Kaya Mangsa Kaya Kowe

Kayadene Iki Sawetara Saka Panjenengan

1 Korintus 6:9-11

Dening David Strain

Saiki menawi panjenengan badhe njupuk salinaning Sabda Allah ingkang suci wonten ing tangane panjenengan lan mratobat wonten ing 1 Korintus bab 6; 1 Korintus bab 6. Kita malih maneh esuk iki dhateng wacana ingkang kita dhiskusi sedhela minggu pungkasan. Kita nyawang bab 6 ayat 1-11 minggu pungkasan. Kita badhe malih maneh dhiskusi ayat 9 ngantos 11 kanthi luwih rinci minggu iki. Lan panjenengan saged nemu ing kaca 955 wonten ing Alkitab gereja. Lan kita nindakaken punika amargi ing ngriki, rasul Paulus nawakaken pitutur pastoral ingkang penting kangge saben wong Kristen ingkang perjuanganipun kangge gesang ingkang suci. Angkat tangane panjenengan menawi panjenengan boten perjuangan kangge gesang ingkang suci. Oke, saiki punika tembung-tembung ingkang panjenengan saged nemu migunani lan mbiyantu. Kita sedaya mangertos bilih kita dipanggil kangge kabeneran praktis, nanging kita mangertos bilih pangerten panggilan kangge kabeneran lan nyatane gesang punika loro hal ingkang beda. Kita wonten peperangan. Nyatane, Pengakuan Iman Westminster ngandharaken bilih punika "peperangan ingkang terus-terusan lan ora bisa dirukunaken" ingkang dumadi ing ati kita. Lan kita mangertos, wong-wong ingkang Kristen, kita mangertos apa punika rasane. Kita tresna dosa, lan kita ugi tresna Pangeran. Kita badhe nyenengaken Panjenengane lan kita badhe nindakaken dosa. Lan saiki wonten peperangan, kados rasul Paulus ngandharaken ing pungkasaning Roma bab 7, "Ingkang becik ingkang kersa kula nindakaken, kula boten nindakaken. Kula nemu awak dheweke kathok, konflik. Wonten peperangan. Rohing gusti nentang daging lan daging nentang Roh," kados Paulus ngandharaken wonten ing kitab Galatia.

Konflik antawis Gesang Lawas lan Gesang Anyar

Lan konflik kasebut, perang karo urip lawas, mesthi njlèntrèhké para wong pracaya ing pasamuwan-pasamuwan Korintus. Wong-wong mau padha berjuang kanggo nyingkirake pola-pola dosa lawas sing biyèn ndominasi uripé. Pride lan boastfulnessé – sampeyan ènget ing bab 1-4 – pride lan boastfulnessé wis nyebabké perpecahan lan pamisahan sing ngrusak persekutuan ing Korintus. Wong-wong mau ngaku duwé wawasan lan kawicaksanan spiritual sing luwih dhuwur lan nanging koyo padha ora peduli nalika anggota pasamuwan melu ing dosa seksual sing terang-terangan, ora cukup tresna marang wong-wong mau kanggo nindakké disiplin pasamuwan sing setya. Lan ing wektu kuwi, rebutan-rebutan ciliké – kaya sing wis kita lihat minggu pungkasan – rebutan-rebutan ciliké saya suwé nganti njurungé menyang pangadilan umum nalika wong pracaya nuntut wong pracaya lan njurungé Prajanjian menyang njurukké lan padha nyoba entuk bathi saka kapitunané wong liya. Lan banjur kaya sing bakal kita lihat, muga-muga Gusti, sabanjuré ing sisa bab 6, sawetara wong-wong mau malah terus nggunakké para pelacur sing dianggo ing kuil Aphrodite ing kutha Korintus. Iki pasamuwan sing pancèn kebak kegagalan lan kompromi moral lan kadonyan.

