Bizning Misionerlik Faoliyatimizdagi Motivatsiyamiz

Бизнинг Миссионерлик Ишига Мотивациямиз

1 Яҳё 1:2-6

Скотт Мур тарафидан

Худонинг Сўзидан сиз билан ўртоқлашиш мен учун шараф. Миссионерлик иши деб аталаётган ишда биз ўзимизни қанчалик билиб олганимиз ва Худонинг сўзини ўрганганимиз сайин менің жонимга тинчлантирувчи бўлган бир яҳна Библия парчасини сизга етказиш. Бизнинг мотивациямизни билиш яхши. Кимлигимизни билиш яхши. Эгемизнинг Дуоосини ўқиганда, “Сенинг подшодийин келади ва Сенинг ироданг бажарилади”, деган сўзлар Худо билан бўлган суҳбат каби, Худонинг дунёда ишлатишини истаган суҳбат, яъни дунёда биргаликда яраткувчи бўлиш, Унинг шоҳлигини акс эттириш ва бутун ер юзини Унинг шоҳлиги билан тўлдириш, биз бунга бирор нарса қилишimiz керак.

Мен РТСга ўқиш учун боргандим ва у [билим] менің бошимда қолди. Ва мен кўпчилик сизлар билан бирга бўлган ҳолда, биз кўп нарса ўрганадиган бўлсак ҳам, бу онг ва қалб оралиғидаги бўлинма ва қалбимизга қандай кириб бориши ва биз ўз қалбимиз билан тушуна оладиган, “Ҳа, мен шундай қиламан, Худонинг подшодийида”, деб айта оладиган тарзда таржима қилиш. Мен учун Худонинг подшодийидаги иш кўпроқ – мен янгиликлар хатлари ёзишда унчалик яхши эмасман, агар сиз мендан кўп янгиликлар хатлари олган бўлса, унда сиз уларни кўп олмаган бўлса. Ва бунинг кўп қисми, чунки мен бунга лол эдим. Кўп қисми, чунки кўпчилик Худонинг подшодийидаги ишлар, сиз оддий ёзаётган нарса эмас.

Бизнинг маҳаллада бир киши бор; исми Джон Жонс, у етмиш беш ёшда. Ва бир куни унинг боғига қараш учун кирганда, у боғда ишлаётган эди, у йиллар давомида, ўттиз йил давомида шундай қилиб келган. Ва у дарҳол менга шубҳа билан қараган. Ва у, эҳтимол, бу хонадаги кўпчилик одамлардан, ҳатто мендан ҳам яхши антрополог. Ва у жуда шубҳа билан қараган ва шундай деган: “Мендан нима керак? Сенинг значканг қаерда?” Яъни, “Сенинг значканг қаерда? Нима сотяпсан? Қандай qilib, асосан, мендан фойдаланиб кетасан?” Ва мен унга гапirdim; исмим Скотт Мур дедим, бу ва у ҳақида гаплашдик, боғ ҳақида гаплашдик, мен уйимнинг ёнида боғ экишни истагандим, шундай қилиб, биз бирга боғда ишлайdigan одамлар бўлалик. Ва у ҳали ҳам бир оз шубҳа билан қараган. Икки ёки уч ҳафтадан кейин, у жамоат марказида менга яқинлашди, мен уни танимадим, чунки у боғ шляпасида эмас эди. Ва у менга елкасига уриб, шундай деди: “Мен сенга айтишни истайман, менинг исмим Джон Жонс, ва мен узр сўрайман.” Ва мен шундай дедим: “Нима учун узр сўрайсан?” Ва у шундай деди: “Мен ўз тадқиқотимни қildim, сен ҳақида маълумот топдим.” Ва у шундай деди: “Мен сенга пастор эканлигимни айтмадинг!” Ва мен шундай дедим: “Мен буни муҳим деб ҳисобламадим!” Ва у шундай деди: “Мен пасторларни ёқтирмайман!” Ва мен шундай дедим: “Мен пастор эканлигимни айтмаганimdan хурсандман!” Ва йиллар давомида, сўнгги икки ёки уч йил давомида, у биз бир-биримиз билан ажойиб муносабатларни қurdik, ва мендан кўпроқ нимаси йўқ, устида унинг машинасining карпортида ўтириш ва унга гапиришни эшитиш. Ва унинг юзида кимдир ҳақиқатан эшитиб турганini bilganда, унинг юзида пайдо бўладиган қувончга қараш.

