Ang Pakigdait sa Pagkabilin

Ni Billy Dempsey

Ang atong teksto karong buntaga gikan sa propeta nga si Isaias, kapitulo 43, mga bersikulo 1 hangtod 7. Ug makita nimo kini sa panid – kon naggamit ka ug Biblia sa lingkod – panid 603. Ang diha-diha nga konteksto sa giingon ni Isaias dinhi sa kapitulo 43 – kapitulo 42 siyempre ang mas lapad nga konteksto; ang awitin sa nag-antus nga Sulugon – mga kapitulo 40 hangtod 55 sa libro ni Isaias. Kapitulo 42, usa ka kapitulo diin ang Dios naghisgot mahitungod sa pag-abot sa sulugon sa Ginoo, ang bag-ong butang nga Iyang giandam diha Kaniya, Iyang tinguha nga ang mga nasud makakita sa Iyang kahayag. Apan unya ang kapitulo 42 natapos sa makalulu nga kahimtang sa Iyang mga tawo. Sila buta ug bungol. Ang kapitulo natapos sa pinulongan mahitungod sa Dios nga nagbubo sa Iyang kasuko. Kini usa ka makalulu nga pagtapos, ug kini nagtakda sa entablado alang sa sinugdanan sa kapitulo 43 sa giingon ko nga “Ang Pakigdait sa Pagkabilin.”

Mag-ampo kita ug unya magbasa kita sa kapitulo 43, mga bersikulo 1 hangtod 7.

Amahan, kini mao ang Imong Pulong; kita mao ang Imong mga tawo. Magsulti Ka. Pahibaloa kami. Ihatag ang ka klaro sa hunahuna. Itanom kining mga kamatuoran nga lawom sa atong mga kasingkasing. Pakan-a ang atong mga kalag. Ipasangkap kami. Amahan, duol Ka. Pamatia kami samtang kami nag-ampo sa ngalan ni Jesus ug alang sa Iyang kaluwasan, amen.

Isaias kapitulo 43, nagsugod sa bersikulo 1:

Apan karon, kini ang giingon sa Ginoo, siya nga nagbuhat kanimo, O Jacob, siya nga nag-umol kanimo, O Israel: "Ayaw kahadlok, kay gitubos ko ikaw; gitawag ko ikaw sa imong ngalan, ikaw akoa. Sa dihang ikaw moagi sa tubig, uban ako kanimo; ug sa dihang ikaw moagi sa mga suba, dili ka nila mabug-atan; sa dihang ikaw maglakaw sa kalayo, dili ka masunog, ug ang kalayo dili mag-ut-ut kanimo. Kay ako mao ang Ginoo nga imong Dios, ang Balaan nga usa sa Israel, nga imong Manluluwas. Gihatag ko ang Egipto ingon nga imong lukat, Cush” (mao, ang Etiopia), “ug Seba, ingon nga baylo kanimo. Kay ikaw mahal sa akong mga mata, ug gihonan ka, ug gihigugma ko ikaw. Gihatag ko ang mga tawo ingon nga baylo kanimo, ang mga nasud ingon nga baylo sa imong kinabuhi. Ayaw kahadlok, kay ako uban kanimo; dad-on ko ang imong mga kaliwat gikan sa sidlakan, ug gikan sa kasadpan tinipon ko ikaw. Kini ang akong giingon sa amihanan, Ablihi, ug sa habagatan, Ayaw pagtago; dad-a ang akong mga anak gikan sa layo ug ang akong mga anak nga babaye gikan sa kinatumyanan sa yuta, ang tanan nga gitawag sa akong ngalan, nga akong gibuhat alang sa akong himaya, nga akong giumol ug gihimo.”

Ang tanan nga mga tawo sama sa mga sagbot ug ang tanan nilang himaya sama sa mga bulak sa kaumahan. Ang sagbot namatay ug ang bulak nagkahulog, apan ang Pulong sa atong Dios nagpabilin nga walay katapusan.