Lan mangkéné ing bagian kita esuk iki, bab 6 ayat 9-11, rasul Paulus pengin nyelehké ing tangané wong Korintus, ing tangan kita, sawetara senjata alkitabiah lan spiritual sing kita bisa gunakké ing perang terus-terusan lan ora bisa dirukunaken karo dosa kanggo mbantu kita menang luwih saka kita kalah. Yen sampeyan deleng ing bagiané, sampeyan bakal weruh yen bagiané misah relatif alami dadi rong bagean utama. Ing ayat 9 lan 10, ana tembung peringatan. Ana peringatan sing kita perlu krungu. Banjur ing ayat 11, ana pangeling, pangeling sih-rahmat sing kita uga perlu banget. Ana peringatan lan pangeling. Kita bakal deleng loro-lorone. Sadurungé kita nindakké, apa sampeyan bisa mlengkungké sirah sampeyan karo aku dhisik sadurungé kita njaluk tulungé Gusti? Ayo kita ndedonga bebarengan.

Pangeran, Sabda-Mu iku cahya tumrap dalane kita. Iku lampion kanggo kaki kita. Iku luwih resik lan manis tinimbang madu saka sarang lebah. Hukum-Mu iku nyegerake nyawa kita. Dadi kita ndedonga saiki, supaya Engkau maringi kuping kita kanggo krungu apa sing Roh ngandika marang Gréja ing bagean Kitab Suci iki. Ayo pancen manis; ayo dadi panganan kanggo wong-wong dosa sing keluwen rohanani. Ayo dadi cahya ing pepeteng kita. Ayo dadi kasugihan ing kekirangan kita. Lan ayo mimpin kita bali marang Yésus, supaya kita bisa nemu kabèh sing nyawa kita tenanan butuhake, kanthi ngandeg marang Panjenengané. Awit kita ndedonga ing asma Panjenengané, amin.

1 Korintus pasal 6 ing ayat 9. Iki Sabda Allah:

Apa kowé ora ngerti yèn wong duraka ora bakal nampa warisaning Kraton Allah? Aja klirwa: wong-wong sing laku jina, para penyembah brahala, wong-wong sing laku cabul, wong lanang sing nindakake homoseksual, para maling, wong-wong sing tamak, wong-wong sing mendem, para penista, lan para penipu ora bakal nampa warisaning Kraton Allah. Lan kaya mengkono iku sawetara saka kowé. Nanging kowé wis di resiki, kowé wis disucèkake, kowé wis dibenerake ing asma Pangeran Yésus Kristus lan déning Rohing Allah kita.

Amin, lan kita memuji Allah kanggo Sabda-Mu sing suci lan duwe wewenang.

Pitutur sing Nganyari

Ayo kita mikir bab tembung peringatan sing diwenehake dening Paulus ing kene dhisik. Apa sampeyan bisa ndeleng bareng aku ing ayat 9 lan 10? Salah sawijining godaan gedhe nalika sampeyan teka ing pasa iki yaiku fokus prematur marang dhaptar dosa sing bakal ngilangi wong saka karajané Allah lan mlumpat langsung marang sifat masalahé dhéwé ing Korintus. Kita wis ngomong babagan masalah minggu kepungkur nalika kita mirsani pitakonan sing diulang ing ayat 1 nganti 11; sejatine, pitakonan iki terus diulang nganti pungkasaning bab. Paulus, ing ayat 2, takon, “Apa sampeyan ora ngerti?” Sampeyan bisa ndeleng maneh ing ayat 3, maneh ing ayat 9, maneh ing ayat 15, ayat 16, lan maneh ing ayat 19. Dadi bola-bali lan bola-bali ing pasa iki, Paulus takon marang wong-wong mau, “Apa sampeyan ora ngerti?” Tegesé, wong-wong mau mestine wis ngerti sawetara bebeneran sing dianggep déning Paulus dadi dhasar lan gampang, nanging kok kayane wong-wong mau ora ngerti. Wong-wong mau wis lali, ora mirsani, utawa nolak. Kita wis ngomong masalahé, bisa diarani, yaiku lali marang Injil. Iku sing dialami wong-wong mau, lali marang Injil – bebeneran sing mestine wis dingerteni nanging wis dilali.