Va men biror narsa qilishni xohladim, bizning maktabdan keyingi dasturimizdagi bolalardan biriga o'z bog'ini yaratish, ishlash, saqlash va yaratish imkoniyatini berishni xohladim, lekin buni qilish uchun hech kimni topolmadim. Va men buni qilishni ham xohlamadim. Men pastoriman, bog'bon emas! Bilasizmi, “Buni qanday qilishni bilmayman!” Va shuning uchun men unga qaradim va u biror narsa qilayotgani uchun orqaga burildi - va men aytdim: “Do'st, men cherkovning orqasida bog' yaratmoqchiman, shunda bu bolalar biror narsa qilishlari mumkin, va men faqatgina kimdir, nafaqaga chiqqan, bog'bonlikni biladigan odamni qidiryorman.” Va u butun vaqt davomida shunday boshini silkitdi, va men bundan keyin hech narsa demadim. Men uning qo'lini siqdim, ketdim, va taxminan to'rt soatdan keyin men o'z stolimda o'qiyotgan edim, u menga qo'ng'iroq qildi va dedi: “Orqaga cherkovga kel, biz bu bog'ni yaratishimiz mumkinmi?”

Men hozir sizning tanangizda nimalarni his qilayotganingizni his qilishingizni xohlayman. Bu quvonch deb ataladi. Chunki bu ikki kishi, juda xilma-xil, an'anaviy ravishda bir-biriga bog'liq bo'lmagan, bir-biri bilan bog'lanib, bir-biri bilan zavqlanishlari haqida hikoya, va bu quvonchdan biz yaratishni boshlaymiz. Va birgalikda yaratganimizdan, biz orqaga qarab aytishimiz mumkin: “Do'st, bu juda yaxshi. Bu bolalar ko'k jo'xori barglarini terishi mumkin.” Hissiyoki? Chunki Yuhanno shunday deydi: bu bizning missiyalarimiz uchun sabab. Najot, ha, lekin najot uchun nima? Kimdir sizdan: “Nega men bilan iymonni baham ko'ryapsiz?” deb so'rasa, siz: “Xo'sh, men seni najot topishini xohlayman. Men seni osmonida abadiy yashashingni xohlayman.” “Ko'rishguncha.” Lekin Yuhanno: “Yo'q, biz sizga bu narsalarni e'lon qilamiz,” - deydi, agar men uni o'qisam:

Бошдан beri mavjud бўлган, биз эшитган, кўзларимиз билан кўрган, унга назар солган ва қўлларимиз билан тегган, ҳаёт сўзи ҳақида – ҳаёт намоён бўлди, ва биз уни кўрганмиз, ва гувоҳлик берамиз, ва сизга абадий ҳаётни эълон қиламиз, у Ота билан бирга бўлган ва бизга намоён бўлган – биз кўрган ва эшитган нарсаларимизни сизга ҳам эълон қиламиз” – ва бу ерда “шунинг учун,” сабаби – “шунинг учунки, сиз ҳам биз билан муштаракликка эга бўласиз.

Мен сизга ҳикоя қилган нарса, Инжиль имкон яратган муштараклик ҳақидаги ҳикоя эди.

“Ва дарҳақиқат, бизнинг муштараклигимиз Ота билан ва Унинг Ўғли Исо Масиҳ билан бирга. Ва биз бу нарсаларни ёзиб бераяпмиз, toki бизнинг шодиётимиз тўла бўлсин.” Шодиё! Миссияларнинг сабаби.

Ота, Ўғил ва Муқаддас Рух, биз сўраймиз, У ки Сиз бизга меҳрибон бўлишингиз учун эмас, чунки Сиз шундай, балки Сиз, Ўз Руҳининг иши билан, бизга бир неча лаҳза давомида Сизнинг Сўзингиздан эшитганimizda, уни жонимизнинг чуқурлигида ишонишimizга имкон берасиз, шундай бўлсин. Амин.