Unsa ang “Ang Pakigdait sa Pag-uban”? Aw, tingali kinahanglan natong sugdan sa paghubit, “Unsa ang pag-uban?” Pasulti-a ko kamo asa ko gustong moadto niining sermon karon. Gusto natong hisgotan kon unsa ang pag-uban, gusto natong hisgotan unsa ang hitsura sa pag-uban, ug unya kita mahuman pinaagi sa pagpangutana, “Nganong importante man kini?”

Unsa ang Pag-uban?

Unsa ang pag-ong? Tan-awon nato ang pinulongan nga gigamit ni Isaias sa bersikulo 1. “Apan karon, kini ang giingon sa Ginoo, Siya nga nagmugna kanimo, O Jacob, Siya nga nag-umol kanimo, O Israel: ‘Ayaw kahadlok, kay akong gitubos ka; gitawag ko ikaw sa imong ngalan, ikaw ako.’” Nakaila ka sa dagkong mga tema sa Biblia didto – nagmugna ka; nag-umol ka; gitubos ka. Atong gihunahuna ang dakong pag-ikyas gikan sa Egipto – ang Dios nga nagtubos sa Iyang mga tawo gikan sa pagkaulipon ug gi-isyu sila ngadto sa yuta sa saad, ang yuta nga Iyang gi saad kang Abraham. “Gitubos ka” – ang Hebreo nga pulong, “gaal,” maoy “manunubos” – naghunahuna ubay sa mga linya sa “manunubos, tigpanalipod,” sama sa gihimo ni Boaz nga manunubos, tigpanalipod alang kang Ruth ug sa iyang ugangan, Naomi; ang paryente nga manunubos nga nagsiguro sa ilang kaugmaon pinaagi sa Iyang buhat sa pagtubos. Kana mao ang hulagway sa gihulagway sa Dios alang sa Iyang kaugalingon; nga Siya nagtubos kanimo. Siya nagsiguro sa kaugmaon sa Iyang mga tawo pinaagi sa Iyang buhat sa pagtubos alang kanila.

“Gitawag ko ikaw sa ngalan” – pag-usab, hunahunaa ang Iyang relasyon kang Abraham; hunahunaa ang Iyang relasyon kang Sarah, iyang asawa. Giunsa Niya pag-usab ang ilang mga ngalan; gitawag Niya sila sa mga ngalan. Hunahunaa si Noe. Gitawag Niya si Noe sa ngalan. Iyang gi-admitir sa usa ka suod nga relasyon uban Kaniya ang mga kinsa gitawag Niya sa ngalan. Sama sa usa ka ginikanan ug anak, giablihan sa Dios ang mga pultahan sa pag-amaw, ang Iyang mga tawo mahimo nga dili lamang Iyang mga sakop kondili Iyang mga anak nga lalaki ug mga anak nga babaye. “Gitawag ko ikaw sa ngalan.” Sa kalainan, paminawa ang Iyang giingon sa mga Salmo 1, nga atong gibasa usa ka magtiayon nga mga semana ang milabay. “Ang Ginoo nahibalo sa dalan sa mga matarong, apan ang dalan sa mga dautan,” giingon Niya, “mahanaw.” Mahanaw kini; dili kini magdugay. O bisan labaw pa nga klaro, ang giingon ni Jesus sa Mateo nga kapitulo 7 nagsugod sa bersikulo 21. “Dili tanan nga nag-ingon kanako, ‘Ginoo, Ginoo’ makasulod sa gingharian sa langit. Apan ang usa nga nagbuhat sa kabubut-on sa Akong Amahan nga atua sa langit.” Sa mga nag-ingon, “Ginoo, Ginoo,” apan wala magbuhat sa kabubut-on sa Iyang Amahan sa langit, giingon ni Jesus, “Ideklarar ko kanila, ‘Wala ako kaila kaninyo. Wala ako kaila kaninyo. Palayo gikan kanako.’” Giingon sa Dios bahin sa Iyang mga tawo, “Gitawag ko ikaw sa ngalan. Kaila ko ikaw. Kaila ko ikaw sa suod. Gitawag ko ikaw sa ngalan.”