Penyadaran dosa

Lan ing ayat 9, masalah tartamtu sing katon saka kelalen teologi kasebut ndadékaké yaiku nyilikaké dosa lan kabutuhan mutlak saka kasucian yèn sawijining wong arep duwé pangarep-arep menyang swarga. Kabutuhan mutlak saka kasucian yèn sawijining wong arep duwé pangarep-arep menyang swarga. “Apa kowé ora ngerti yèn wong duraka ora bakal mewarisi karajané Gusti Allah?” dhèwèké takon. Saiki Paulusa arep njlentrehké titik kasebut kanthi cara liya ing ayat loro iki, nanging aku pengin kowé mirsani sing pisanan lan utamané apa sing kelakon yèn pangalalané Injil ndadékaké kita lali saka bebeneran dhasar kaya iki. Pangalalané Injil, kelalen teologi, nggawe vakum ing pamikir kita sing kudu diisi. Yèn ora diisi déning bebeneran Alkitab, bebayaé yaiku bakal diisi déning goroh, déning kesalahan, déning penipuan. Lan Paulusa ngandika ing ayat 9, “Aja ditipu.” Dhèwèké ngerti yèn wong-wong iki wis lali saka bebeneran iki, sing wis diwulangaké lan diinstruksikaké kanthi apik, bebaya gedhé yaiku wong-wong iki bakal ditipu. “Aja ditipu.”

Panyocokaken Kapercayan kanggo Nampung Dosa

Ana tahapan-tahapan sing bisa dideleng ing kegagalan moral wong Kristen Korintus. Kita kudu nyathet supaya kita bisa nyingkiri dhewe. Sampeyan bisa ndeleng ing diskusi Paulus nganti saiki. Kaping pisanan, dheweke ora nggatekake kasunyatan dhasar iki utawa nolak utawa lali utawa mung ora ngerti. Dheweke dadi korban lali marang Prajanjian Anyar. Banjur kaping pindho, menyang vakum teologis ing pamikirane, mlebu penipuan sing mateni iki. Amarga dheweke ora ngrungokake kasunyatan, dheweke wiwit ngrungokake goroh. Dheweke wiwit nyetel kapercayan kanggo nampung pilihan kanggo dosa. Dheweke tresna marang dosane. Lan amarga ajakan kanggo kamulyan radikal ora ana maneh sing penting, mbok menawi kudu dipeluk kapercayan liyane sing bakal nampung dosane luwih lengkap. Sampeyan deleng, kita ora [G1] duwe masalah dosa, ta? “Ora, aku ora duwe masalah dosa. Aku tresna marang dosaku. Aku duwe masalah Gusti. Apa sing dikarepake saka aku pancen ora ana gunane!” Lan nalika cara mikir kaya ngono pancen njupuk kita, yen kita ora waspada, kita miwiti nyetel kapercayan, doktrin, kanggo menehi ruang kanggo moralitas.

Aku duwe kanca sing paling ditresnani sing dadi menteri Prajanjian Anyar ing denominasi konservatif, rada kaya kita dhewe, sing percaya marang kasucian lan wewenang Kitab Suci. Lan dheweke miwiti mrentah kanthi apik, nanging sawuseh wektu, tindakane dadi ora stabil. Dheweke miwiti ilang tanpa penjelasan. Sawijining dina, bojone nemu bukti ing antarane barang-barange yen dheweke wis urip kapisah. Lan nalika bojone ngadhepi, dheweke ninggalake bojone lan miwiti urip kanthi gaya urip homo sing terbuka. Dina iki, dheweke dadi menteri ing gereja liberal sing nolak yen homoseksualitas iku dosa. Sampeyan deleng apa sing wis ditindakake? Kapercayan lan pilihan moral ora bisa diselaraskan. Lan amarga dheweke tresna marang dosane, dheweke nyetel kapercayan kanggo nampung dosane.