Shunday qilib, biz missionerlikka bo'lgan motivlarimiz haqida gapirganda, keling, ikkiyuzlamachilik qilmaylik va tan olamizki, biz bugungi kunimizda va davrimizda biz odamlar motivlarimizni aniqlashda, nomlashda va hattoki bilishda ham unchalik yaxshi emasmiz. Buni tan olib, dam olsak bo'ladimi? Hammasini ayting: “Amin!” Agar kimdir sizdan so'rasa - bu meni qanday qilibdurustlash mumkin; bu nima uchun nikoh men uchun juda qiyin. Xotinim shunday deydi: “Sen buni qilding; sen buni qilding. Nega qilding?” Men abadiy gapiraman, lekin nega buni qilyapsan? Yuragingizning motivlari nima? Va deyarli aniq bilishingiz mumkinki, bir kishi bir so'zli javob berganida, bu motivatsiya, menimcha, men o'z imonimni baham ko'rayotganim, “Chunki men seni najot topishingni xohlayman,” bu oddiy sabab, biz deyarli bilamizki, biz haqiqatan ham u yerda, jonimizning chuqurligida nima bo'layotganini bilmaymiz, bizni nima haqiqatan ham harakatga keltiradi. Va buning sababi. Chunki biz robotlar emasmiz. Biz ikkilik dasturlar emasmiz, qaerda bizning motivlarimiz doim bu yoki u. Biz qudratli, samimiy, yaxshi Xudo tomonidan yaratilgan juda murakkab yaratilishlarmiz va biz juda murakkabmiz. Har qanday kunda, har qanday vaqtda, biz har qanday ishni qilish motivlarimiz juda murakkab. Siz bunga rozimisiz?

The Reasons Why I or We Do Missions

Ed mendan sizlarga nima uchun men nima qilayotganim haqida gapirishimni so'radi. Agar men nima uchun men nima qilayotganim yoki nima uchun biz missionerlik qilayotganimiz haqida sizlarga aytadigan bo'lsam, men sizlarga shunday narsalarni aytaman: “Xo'sh, chunki men erkak bo'lishni xohlayman. Va bizning mahallamizdagidek joyda xizmat qilish juda ajoyib.” Chunki men hikoyalarni yaxshi ko'raman va Jon Jons bilan vaqt o'tkazish quvonchini his qilishni yaxshi ko'raman. Chunki men Xudoning Kalomini yaxshi ko'raman va uni o'rgatishni yaxshi ko'raman. Bu men yaratilgan narsadir. Chunki, bilasizmi, bu menga maqsad tuyg'usini va shunga o'xshash narsalarni beradi.” Inson turli motivlarga ega. Lekin bugun men sizlarga va bizga yordam berishni xohlayman, hech bo'lmaganda bizning ruhimizga chuqur kirib, missionerlik qilayotganimiz sabablarini kashf etish, hatto savol qo'yish va tekshirish. Va Xudoning Kalomida men sevgan narsa shundaki, U bizga nima uchun motivatsiya bo'lishimiz kerakligini aytadi va “Mana, siz his qiladigan quvonch bor.” U sizdan: “Agar siz yaxshi missioner bo'lishni xohlasangiz, bu erga keling va o'zini ushlab, ko'p energiya va resurslarni sarflab, o'zingizni ajoyib missioner bo'lish uchun sarflang, xuddi hamma kitoblar haqida o'qiyotganimizdek.” Yo'q! U nima deyapti: sizning mavjudligingizning chuqurida missionerlik uchun sabab bor. Va sizga faqat va menga faqat ozod bo'lish kerak. Missionerlik uchun motivatsiya allaqachon mavjud. Siz menga aytgan edingizki, men sizga quvonch haqida hikoya aytganimda siz yonib ketdingiz.

Muqaddas Xudo

Ammo u bizning mavjudligimizning o'zagi hisoblanadi, chunki biz munosabatli Xudo suratida yaratilganmiz. Men bizning Uchbirlik ta'limotimiz va Uchbirlik haqiqati haqida nimani sevaman - men o'z presviteriyamizdagi imtihonlar qo'mitasida a'zoman va men har doim nomzodlarga bu savolni beraman - “Bizning Uchbirlik ta'limotimiz, ya'ni Uchbirlikning amaliy ahamiyati nimada?” Va men nimani eshitishni sevaman va nimani etkazishni sevaman, bu shundaki, u menga odamlar bilan munosabatda bo'lish uchun jonimning intilishlarini tasvirlashga yordam beradi. U menga yolg'izlik bilan kurashishimni tushunishga yordam beradi. U menga uzilishning qiyinligini his qilishimni tushunishga yordam beradi. U menga ulanishning yaxshi ekanligini his qilishimni tushunishga yordam beradi, chunki Iso o'zining Yuqori Diniy Duosida, Yuhanno 17da, shunga o'xshash gapiradi: “Ota, sen menga bergan kimsalarni, men ularni o'zim bilan birga bo'lishini xohlayman, toki ular mening shon-izzatimni ko'rsinlar, sen menga jahon yaratilishidan oldin bergan shon-izzatimni. Nega? Chunki sen meni sevding.”