Ug dayon gihimo niya kini nga kompleto sa “kamo akoa.” Pag-usab hunahunaa ang dako nga talan-awon diin tinipon sa Dios ang iyang mga tawo ngadto Kaniya sa Sinai human sa tanang mahukom nga mga panghitabo sa pagkaluwas. Gitipon niya sila ngadto Kaniya sa Sinai. Siya miingon, “Inyo nga nakita ang akong gibuhat sa mga Egiptohanon, kon unsa nga paagi ako nagdala kaninyo sa mga pako sa agila ug nagdala kaninyo ngadto kanako. Busa karon, kong kamo sa pagkatinuod magpatuman sa akong tingog ug magbantay sa akong pakigsaad, kamo mahimo nga akong pinili nga kabtangan diha sa taliwala sa tanang mga tawo. Kay ang tibuok yuta akoa. Kamo mahimo nga usa ka gingharian sa mga sacerdote ug usa ka balaan nga nasud. Kamo mahimo nga akong pinili nga kabtangan.” Mao kana ang bug-at; mao kana ang kargamento nga gidala kon Siya miingon, “Kamo akoa. Kamo akoa ingon nga bahandi.” Usa ka pinili nga kabtangan. Kana mao ang pag-ingon, ang Dios nag-ingon, “Ako adunay espesyal nga pag-angkon kaninyo ug pinaagi sa saad, kamo adunay espesyal nga pag-angkon kanako.” Timan-i kon unsa nga paagi ang Dios nagpaila kanila – “Gitawag ko kamo pinaagi sa ngalan; kamo akoa.”

Giingnan ko kamo mahitungod sa makalulu nga pagtapos sa kapitulo 42. Ang Dios wala nagpaila sa iyang mga tawo pinaagi sa ilang makalulu nga kahimtang nga iyang gihulagway sa katapusan sa kapitulo 42, kondili giila niya ang iyang mga tawo pinaagi sa maong hugpong, “Kamo akoa.” Mao kana ang paagi nga Siya nagpaila sa iyang mga tawo. Dili natapok sa dili pagtuo, bisan pa nga sila anaa niini. Kamo ug ako nag-antus kita sa sala. Kamo ug ako napildi kita sa atong pakig-antus sa sala sa kanunay nga basehan. Apan ang Dios nagdeklara kanato, “Kamo akoa. Gitawag ko kamo pinaagi sa ngalan. Ako nagsugod ug usa ka suod nga relasyon kaninyo. Kamo ang akong pinili nga kabtangan.”

Unsay Igtumong sa Pag-ong?

Aw, unsa man ang hitsura sa pag-ong? Pakuhaon nato ang pipila ka mga prinsipyo gikan sa pasiuna. Ug usa sa mga prinsipyo nga gusto natong makita mao nga ang pag-ong sama sa pagbaton og kaayohan gikan sa, pagtagamtam sa presensya sa Dios. Tan-awa ang mga bersikulo 2 ug 5. Bersikulo 2, “Kung moagi ka sa mga tubig, uban kanimo ako.” Bersikulo 5, “Ayaw kahadlok, kay uban kanimo ako.” Kini mao ang Prinsipyo sa Emmanuel – ang labawng makagagahum, walay katapusan nga Dios uban sa Iyang mga tawo. Dios uban kanimo; Dios uban kanimo! Presente sa atong mga kalisdanan. Aktibo nga nagkuha gikan niini og maayo alang kanato sama sa Iyang gipromisa. Nagpadayon; nagtabang; naghatag og gahum; naghatag og kusog kanato. Presente usab sa atong mga kalipay. Nagtabang kanato nga hinumdoman nga ang tanang maayo nga atong natagamtam naggikan sa Iyang maluluy-on nga kamot.