Lan iku sing para wong Korintus ana ing bebaya saka tumindak. "Aja padha diapusi," tembungé Pulus marang wong-wong mau. "Aja ngapusi awaké déwé! Ora ana wong sing seneng tumindak laku jina, lan para penyembah brahala, lan para pebojo, lan wong lanang sing nindakake homoseksual, lan para maling, lan wong sing rakus, lan para pemabuk, lan para penghujat, lan para penipu bakal oleh warisan ing Kratoné Gusti Allah." Tumindak jina, pebojo, homoseksual wis dadi hal sing normal ing Korintus, wis dadi universal, nganti wong-wong sing pracaya ing pasamuwan duwé wektu sing angel banget nolak tekanan budaya sing ora henti-hentiné kanggo menehi toleransi, miwiti ngapusi awaké déwé yèn pratelan-patelan Yésus Kristus ing uripé wong-wong mau pancèn kudu diatur kanggo pas karo konteks budaya Yunani-Romawi. Sampeyan bisa mbayangaké wong-wong mau nyoba sabar njelaské babagan iki marang rasul Pulus, apa ora? "Oh mesthi Pulus, iki bisa ditrapaké ing Palestina, sampeyan ngerti ing antarane wong-wong Yahudi tradhisional, konservatif. Nanging ora ing kéné! Ora ing Korintus! Ora, sampeyan deleng Pulus, jinis hubungan seks njaba nikah, homoseksual, pebojo, bisa uga dadi penyebab skandal ing Yerusalem, nanging ing kutha metropolitan kita pancèn ora ana apa-apa. Sampeyan ora bisa ngerti apa-apa marang kita nolak suap, apa sampeyan? Pulus, sampeyan kudu ngerti yèn sampeyan manggon ing Korintus iku regané bisnis. Lan apa salahé kita ngombe anggur luwéh saka sampeyan kabeh wis biasa? Apa salahé, Pulus?"

Lan terus-terus kaya ngono. Akèh-akèh akomodasi kudu digawe. Dosa, ing wiwitan, diabaikan lan banjur ditolerir lan banjur dinikmati. Banjur iku diteguhake kanthi positif, ora minangka dosa manèh nanging minangka barang sing apik nganti wong dosa sejatine ing kéné yaiku rasul Paulus - kaya ngono sempit, kaya ngono eksklusif. Katoné kaya-kaya wis kenal, apa sampeyan ora mikir? Paulus kepéngèn mbantu kita ngerti yèn sanajan argumentasi donya nglawan apa sing Alkitab nyebut dosa - Alkitab nyebut dosa; donya ngomong ora dosa - sanajan argumentasi donya bisa dipercaya, Paulus kepéngèn kita ngerti yèn akibaté nampa dosa minangka cara urip iku langgeng ing orane. Akibaté langgeng ing orane. “Aja nganti sampeyan kesasar. Ora ana wong sing tumindak cabul, utawa penyembah berhala, utawa wong sing selingkuh, utawa wong lanang sing nglakoni homoseksual, utawa maling, utawa wong sing rakus, utawa wong sing mendhem, utawa wong sing ngomongé kasar, utawa penipu bakal oleh warisan ing Kratoné Allah. Kalanggengan iku dipertarokake, Korintus.”

Hubungan antara Penyembahan Berhala lan Dosa-Dosa Seksual

Saiki, ayo aku nuduhake saperangan babagan dhaptar dosa sing Paulus sebutake ing kene sadurunge kita pindhah. Kaping pisanan, delengen ing ayat 9 ana ing dhaptar dosa seksual, ana penyembahan brahala. Iki koyone kaya barang aneh sing diselipake nalika sampeyan ngomong babagan dosa seksual. Iki mung koyone aneh nganti sampeyan ngerti lan eling yen sing ndominasi urip agama ing Korintus yaiku kuil Apollo lan Aphrodite. Hubungan seksual homo lan prostitusi kuil minangka bagean saka ibadah pagan ing kuil-kuil kasebut. Iki minangka bagean normal saka ibadah ing Korintus kanggo melu jinis dosa seksual iki. Lan saiki iki secara harfiah minangka wujud penyembahan brahala. Nanging apa sampeyan ora mikir yen sejatine ing wayahe saiki, pranala sing Paulus gawe ing kene antarane penyembahan brahala lan dosa seksual ngomong kanthi relevansi tartamtu kanggo jaman kita dhewe? Sawise kabeh, politik identitas seksual ndominasi warta wengi, apa ora? Malah nemtokake asil pemilihan. Seks minangka hiburan ing layar televisi kita. Iki minangka piranti pemasaran ing iklan kita. Pornografi minangka epidemi lan wong Kristen sing netepi norma-norma Alkitab kanggo seksualitas manungsa diusir saka alun-alun umum lan dihukum amarga percaya apa sing greja wis ngakui suwene rong milenium. Seks mung minangka brahala saiki ing jaman kita kaya ing Korintus. Dadi iki banget migunani kanggo ngerti yen obsesi seks ing dina Paulus lan ing dina kita iki sejatine minangka wujud penyembahan brahala, ibadah palsu.