Uchbirlikning Hamdo'stligi

Va shunday qilib, Ota O'g'ilni sevganida, O'g'il Otaning sevganida, u esa Ruhni sevganida, Ruh esa O'g'ilni sevganida, Uchbirlikning munosabatlari, sherikligi haqida bizga deraza ochiladi. Va bunga tayyormisiz? Ular sevishadi va seviladi. Ular zavqlanishadi va zavqlaniladi. Va keyin birdaniga quvonch va sevgi ichida, ular nima qilishni boshlaydilar? Ular yaratishadi. Va: «Nur bo'lsin. Yer o'simliklar va qushlar bilan to'lsin» va ular yaratgan barcha ajoyib mavjudotlar. Va keyin: «Kelinglar, bularni yaratganimizdan keyin, ularni yaratganimizdan keyin bayram qilaylik va: «Bu yaxshi. Bu yaxshi. Bu yaxshi», deylik. Va keyin biz insonni o'z suratimizda yarataylik. Kelinglar, Adamnni shakllantiralim», “Genesis 2” (Genesis 2, UZ) va Xudo unga hayot nafasini, ota-ona kabi, yaqin bilim va hayot berish kabi nafas kiritadi.

Va shunday qilib, sizda sevgi bor, keyin quvonch sevgi yo'llarida oqadi. Va keyin bu quvonchdan yaratilish keladi. Va yaratilishdan keyin, birgalikda yaratishdan, to'g'ri, bayram bo'ladi. «Bu yaxshi. Bu juda yaxshi». Va keyin U odamni bog'ga qo'yadi va: «Menga o'xshang. Agar Menga o'xshamoqchi bo'lsangiz, siz munosabatda bo'lishingiz kerak. Yolg'iz bo'lish sizga yaxshi emas. Shuning uchun Men bilan birligingiz bo'lsin, lekin u bilan birligingiz bo'lsin. Bog'ni ishlang». Va odam, agar siz bog' ishlasangiz - hech kim tarvuz yetishtirganmi, masalan? Agar siz bu bog'ni ishlasangiz, u sizning mehnatingizni egallaydi va u butun dunyo bo'ylab o'sadi. Va keyin: «Meva bering va ko'paying». Bu yalang'och va uyatchan emas. Bu ijodiy yaqinlik. Va butun yer Uning ulug'vorligi bilan to'lsin. Bu biz yaratilgan kishi suratidir.

Insonning Xudo bilan munosabati

Bu mening kichik qizimning men dam olishga harakat qilganimda va unga o'yinchoq loy bilan o'ynashni aytganimdagi orzusi: u menga: "Tata, sen men bilan o'ynasang!" deydi. Men: "Yaxshi, hozir o'ynashni xohlamayman; bo'yash." "Tata, sen men bilan bo'yashadimi?" Hech kim yolg'iz ijod qilmoqchi emas. Hech kim yolg'iz bo'yashmoqchi emas. Biz hammamiz do'stlikda bo'lishni xohlaymiz va biz bir-birimizning ko'zlariga qaramoqchi va bizning ko'zlarimiz qilayotganini ko'rib, ularning ko'zlari yoritilishini xohlaymiz. Bu aloqa deyiladi; bu do'stlik deyiladi. Bu moslashish deyiladi. Biz yig'laganimizda, boshqalar ham yig'lasin deb xohlaymiz. Biz quvonchimizda, boshqalar ham quvonsin deb xohlaymiz. Bu "Sen men bilan" deyiladi. Shuning uchun, Masihdagi qutqarilish haqida gapirganda, Masihdagi, Havoriylarning yozuvlarida oldingi harflar juda zo'r. Bu har doim Xudo tomonidan yaqinlashish, yaqinlashish, va biz ushbu Xudoning suratida yaratilganmiz. Bu ajoyib emasmi? Va bu munosabat.