Proteksyon

Unsay ang hitsura sa pag-ong sa Dios? Ingon sa pag-uban sa presensya sa Dios adlaw-adlaw. Ingon usab kini sa pagpanalipod. Tan-awa ang bersikulo 2. “Kung moagi ka sa mga tubig, uban ako kanimo; ug sa mga suba, dili nila ikaw mabug-at. Kung maglakaw ka sa kalayo, dili ka masunog ug ang mga kalayo dili mag-ut-ut kanimo.” Gitugotan ni Isaias ang duha ka mga kapeligrohan, duha ka makalilisang nga kapeligrohan, nga mosulti alang sa tanan nga mga kapeligrohan. Tan-awa ang saad. Mga kapeligrohan ang moabut. Wala siya mag-ingon, “Kon moagi ka sa mga tubig” ug “Kon maglakaw ka sa kalayo.” Kung buhaton mo – mga kapeligrohan ang moabut. Tingali daghan kanato karon nagkaproblema sa taliwala sa pipila ka mga hulga, pipila ka mga kapeligrohan, tingali bisan karon nga naglingkod sa niini nga santuwaryo karong buntaga. Pipila ka mga pagsulay, pipila ka mga pag-antus, pipila ka mga kawalay kasiguroan, pipila ka mga pagduhaduha, pagka-ubos, depresyon, kasakit o pagkawala o pagbangotan. Ang mga ngalan mahimo nga magdugay ug dugay karon. Apan ang mananampalatay kang Hesus, ikaw sakop sa Dios nga Amahan nga Makagagahum, nga Magbubuhat sa langit ug yuta. Siya nga nagmugna kanimo, Siya nga nag-umol kanimo, ug Siya nga nagtubos kanimo. Sa atong kapeligrohan, anaa kanato ang Iyang walay pagduha-duha nga pagtagad ug ang Iyang tibuok gahum nga gibayloan ngadto sa atong kinatibuk-an nga pagpanalipod. Mahimo kita masakitan, apan luwas kita. Mahimo kita nga sulayan, apan luwas kita. Mahimo kita mobati nga kita hapit na malunod, apan luwas kita. Siya nag-ingon kanato, “Kamo akoa. Ang tibuok yuta akoa ug kamo ang akong mga bililhon nga kabtangan.”

Pagpili

Unsay ang hitsura sa pag-ong sa Dios? Aduna kini, dugang sa presensya ug proteksyon, ingon usab kini sa pagpalabi. Paminawa ang mga bersikulo 3 ug 4. “Wantay ako mao ang Ginoo nga inyong Dios, ang Balaan nga usa sa Israel, nga inyong Manluluwas. Gihatag ko ang Egipto ingon nga inyong lukat, si Cush” (mao nga, Etiopia), “ug Seba sa pagbaylo kaninyo. Kay kamo mahalon sa akong mga mata, ug inyong gihatag ang dungog, ug gihigugma ko kamo. Gihatag ko ang mga tawo sa pagbaylo kaninyo, ang mga nasud sa pagbaylo sa inyong kinabuhi." Kon kamo nagtan-aw niadtong mga bersikulo, gusto ko nga inyong mamatikdan ang usa ka butang. Adunay kamo usa ka Hebreohanong himan sa retorika nga naglihok dinhi. Adunay kamo nga pagsubli. Adunay kamo nga pagsubli sa konsepto sa lukat. "Gihatag ko ang Egipto ingon nga inyong lukat." Ug unya sa katapusan niana, sa katapusan sa bersikulo 4, "Gihatag ko ang akong kaugalingon sa pagbaylo kaninyo." Kana nagpasiugda sa konsepto, niining kasoha, ang konsepto sa lukat. Ug husto nga gipanunghaan sa taliwala niadtong mga butanga, sa usa ka posisyon sa prominence, "Kay kamo mahalon sa akong mga mata, ug inyong gihatag ang dungog, ug gihigugma ko kamo." Dili ninyo kana makalimtan; dili ninyo kana makalimtan. Adunay kamo nga gamhanan nga pagsubli sa konsepto sa lukat ug husto nga gipanunghaan sa taliwala niini ang Dios nga nagdeklara, “Gihigugma ko kamo! Kamo mahalon kanako!” Si Calvin nag-ingon, “Ang Ginoo nag-atiman sa ingon nga tanan nga mga magtotoo nga Siya naghatag og bili kanila nga labaw pa kay sa uban sa kalibutan.” Kini mao ang makaihaw.