Jerone dosa

Prekara kapindho sing kudu dipèngeti saka dhaptar iki yaiku cara Paulus ngomong babagan kaluputan-kaluputan sing kasebut. Panjenengané ora langsung nyebutaké dosa-dosa; panjenengané nyebutaké wong-wong sing diidentifikasi déning dosa-dosa mau. Panjenengané ora ngomong babagan kaluputan seksual, apa ora? Panjenengané ngomong babagan "wong-wong sing tumindak laku jina". Panjenengané ora ngomong babagan keserakahan; panjenengané ngomong babagan "wong-wong sing serakah". Panjenengané ora ngomong babagan penipuan; panjenengané ngomong babagan "penipu". Sampeyan ndeleng, dosa iku mbebayani banget, mbebayani ing salawas-lawase kaya sing ditekanaké déning Paulus, amarga iku dudu perkara saka prilaku semata. Iki pancèn perkara identitas. Iki dudu perkara kulit ari. Dosa tekan oyodé sapa kita. Paulus ngandhani kita yèn déné kita pracaya lan ngandhani awaké dhéwé yèn alesan kita ngupayakaké prekara-prekara iki amarga kita mikir bakal nggawe kita bébas, nanging Paulus malah ngandhani yèn kosok baliné. Dosa sing kita tresnani lan ngupayakaké lan digawe déwa, ing pungkasan, malah njeblug kita. Dosa-dosa mau teka ndominasi kita lan nemtokaké kita. Kita dadi ora adil. Kita dadi "serakah, tukang ngomong ala, penipu, pezina, homo". Iki dudu masalah aktivitas, prilaku semata. Iki masalah identitas. Sing tegesé, kita luwih, luwih saka sing kita sadari, kaya déné paribasa. Kita luwih elek saka sing kita sadari. Masalah dosa kita tekan oyodé sapa kita. Iki dudu mung masalah apa sing kita lakoni.

Lan iku sebabe kratoné Gusti Allah ora kalebu manungsa kang ditemtokaké déning dosa, kang diperbudak déning dosa amarga dosa iku sawijining masalah identitas. Yen panjenengan deleng manèh ing ayat 9, ing basa Yunani asliné ana struktur ukara kang menarik. Iku angel diterjemahaké ing basa Inggris tanpa muni kaya Yoda ngomong kanthi kriya ing panggonan kang salah! Nanging ing basa Yunani asliné, tembung "ora-tighteous" ing ayat 9 lan tembung "Gusti Allah" ana ing jejere siji lan sijiné kanggo nyoroti kontras. Iki masalahé kang nyata, sampeyan ndeleng. Wong ora-tighteous lan Gusti Allah stánda béda banget saka siji lan sijiné. Dheweké ora kompatibel. Ukara kuwi bakal maca kaya, "Apa panjenengan ora ngerti yèn wong ora-tighteous, kratoné Gusti Allah ora bakal diwarisaké." Wong ora-tighteous lan Gusti Allah ora kompatibel. Dosa ngecualaké kita saka kratoné Gusti Allah. Paulus kepéngen kita ngerti yèn kita mikir kita ora duwé masalah dosa, sawisé iku, dosa bisa diakomodasi lan ditindakaké lan ditututi, yaiku, Paulus kepéngen kita ngerti bebeneré, kita duwé masalah Gusti Allah kang ora bisa diatasi, masalah Gusti Allah kang ora bisa diatasi. Kita bakal dicawisaké saka kratoné Gusti Allah. [G2] Dadi ana peringatan ing kéné; peringatan kang sober ing kéné. Apa ora ana? “Apa panjenengan ora ngerti yèn wong ora-tighteous ora bakal mewarisi kratoné Gusti Allah?”