Insonning Fazilatdan Kuzashi

Ammo keyin biz munosabatlarda uzilish borligini ko'ramiz. Qaerga borayotganimni bilasizmi? I Genesis 3 da. Va ilonning orqasidan uzilish keladi. Unda shunday deyilgan: “U holda ular yalang'och edilar va uyat qilmas edilar”. Keyin shunday deyilgan: “Daladagi barcha hayvonlardan ko'ra ayyorroq bo'lgan ilon”. “Yalang'och” va “ayyor” so'zlari ibroniy tilida bir-biriga yaqin, faqat unli harflar bilan farq qiladi, shuning uchun bu erda yalang'ochlik, zaiflik borligini ko'rasiz. Keyin ilon o'zining ayyorligi bilan kiradi. Boshqacha aytganda, u zaifdek ko'rinadi, lekin unda yashirinlik bor; unda zulmat bor. U tahdid qiluvchi, yirtqich nigah bilan kelmadi, u mehr-muhabbatli nigah bilan keldi. “Xudo haqiqatan ham shunday dedi-mi? Oh, albatta o'lmaysiz. Chunki Xudo biladi, meva yeganingizda Unga o'xshaysiz”. Keyin uni o'ziga tortadi, uning fikrini tanqidiy fikrlashga majbur qiladi, keyin yashirinlik uni orqadan uradi. Va shu tushish bilan, birdaniga erkak va ayol o'zlarining yalang'och ekanliklarini bilishdi va o'zlarini yopishni boshladilar. Ular yashira boshladilar.

Va bu eng foji'ali qism. Xudo keladi va bog'dan yuradi va bolalarining oldiga borish o'rniga, ular Undan yugurib ketishadi. Barcha old qo'shimchalari, Xudoning yaqinlashishi va endi birdan Uning yaratilishi, Uning bolalari - uzoqda. Endi agar siz ota-ona bo'lsangiz, ba'zi ota-onalar farzandlariga mehribonlik bilan yaqinlashganlarida, ular sizning mehribonligingizga ishonmasliklari va sizdan yugurib ketishlari va yashirishlari og'riqqa duch kelganini bilasiz. Bunday og'riqni his qilganingizni bilasiz. Farzandlarimiz qanchalik katta bo'lsa, biz buni shunchalik ko'proq his qilamiz, shunchalik og'riqli bo'ladi. Omin? Shunday qilib, Xudoni yaratilishidan zavqlanadigan, yaratilishi juda yaxshi bo'lgan, samimiy Ota kabi, Adan yaqinlashayotganiga, lekin Adan "Ha, seni sevaman!" Demasdan, bir-biri bilan muloqotda va zavqlanishda, Adan Undan yugurib ketadi. U aytadi: "Sen qayerdasiz?" Aytish qanchalik qiyin so'zlar - "Sen qayerdasiz?" Va Adan aytdi: "Men seni eshitdim va men yalang'och edim." Ya'ni, "Men zaif edim, shuning uchun qo'rqdim."

Xudodan Yashirin

Shunday qilib, Adan miyasida bu Xudo haqida biror narsa o'rnashdi, Unda yashirinlik bor! "Men U bilan zaif bo'lolmayman, chunki agar men U bilan zaif bo'lsam va men o'zimni yomon deb hisoblagan qismlarini yashirmasam yoki o'z tushkunligimni yashirmasam, U menga mehribonlik bilan emas, balki faqat nafrat bilan yaqinlashadi. Shuning uchun men o'zimni yashirdim. Men o'zimni yopdim." Va endi munosabatlarda masofa bor. Va agar biz hammamiz rostgo'y bo'lsak, bu sababdan munosabatlarda sayoz bo'lib qolamiz. Omin? Chunki biz munosabatlarga kirganimizda, boshqalarining motivlarini to'liq ishonch bilan qabul qilmaymiz. Bu qo'rqinchli. Men sizga yaqinlashaman, chunki biz bir xil Xudo suratida yaratilganmiz, lekin siz mendan farqliroqsiz. Shuning uchun agar biz munosabatlarga kirsak, men sizda zulmat borligini bilmayman; Men sizda yashirin motivlar borligini bilmayman. Men o'z motivlarimni ham bilmayman, shuning uchun bu noto'g'ri bo'lishi mumkin.