Adunay usa ka pares sa mga nota sa kasaysayan dinhi. Ang usa mao kini. Si Haring Hezekiah – naminaw karon! Kini mao ang kasaysayan sa Israel; dili kini mahimong uga. Ayaw pagkatulog kanako! Si Haring Hezekiah sa Juda nakig-uban sa Egipto batok sa emperador sa Asiria, si Sennacherib. Karon mohunong lang sa usa ka minuto. Daghang klase ang akong gitunghaan aron maingon nga husto ang paglitok sa ngalan, Sennacherib! Ug nakat-on pa ako og lain, “Tiglath-Pileser." Kinahanglan nga mapahibalo ka tungod kay daghang oras ang akong gigugol sa pagtrabaho niini daghang katuigan! Ug busa nakig-uban siya sa Parao sa Egipto ug sa hari sa Etiopia. Ug makita nimo kana sa 2 Hari 18 ug sa kapitulo 30 ug 31 sa Isaias. Aron maestablisar ang iyang husto ug eksakto nga silot, ang hari sa Asiria nagmartsa uban sa iyang daghang mga kasundalohan sa gamay nga Juda. Samtang ang kusog nga hampak hapit na mahulog ug ang Juda hapit na madugmok ngadto sa pulbos, si Sennacherib kinahanglan nga mabulag sa iyang mga kasundalohan aron depensahan ang usa ka naglusob nga kasundalohan gikan sa Etiopia ug Egipto. Nahulog sila sa usa ka ruta ug gipangita sila ni Sennacherib hangtod sa Egipto. Ang Juda naluwas, samtang ang mga Egiptohanon ug ang mga Etiopiansa nakuha sa mga kasundalohan sa Asiria. Kini ang punto. Ang Juda naluwas tungod kay gihatag sa Dios sa iyang mga kaaway ang usa ka puli. Ang Juda naluwas tungod kay gihatag sa Dios sa iyang mga kaaway, sa kini nga kaso, ang mga Asiriano, usa ka puli.

Nota sa kasaysayan duha. Sa panahon sa Pag-anhi sa Hari, mga 30 AD, ang Romanhong gobernador sa probinsya sa Judea nagtugot sa paguluk sa krus kang Jesus sa Nazaret, usa ka mananampalataya nga naglibot-libot nga man preaching ug magwawaliay sa mga milagro, nga ang Iyang kinabuhi ug buhat naghatag ug daghang ebidensya nga Siya sa pagkatinuod ang Anak sa Dios ug ang dugay nang gipaabot nga Mesias. Tulo ka adlaw sa ulahi, Siya gibanhaw gikan sa mga patay, ang Dios nagdeklara sa gahom nga Siya sa pagkatinuod ang Anak sa Dios ug ang Manluluwas sa mga makasasalakay. Ang Dios nagpadala sa Iyang Anak isip usa ka lukat aron sa pagluwas sa Iyang nawala ug makasasalakay nga mga tawo. Ang Dios nagpadala sa Iyang Anak isip usa ka lukat alang kanimo ug kanako, mga nagtuo kang Jesus. Siya naghatag ug labaw pa kay sa Egipto. Siya naghatag ug labaw pa kay sa Etiopia. Siya naghatag ug labaw pa kay sa Seba. Siya naghatag sa Iyang bugtong Anak. Aduna kita mga timaan sa Iyang pag-ilis, sa Iyang lukat, dinhi gilukot sa Lamesa atubangan nato. Mag-uban kita niini sulod sa pipila ka minutos. Ang mga ilhanan sa Iyang nabuak nga lawas ug sa Iyang gibuhaw nga dugo. Unsay hitsura sa pag-uban? Kini hitsura nga ang Dios mas gusto sa pagluwas sa Iyang mga tawo bisan sa gasto sa kinabuhi sa Iyang bugtong Anak.