Pangeling-elinging sih-rahmat

Ana uga pangeling sing apik. Apa sampeyan bisa ndeleng ayat 11 karo aku? “Mangkono sawetara saka sampeyan. Nanging sampeyan wis di resiki, sampeyan wis disucèkaké, sampeyan wis dibeneraké ing jenengé Gusti Yésus Kristus lan déning Rohé Allah kita.” Kayane lali marang Injil wis njalari wong Korintus lali ora mung bebaya sing dosa wis mbabarake marang wong-wong mau; uga njalari wong-wong mau lali transformasi radikal sing sih-rahmaté Allah bawa. “Mangkono sawetara saka sampeyan,” piyambaké ngelingake wong-wong mau. Dosa-dosa sing dakkarepmaké, biyèn dadi tandha wong-wong mau. Dosa-dosa iku pancèn banget mengaruhi carané masyarakat mikir saiki, apa ora? Salah sawijining motif budaya sing khas ing jaman kita – penekanané kabeh ana ing carané kita milih identitas. Lan ana sewiwi sejatine ana ing motif budaya iku. Masalahé ing kéné pancèn babagan identitas. Nanging ora ana ing identitas sing kita ciptakaké utawa kita temokaké utawa kita pilih kanggo awake dhéwé. Masalahé ing kéné pancèn babagan identitas sing diwènèhaké marang kita déning dosa sing njalari kita dadi budak utawa Injil sing njalari kita bédhar.

Identitas Sadurungé

Warga Korintus, katonane, terus-terusan nemtokake awake dhewe miturut apa sing biyen dadi awake dhewe, tinimbang sapa sing saiki awake dhewe ana ing Kristus. Dosa-dosa terus-terusan nguwasani cara mikirake babagan identitasé, dudu Gusti Yésus. Nanging, Pulus banget negesake ing kene, apa ta? "Mangkono sawetara saka kowé." Nalika kowé dadi wong Kristen, dosa sing nguwasani lan njaga kowé ora dadi nguwasani uripmu maneh. Iku ora dadi nemtokake sapa kowé. Kakuwasané wis dipecah lan kowé wis dibebasake. Kowé ora dadi sapa sing biyen dadi kowé, dening sih-karune Gusti Allah. Pujilah Gusti, iku bener. Kowé ora dadi sapa sing biyen dadi kowé. Nalika kowé nemtokake awake dhewe miturut dosa sing biyen, urip sing biyen, kowé sejatine menehi gegaman marang mungsuhe nyawamu kanggo digunakake marang kowé. Nalika kowé terus-terusan nemtokake awake dhewe minangka "wong Kristen homo" utawa "wong Kristen sing seneng ngombe" utawa "wong Kristen sing nesu", kowé nggawe dosa dadi pangowahi sih-karune. Kowé ngandika, "Ya, aku dadi wong Kristen, nanging dosaku ngowahi kabeh. Aku terus-terusan diuwasani dening iku. Iku terus-terusan main peran sing Alkitab ngandika ora ana maneh." Iku goroh, penipuan, sing Pulus ngajak warga Korintus lan kita kanggo nyingkiri. Gusti Yésus iku Gusti ing uripmu. Kowé ora dadi sapa sing biyen dadi kowé. "Yen ana wong ana ing Kristus, dhèwèké iku" - apa? Kowé bisa mangsuli aku yen kowé pengen! Langit ora bakal tiba! "Yen ana wong ana ing Kristus, dhèwèké iku sawijining titah anyar. Sing lawas wis ilang lan sing anyar wis teka." Kowé ora dadi sapa sing biyen dadi kowé. Waktune urip miturut identitas anyarmu ing Gusti Yésus Kristus.