Inson Zaifligi

Va siz ko'ryapsizmi, qanday qilib bu zo'riqish, endi birdaniga erkak va ayol, ular kelayotgan dunyoda hal qiluvchi hakam bo'lib qolishdi? Biz dunyoda va munosabatlarda yaxshi bo'lishiga ishonchimiz bo'lmagan holda zaiflarmiz. Negadir ular shunday deb ishonishgan. Ular Shaytondan vasvasaga tushishdi va unga ishonishdi, gunoh qilishdi, olishdi va yeyishdi. Shunday qilib, ularning yuragidagi e'tiqodlari va bizning yuragimizdagi e'tiqodlar - “Men hamma narsani va hamma odamlarni yaxshi yoki yomon deb tanqidiy hukm qilishim kerak. Shuning uchun, o'zimni himoya qilish va dunyoda o'zimning qoniqishimni ta'minlash uchun uni boshqarishim kerak. Men yolg'izman. Men yetimman.” Va bu biz quradigan hayot. Bular biz quradigan smok. Biz yashiramiz va boshqarib turamiz. Biz juda zo'r boshqaruvchimiz. Shunday nozik boshqaruvchimiz. Biz o'zimiz sevishni istab, odamlarni sevamiz. Bu manipulyatsiya, to'g'rimi? Biz juda zo'r, chunki biz odamlar bizga yaxshi munosabatda bo'lishini istaymiz. Bu “agar-unda”. Bu, “Agar men buni qilsam, sen ham shuni qil. Agar sen menga yaqinlashsang, sen meni ranjitishi mumkin, shuning uchun men senga yaqinlashmayman. Men sendan yashirinishim kerak.” Bu doimiy shaxmat o'yini, bizning g'ildiraklarimiz doim aylanib turadi, biz nima bo'lganimizda, hayot o'yini deb o'ylaymiz va biz doim himoyalangan bo'lishimiz kerak va zaif bo'lmasligimiz kerak.

Le kin, muammo shunday. Bizning sevishni va sevilishni, muloqatda bo'lishni va odamlar bilan birga zavqlanishni, odamlar tomonidan zavqlanishni, odamlar bilan birgalikda yaxshilik yaratishni va ma'noli, qimmatli narsalarni yaratishni, bularning barchasi sodir bo'lganda, nishonlashni, o'zimiz ham nishonlanishni xohlashimiz, bularning barchasi saqlanib qoladi. Bularning barchasi bizning yuragimizda, yuragimizdagi chuqur istaklarimiz. Omin? Yaxshi, men buni yana bir marta sinab ko'raman, va iltimos, sizlar ham mening jamoamdek bo'ling. Omin? Ha! Menga bu aloqa kerak edi! Menga kerak edi! Menga sizlarning ko'zlaringiz kerak edi! Menga sizlarning so'zlaringiz kerak edi! Menga biror narsa kerak edi! Ko'ryapsiz, men sizlarga qarshi ochiqman. Menga kerak edi. Men bu yerda yolg'izlanib qolganini his qila boshladim. Men allaqachon yetarlicha baland bo'lganman, yaxshi?

Biz Tavba Qilishimiz Kerak

Shunday qilib, endi bizning motivatsiyalarimiz quvonchli aloqa va sevgi o'rniga qo'rqinchli himoya va targ'ibot va o'z-o'zini qondirishga o'tadi. Va bu erda bizning misionerlik faoliyatimiz uchun ko'p motivatsiyalarimiz paydo bo'ladi. Xo'sh, qanday qilib biz qadam tashlaymiz? Qanday qilib biz harakat qilamiz? Xo'sh, bu oyat bizga kalitni aytadi. Va bu birinchi navbatda tavba qilishdir. Endi men tavba dedikanda, 180 darajalik burilish haqida gapirmayapman. Men hatto bu atamani kvalifikatsiya qilaman; buni munosabatli tavba deb ataymiz. Chunki tavba qilish, "Xudo u erda tanqidiy, qoralovchi ko'z bilan turibdi va men o'z izolatsiyamda tavba qilishim kerak, va shuning uchun U menga yaqinlashadi", degani emas. Bu ko'pchiligimiz ishonadigan narsa. Biz Uni shu tarzda yaqinlashtira olmaymiz. Balki, nima? Xudoning mehri bizni tavba qilishga olib keladi. Tavba qilish har doim Xudoning mehrini ko'rganimizdan va kuzatganimizdan keyin keladi. Biz bilamizki, agar biz gunohlarimizni iqror bo'lsak, U nima? "Sodiq va adolatli, bizning gunohlarimizni kechirish uchun". Biz bu erda qanday mehr haqida gapiryapmiz? Qanday qilib biz yashirinishdan va odamlar bilan aloqa qilishdan qochish uchun hamma narsani qilishdan, qadam tashlashga va zaif bo'lishga va o'zimizni shu muloqot va quvonch va bularning hammasi, biz yaratilgan narsalar uchun taklif qilishga o'tishimiz mumkin? Biz birinchi navbatda Otamiz bilan munosabatimiz xavfsiz ekanini bilishimiz kerak. Va u xavfsiz, chunki U bizga keldi.