Pagtambal

Usa pa ang usa ka butang nga giingon mahitungod sa unsa ang hitsura sa pag-ong sa Dios. Kini hitsura sama sa pagpasig-uli. Tan-awa ang mga bersikulo 5, 6, ug 7 dinhi sa atong pasiuna diin si Isaias nag-ingon, “Ayaw kahadlok, kay ako uban kanimo;” – nagsulti, siyempre, alang sa Ginoo. “Aku pagabalikon ang inyong mga kaliwat gikan sa sidlakan, ug gikan sa kasadpan aku pagatiponon kamo. Aku ingnon sa amihanan, Ihatag, ug sa habagatan, Ayaw pagtugot; dad-a ang akong mga anak nga lalaki gikan sa layo ug ang akong mga anak nga babaye gikan sa kinatumyanan sa yuta, ang tanan nga ginganlan sa akong ngalan, nga akong gihimo alang sa akong himaya, nga akong giporma ug gihimo." Ang ministeryo sa pagwali ni Isaias nagsugod sa habagatang gingharian sa Juda ug milungtad sulod sa mga kalim-an ka tuig. Sa wala pa ang iyang ministeryo sa pagwali nga nag-edad og kalim-an ka tuig, ang napulo ka amihanang tribo nga atong nailhan isip Israel gidala ngadto sa pagkabihag sa mga Asiriano. Gisulti nato mahitungod sa nawala nga mga tribo sa Israel. Mao kana sila! Kay sila gi-asimilasyon ngadto sa ubang mga bahin sa populasyon sa Asiria, sila ingon nga usa ka katawhan wala na mag-uban pag-usab sa yuta. Ang mga nag-inusara nga maluwas mahimo nga mga nag-refugee sa habagatan samtang ang kasamok nagduol sa gingharian sa Juda. Sila nawala; sila nawala. Sila nawala sa kasaysayan sukad niadto. Usa ka makalilisang nga hampak; usa ka talagsaon nga panghitabo. Kini makagun-ob, ug kini nahitabo tungod sa pagkadili motuo, gahi sa kasingkasing sa mga kaliwatan, ug pakigsaug nga paglapas sa mga kasabotan. Ang Dios, human sa mga kaliwatan, gihatag sila ngadto sa ilang mga kaaway tungod kay sila dili maminaw sa Iyang Pulong.

Ang pagkabilanggo nagaduol alang sa Juda. Mahitabo kini mga 150 ka tuig human mamatay si Isaias. Tungod sa mao gihapong rason – pagkadili motuo, gahi nga kasingkasing, ug pagkasalaway sa pakigsaad. Apan pag-usab, paminawa ang saad sa Dios. Unsay hitsura sa pag-ong sa Dios? Ingon nga adunay pagpasig-uli human sa paghukom nga giaghat sa sala. Ang sala, ang ilang sala, dili ang katapusan sa ilang istorya. Apan tungod kay sila sakop sa Dios nga nagtan-aw kanila isip iyang minahal nga kabtangan, Siya nagbantay kanila. Siya nagpasig-uli kanila. Ang atong sala dili ang katapusan sa atong istorya; ang pagpasig-uli mao! Bisan kon kita magpadayon, bisan kon kita magpakatig-a sa atong mga kasingkasing ug magpadayon sa atong sala, kon kita motoo kang Jesus, ug si Jesus mao ang atong Manluluwas ug Ginoo, Siya makaabot kanato. Siya magabuak sa kana nga gahi nga kasingkasing. Siya magabuak sa kana nga pagkaadik sa sala. Siya magpasig-uli kanato. Ang atong sala dili ang katapusan sa atong istorya. Ang pagpasig-uli mao. Tungod kay kita sakop, ug tungod kay Siya naghatag sa kinabuhi sa Iyang Anak alang kanato, Siya magpasig-uli sa gihimo sa sala nga nadaot. Mao kana ang hitsura sa pag-ong sa Dios. Ingon nga adunay pagpasig-uli.