Kowé Wis Dibusak

Sometimes nalika kita perjuangan kanggo mbebasake awake dhewe saka jaman biyen, iku amarga saka pangertèn kang salah babagan sifaté konversi Kristen. Kita cenderung mikir yen kita iki wong Kristen amarga kita milih kanggo teka marang Yesus Kristus. Kita kang nggawe iku kelakon. Nalika Paulus dhaptar dosa-dosa iku, lan banjur dhèrèk ngandika ing ayat 11, “Mangkono sawetara saka kowé,” dhèrèk ora ngandika, apa ta, dhèrèk ora ngandika, “Nanging kowé wisuh awaké dhéwé. Kowé wis ngudusake awaké dhéwé. Kowé wis ngadilan awaké dhéwé.” Yen iku bener, iku bisa dadi legitimasi kanggo kita mikir saben dina apa ora Isa kang ditawakake ing Injil iku sing siji kang bakal dadi patokan lan identitas awake dhewe, kang bakal kita milih kanggo tresna lan nuruti lan ngladeni utawa apa iku dosa. Juri metu kang bakal dadi. Nanging iku ora bener. Ora, kayektenan iku, kowé wisuh, kowé wis ngudusake, kowé wis ngadilan. Gusti Allah, ing sih rahmat kang duwe kedaulatan, mlebu ing tengah-tengah perbudakanmu marang dosa lan Panjenengane mbebasake kowé, Panjenengane wisuh kowé resik, Panjenengane nyetel kowé ana ing uripé kang suci lan gembira ing ngladeni Panjenengane. Panjenengane ngétang kowé bener ing ngarsané Panjenengane amarga kabeneran Kristus diétang marang kowé lan kowé nampa iku minangka hadiah kanthi pracaya waé. Panjenengane nggawe iku, sapisan lan kanggo salawasé. Tegangé tembung iku penting. Tegesé iku saben perkara iki kelakon ing wektu kang temen, sapisan lan kanggo salawasé, disepakake ing jaman biyen. “Kowé wisuh, kowé wis ngudusake, yaiku kowé wis disetel lan disucèkaké kanggo urip kang suci. Kowé wis ngadilan, ora bakal diulang, ora bakal bisa ilang. Resik. Resik ing ngarsané Gusti Allah ing jenengé Pangeran Yesus Kristus.” Amarga saka Yesus, kowé resik. Iku sapa kowé sejatine. Iku sapa kowé sejatine.

Rawuhana Kaya Kowe

Saiki iku mbiyantu kanggo loro alesan. Kapisan, iku mbiyantu amarga iku ngandhani kita yen ora ana wong sing ngluwihi tekaning sih-rahmat. Sawetara sampeyan dina iki krungu pesen iki bisa uga mikir yen dosa sampeyan ngilangi kabeh kamungkinan kanggo ditampa déning Yesus Kristus. Sampeyan merasaké gigitané. Isin sampeyan nyata, nggegirisi. “Panjenengané ora bakal kepéngin aku! Deleng aku! Deleng apa sing wis daklakoni! Deleng sapa aku wis dadi! Deleng carané dakperlakoni wong liya. Deleng carané dakperlakoni awakku dhéwé. Ora mungkin Yesus bakal kepéngin aku.” Waca ayat 11 manèh. “Kayadéné sawetara saka sampeyan.” Penipu, maling, maling, homoseksual, penyembah berhala. Gréja Korintus kebak wong-wong mau. Gréja Presbyterian Kapisan kebak wong-wong mau. Kraton swarga kebak wong-wong mau.