Iso O'zini Eshitiladigan Kildi

Va bu Jon b нам diyor. “Ko'zlarimiz bilan ko'rgan, qaragan va qo'llarimiz bilan tegib kelgan narsalar.” U buni yana va yana takrorlaydi. Boshqa so'zlar bilan aytganda, bu shunchaki ba'zi teologik haqiqat emas; bu Iso o'zini ko'rinadigan qilib yaratgan ekzistensial va situatsion haqiqatdir. Masihdagi Xudo o'zini eshitiladigan qilib yaratdi. Siz bilasizmi, eshitilishi, lekin tinglanmasligi qanchalik og'riqli bo'lishi mumkin? Bizning ko'pimiz chuqur istaklarimizni bildirmaymiz, chunki hech kim tinglamaydi. Amen? Shunday qilib, bizning istaklarimiz: “Erkak, men sen hammom sochiqni osib qo'yishingni xohlayman. Men sen idishlarni yuvishingni xohlayman”, yoki shunga o'xshash narsa. Yo'q, bu haqiqatan ham xohish emas. Xohish shuki, “Men haqiqatan ham sening meni qadrlashingni xohlayman. Men xohlayman”. Lekin biz buni eshitolmaymiz.

Iso qadam tashladi. U o'zini ko'rinadigan qilib yaratdi. U o'zini eshitiladigan qilib yaratdi – tushunilmaslik mumkin. Ko'rinadigan – masxara qilinishi, masxara qilinishi va kulgisi mumkin. U o'zini teginadigan qilib yaratdi. Va yunon tilidagi so'z qorong'uda biror narsaga yopishib olgan ko'r odam kabi, ya'ni paypaslanadigan degani. Bu esa U o'zini o'ldiriladigan qilib yaratgan degani. U o'zini hunarmand, yashirin, ammo Uning go'zalligiga qiziqadigan, Uning ko'krakka yotishni xohlaydigan, ammo Uning orqasidan uni o'ldirishga harakat qiladigan insonlarning harakatlariga bo'ysundirdi. Mana, bizning zaif Masihimiz. U bizga qoralash bilan emas, balki mehribonlik bilan keladi. Shunday qilib, tavba qilish, fikrdan tashqariga chiqish – tom ma'noda metanoia; fikrdan tashqariga chiqish, fikrdan keyin. Tanqidiy fikrdan keyin, bu “Agar, keyin; agar, keyin; agar, keyin. Agar men buni qilsam, keyin bu” – bizning ruhiyatimizning chuqur qismiga borish, bizning istaklarimiz yashaydigan joyga borish va bizning motivatsiyalarimizni, yomon motivatsiyalarimizni, hunarmandligimizni va zulmatimizni topshirganimizda tavba qilish sodir bo'ladi.