Ngano nga Importante Kini?

Bisan pa, ngano nga importante kini? Kinahanglan nga magdali kita. Ngano nga importante kini? Tan-awa ang bersikulo 7. Kinsa ang Iyang gipasig-uli? Kinsa ang Iyang gitipon gikan sa sidlakan ug gikan sa kasadpan ug gikan sa amihan ug gikan sa habagatan? “Ang tanan nga gitawag sa akong ngalan, nga akong gihimo alang sa akong himaya.” Ang Dios naghimo og suod nga koneksiyon tali sa Iyang himaya ug sa atong kaluwasan. Ang Dios naghimo og suod nga koneksiyon tali sa Iyang himaya ug sa atong kaluwasan. Siya nagtala sa Iyang reputasyon niini. Siya nagtala sa Iyang reputasyon kanato ug sa atong umaabot nga pag-angkon sa saad nga yuta, sa atong kaso langit, sa Iyang presensya. Siya nagtala sa Iyang reputasyon sa kaluwasan sa Iyang mga tawo.

Mga Trophies sa Grasya sa Dios

Pamati sa Efeso kapitulo 2. “Bisan pa sa dihang kita mga patay sa atong mga kalapasan, gihimo sa Dios nga kita mabuhi uban ni Cristo, tungod sa grasya nga kamatong nangaluwas, ug gi-alsa kita uban niya ug gi-seat kita uban niya sa mga dapit sa langit diha kang Cristo Jesus aron nga, sa mga umaabot nga katuigan, Siya magpakita sa dili masukod nga mga bahandi sa Iyang grasya sa kaayo ngadto kanato diha kang Cristo Jesus.” Ang Dios nagpamatuod sa Iyang kaugalingon nga mahimayaon nga maloloy-on samtang Siya nagtudlo sa mga tropeo sa Iyang kalooy, mga tropeo sa Iyang grasya – ang Iyang mga tawo! Ikaw ug ako ug ang tanan nga nangadto sa atubangan nato ug ang mga nga moanhi pagkahuman nato! Siya nagtudlo kanato isip mga tropeo sa Iyang mahimayaon nga grasya. Matag tuhod kinahanglan nga magyuko ug matag dila kinahanglan nga mag-ila nga si Jesus mao ang Ginoo. Siya nagtala sa Iyang himaya sa kaluwasan sa Iyang mga tawo.

Sa daghang mga tuig ang milabay, tungod sa pagkamanggihatagon sa pipila ka minahal nga mga higala, ako nakasakay sa akong unang paglayag. Kami milupad ngadto sa Tortola, ang mga Isla sa Birhen Britaniko, ug kini ang mga adlaw sa wala pa adunay kaylap nga air conditioning didto mao nga ang airport ug ang balay sa kostumbre dako nga bukas nga mga building; dili daghan nga mga paril. Wala sila magtinguha nga babagan ang mga hangin. Nahinumdom ako nga nagtindog sa usa ka taas nga linya sa luyo sa usa ka karatula nga gisulat sa kamot nga nagbasa, “Mga Bisita.” Kini nga sentido alang kanako; mao kana ang akong kaugalingon. Ako usa ka bisita. Ug ako nagtindog didto, gibati ang hangin ug nagtan-aw sa mga palma sa petsa nga nag-uyog, usahay nadungog ang usa ka balud nga mosilaob sa baybayon mga usa ka gatus ka yarda sa luyo kanako, gibati ang kapit-os nga miagi kanako ug gitilawan ang pagpahulay nga moabot. Ug unya ako nakamatik sa linya sa akong tuo. Kini mas mubo. Kini naglihok nga mas paspas kay sa usa nga ako anaa, ug ang karatula nga gisulat sa kamot sa ibabaw niini nag-ingon, “Mga Tag-iya.” Ang akong kasingkasing, sa akong hunahuna kinahanglan nga nag-agulo nga madungog. Sa akong hunahuna ako nag-ingon, “Gusto ko nga mahimong tag-iya dinhi! Gusto ko nga mahimong usa ka tag-iya dinhi! Unsaon ko nga mahimong usa ka tag-iya dinhi! Kini nga dapit maanindot!”

