у ўзнинг байрамхоналарини очиқ қилиб беради, то ки бошқалар ҳам шундай қувончли қайтишда иштирок этишсун.

Биз яна бир таажжубланарли ҳодисани эслаймиз: Марям Магдалена нафақат бўш қабрга кирди, балки удан кўриш ва эшитиш mumkin бўлган сўзларни эшитди - у зериберди ва шошилинчлиги билан уларга хабар қилиш учун шошилади: «У тезлик билан қабрдан чиқди, қўрқув ва катта қувонч билан ва шошилинчлиги билан шогирдларига хабар қилиш учун югуриб кетди.»

Эмамиусга кетаётган икки сайёҳ, уларнинг ҳайратланарли кўзлари очиқ бўлганда, дарҳол ўн бир кишига шундай дедилар: «Ҳақиқатан, Раббим тирилди ва Симонига кўринди.»

Самарриялик аёл ҳам шундай: у ўзининг яшайдиган Раббини - оталарига ваъда қилинган Мосиҳни кўрди. Унинг қувончи ва ҳайратланиши бошқаларга ҳам баҳамлашишсиз бўлмайди.

Унинг ҳолати Иосифнинг бир туғишганларига ўхшади: отасига хабар қилишдилар: «Иосиф яшайди!»

Ҳақиқий Иосиф ўзини бу чет эл аёлига кўрсатди. У шундай қувонч тўлиб кетдики, буни ўзида сақлаб тура олмади. «Аёл сув идишини қудуқ ёнида қолдирди ва қишлоққа қайтиб, ҳammaга хабар қилиб деди: «Келинглар, менга ҳamma ишни билган бир кишини учратинг! У Мосиҳ бўлиши мумкинми?»

Шундай бирини учратинг:»

Шундай бўлиб, ҳар бир ҳақиқий диний ўзгартиришнинг самараси шуки, бошқаларни ҳам шундай қувонч ва сулҳда иштирок этишга бўлган хоҳишдир.

Агар Кристианлик ҳақиқий ва тирик бўлса, у кенг тарқалган бўлиши керак. Худонинг Руҳининг қалбдаги иши бўш форма эмас, ҳаётдир.

Ушбу ҳикоядаги мисолга кўра, у нафақат «кўтарилмоқ», балки ҳавзадан тўлиб тошмоқда, ва ушбу ортиқча таъминот бошқа жойларга ҳам етиб боради.

Ушбу тошнинг кўлдаги ривожлари каби, марказида энг чуқур бўлади, лекин унинг таъсири кенг тарқалган доираларда бўлади.

Дин, инсоннинг ўзининг қалби ва ҳаётида энг кучли бўлган, оиласи, уйи, қариндошлари, қўшниси, ватандошлари, мамлакати билан боғланган бўлиши керак.

Ушбу аёл Самарриялик бўлди, Ориген уна «Самаррияликларнинг апостоли» деб атади.

Исроилнинг кекса қизи шундай деди: «Яйловларда сув тортиш жойlarida мерганларнинг шовқинидан қутулганлар, улар Худованднинг одил амалларини, яъни Исроил қишлоқларидаги аҳолига бўлган одил амалларини сўйлар.»

Ушбу аёлнинг ҳолати ва характери шундайки, у муқаддас яҳудий писарлариндан Иов, Довуд, Андрей, Филип кабиларга ўхшаган.

Улар ўзлари гувоҳи бўлган ва эшитган нарсаларни бошқаларга хабар қилишди.

Ушбу Самарриялик аёлнинг миссияси муваффақиятли бўлди.

Чунки ушбу хабарга кўра, «Одамлар қишлоқдан уни кўриш учун оқиб келишди.»

Ушбу баёнотда ажабланадиган нарса бор, у диққатга сазовор. У аёл ўзининг характер ҳақидаги сўзларини айтиб берди.

Лекин улар унинг сўзларига ишонишди, улар шошилинч билан унга эргашишди ва кўп одамлар билан келишди.

Уларнинг гувоҳиси қанчалик кучли бўлган?

Бир нечта нарсалар уларнинг ишончи ва тан олишига сабаб бўлган.

Унинг самимийлиги ва очиқ сўзлиги унга яхши эшита олиш имконини берган: «Келинглар, менга ҳamma ишни билган бир кишини учратинг!»

Унинг ҳали ҳам кўпроқ сўз айтиши мумкин эди.

Лекин у шундай деди: «У мен ҳақимда ҳamma ишни билди!»

Унинг сўзлари ва хатти- ҳаракати уларни ишонтирди.

Унинг самимийлиги ва фидоя уларни ишонтирди.

Унинг миссияси қанчалик кучли бўлган!

Унинг сўзлари кучли бўлган!

Унинг қалби тўлиб кетди.

У барибир шундай деди: «Келинглар ва кўринглар!»

Ушбу сўзлар ҳали ҳам кучли!

Худо ҳали ҳам шундай ишлайди.

У кучсиз воситалар билан ҳам иш қилади.

У ҳали ҳам шундай деди: «На куч билан, на қудрат билан, балки Менинг Руҳим билан,»