Iso O'zini Bizga Ko'rinadigan Qilib Yaratadi

Buni qanday qilishimiz mumkin? Buning sababi shundaki, biz buni qilishimiz mumkin. Men ushbu oyatda nimani sevishim kerak. “Bu biz eshitgan va sizlarga e'lon qilgan xabar: Xudo nurdir va Unda hech qanday zulmat yo'q.” Boshqa so'zlar bilan aytganda, Iso O'zini sizga ko'rsatganda, U sizga mehribonlik bilan yaqinlashganda, U, ilonning farqli o'laroq, orqasida hech narsa yo'q. Unda hech qanday zulmat yo'q. U sizni yaqinlashtirib, sizga zarar etkazish uchun chizmoqli motivatsiya yo'q. Shuning uchun, siz Uning sizga keladigan barcha providential yo'llarida - nima? Sizning yaxshiligingiz va o'zgarishingiz uchun. Bizning yaxshiligimiz va o'zgarishimiz uchun. Biz o'zimizni Xudo providential bo'lgan dunyoda zaif qilishi mumkin, chunki biz Unda hech qanday zulmat yo'qligiga ishonch hosil qilishimiz mumkin. Hatto og'riqli dunyoda ham. Amen! Bu Xushxabar. Shuning uchun, biz qo'rquvsiz oldinga siljishimiz mumkin. U bizning gunohlarimizni to'ladi. Biz boshdan kechirgan har qanday og'riq va azob-uqubatlar, biz boshdan kechirgan har qanday xiyonat va munosabatlar, endi munosabatlarga kirish juda qiyin, biz ishonchimiz komilki, bu bizning yaxshiligimiz uchun. Nega? Chunki U biz uchun to'ladi. U bizni pok qildi. Bu Uning hukmi emas. Endi faqat Uning mehribon nazari biz ustimizda.

Shunday qilib, Masih kelganda biz aytishimiz mumkin: “Inson, seni sevaman.” U ham sizga: “Men ham seni sevaman.” Va siz aytishingiz mumkin: “Inson, men sen tomonidan zavqlanishni xohlayman.” U esa: “O'g'lim, bu sening iqroringda. Sen Mening shon-shuhratim uchun va abadiy zavqlanish uchun yaratilding, lekin sen abadiy Mening zavqlanishim uchun ham yaratilding va Men seni sevaman, kichkina o'g'lim.” Bu xabar qanchalik ajoyib, chunki biz zavqlanishni xohlaymiz va U bizni sevadi. Shuning uchun biz boshqalar bilan oldinga siljishimiz mumkin. Biz U yuragan yo'l bilan yurishimiz mumkin - zaif. Va bu erda missiyalar. Tayyormisiz? Biz o'zimizni eshitishimiz mumkin. Biz o'zimizni ko'rishimiz mumkin. Biz endi anjir barglari bilan yashashimiz shart emas. Biz hammamizni ko'rishimiz mumkin. Missiyalarda mukammallik yo'q. Eng yaxshi hikoyalar - bu muvaffaqiyatsizlik hikoyalari. To'g'rimi? Va bu qanday sodir bo'lishi mumkin? Chunki biz nurda yurganimizda, Yuhanno bizga nima deydi? Iso Masihning o'g'li qonuni bizni gunohimizdan tozalaydi. Bu qanchalik ajoyib? Biz o'zimizni ko'rishimiz mumkin, biz o'zimizni eshitishimiz mumkin, shunda biz kimgadir yaqinlashib: “Men siz bilan imonimni baham ko'rishni xohlayman,” desak, u: “Nega?” deb so'rasa, biz: “Bu savol juda murakkab. Ehtimol, men oldin munosabatlarda bo'lganman va ular yaxshi chiqmadi, shuning uchun men biroz ikkilanyaman, lekin sizning hayotingiz haqida bilishni xohlayman va siz bilan baham ko'rishni xohlayman. Va biz bir-birimiz bilan yomon munosabatda bo'lsak ham, hech narsadan qo'rqmasligimizni bilishning yagona yo'li - biz ikkimiz ham bilishimiz kerak.”

Bu ajoyib emasmi? Bu bizning missiyalarimiz uchun motivatsiya. Biz zaifligimiz bilan oldinga siljishimiz mumkin. Chunki U bizni sevadi, shuning uchun biz boshqalarni sevamiz. Amen? Keling, ibodat qilaylik.

Ота, Биз Сенинг Сўзингнинг ваъиз қилинишини ва эшитишини баракалашга илтижо қиламиз. Ота, Биз Сенинг бизга нисбатан шунчалик меҳрибонлигинг учун Сенга ташаккур айтамиз. Бизга бу хизматда давом этар эканмиз ва кундузги ҳаётимизда олға қадам ташлар эканмиз, ишоничда бўлишга ёрдам бер. Исо Масиҳ nomi bilan, омин.