Mahimo kang Mahimong Tag-iya

Tingali naglingkod ka dinhi karon, tingali dili ka usa ka sakop; tingali usa ka bisita taliwala sa pamilya sa Dios. Nahibal-an ba nimo nga mahimo kang sakop? Ug ang tanan nga mga kahimayaan nga mga saad nga gihimo sa Dios nga atong gihisgutan mahimo nga imo usab. Nahibal-an ba nimo ang imong kaugalingon nga usa ka makasasalang nga dili makaluwas sa imong kaugalingon? Nagtuo ka ba nga kinahanglan nimo ang usa ka Manluluwas? Mahimo ba nimo nga saligan si Jesus sa Nazaret, ang Anak sa Dios ug ang Manluluwas sa mga makasasalang? Mahimo ba nimo nga adunay pagsalig nga Siya ang Usa nga nagtindog isip imong puli, isip imong lukat, nga midawat sa kasuko sa Dios alang kanimo ug naghatag kanimo sa Iyang pagkamatarong? Mao kana ang paagi nga kita mahimong mga sakop. Kita makita ang atong panginahanglan; kita makita ang atong kasalanan. Kita mobiya gikan sa atong kasalanan ug mobiya gikan sa atong mga abilidad, sa atong mga paningkamot nga himoon ang atong kaugalingon nga matahum sa panan-aw sa Dios, ug kita maglabay sa atong kaugalingon sa Usa nga mao ang atong puli. Kita maglabay sa atong kaugalingon sa kalooy sa Dios nga gipahayag diha kang Kristo. Mao kana ang paagi nga mahimo kang sakop.

Naglaom ako nga imong tan-awon ang imong kasingkasing karon. Samtang kita nag-andam sa pagpadayon sa atong serbisyo sa Lamesa sa Ginoo, naglaom ako nga imong tan-awon ang imong kasingkasing ug imong determinado kon ikaw usa ka bisita o usa ka sakop. Kita mag-ampo sa Ginoo.

Amahan, Ikaw naghimo sa mga tawo nga dili Imong mga tawo, nga mahimo nga Imong mga tawo. Ikaw naghimo sa mga tawo nga wala makadawat sa kalooy nga makadawat sa kalooy. Kinsa ang usa ka Dios sama Kanimo nga nagpasaylo sa kasalanan ug nagapasaylo sa pagkadili matarong? Kinsa ang usa ka Dios sama Kanimo nga nagmalipay sa pagluwas sa mga makasasalang? Daghang salamat sa mga saad nga atong gihunahuna ug gihisgutan. Iduso sila nga lawom sa atong mga kasingkasing ug ipaumol sila sa atong kinabuhi ug ipaumol sa atong pagsabot Kanimo, ipaumol sa mga pagpili nga atong gihimo ug sa paagi nga atong nakita ang atong kaugmaon. Ug labaw sa tanan, tabangi sila nga ipaumol sa paagi nga atong nasabtan Kanimo. Pag-uban kanamo, samtang kami nag-ampo, Amahan, sa ngalan ni Jesus ug alang sa Iyang kaayohan. Amen.