Saiki ora ana penyembah berhala, ora ana wong kang uripé ora sopan ing swarga, nanging swarga kebak wong-wong sing biyèn; sing biyèn. “Mangkono uga sawetara saka kowé.” Ana pangarep-arep kanggo wong kang paling ala kita ana ing Yesus Kristus. Panjenengané tresna marang wong dosa kang guilty lan nggawe wong-wong mau resik. Panjenengané tresna marang wong kang resik. Dadi teka marang Yesus kang durung resik! Teka marang Yesus kang isih isin! Teka marang Yesus kang isih wedi! Teka marang Yesus karo dosa-dosanmu lan ngijini Panjenengané nglakoni kabeh. Panjenengané bakal ngresiki kowé supaya, sanajan kowé kroso najis, Panjenengané bakal nggawe kowé resik. Panjenengané bakal nguduské kowé supaya ing ngendi biyèn kowé kroso yen kowé iku bener-bener diperbudak déning dosa, Panjenengané bakal misahaké kowé kanggo urip kang mlaku kanthi prinsip liyané, ing jalur liyané, lan pungkasané ing arah kang nyenengaké Panjenengané. Ing ngendi dosa-dosamu nguwasani kowé, nutupi cakrawala, lan kowé isin banget, Panjenengané bakal nganggo busana kabeneran Yesus Kristus dhéwé, kaya-kaya Kristus njupuk busana Panjenengané lan nggulungaké ing sakubengmu lan nutupi gawangan najismu karo kaéndahaning ketaatan Panjenengané. Supaya ing swarga, Allah bakal ndeleng kowé lan ora weruh dosa-dosamu nanging weruh kowé sumunar kanthi sumoroting Putrané. Panjenengané tresna nglakoni iku kanggo wong dosa, wong dosa kang guilty. Ora ana wong kang ngluwihi tekanan sih-rahmaté Yesus Kristus, dadi teka, wong dosa kang guilty, lan golekana pangangen-angen ing Panjenengané. Iki mbiyantu kanggo wong dosa kang guilty, isin, wedi, lan broken. Ana pangangen-angen kanggo kowé ana ing Yesus.

Allah Bakal Ngganti Kowé

Iku uga mbiyantu kanggo wong-wong sing pracaya, kaya wong Korintus, sing ngrasa yen sapa sing dheweke yaiku sapa sing dheweke kudu tansah dadi. Apa sampeyan tau ngrasa kaya ngono? Bahwasanipun sesok bakal padha karo wingi. Bahwasanipun dosa sing wis kesandung lan nggambarake lan nemtokake sampeyan bakal tansah kesandung lan nggambarake lan nemtokake sampeyan. Iku ora kaya ngono. “Mangkono sawetara saka sampeyan. Nanging sampeyan wisuh, sampeyan disucèkake, sampeyan dibenerake.” Ora mung Gusti Yésus ngapura, Panjenengané bakal ngganti sampeyan. Panjenengané bakal ngganti sampeyan, supaya sesok, kanthi sih-rahmaté, sampeyan ora bakal dadi sapa sing sampeyan dadi dina iki. Panjenengané bakal nggawé sampeyan kaya Panjenengané. Ora ana pangarep-arep kanggo sampeyan ing endi wae kajaba ing Injil. Dosa nandha sampeyan, nemtokake sampeyan, nguwasani sampeyan, nanging Gusti Yésus Kristus menehi sampeyan identitas anyar. Panjenengané nggawé sampeyan makhluk anyar lan menehi sampeyan pangarep-arep lan sesok sing cerah lan ayu, kanthi karakteré sing wiwit sumorot saka urip sampeyan. Dadi muter, apa sampeyan wis dadi wong Kristen utawa ora dina iki, muter saka sampeyan lan kotoran dosa sampeyan marang Gusti Yésus Kristus. Ayo Panjenengané ngwasuh sampeyan. Ayo Panjenengané nyisihake sampeyan kanggo layanané lan nggawé sampeyan nganggo kaadilané sing sampurna.

Ayo kita ndedonga bebarengan.

Bapak kita, kita ngakoni marang Engkau, yen kadhangkala kita ngidini dosa-dosa sing njengkelèni kita kanggo ngisi kabeh cakrawala urip kita. Kita ora bisa ndeleng apa-apa liya kajaba kegagalan kita. Kita mikir yen kita ora bakal bisa dadi luwih apik saka saiki, yen perjuangan kita nglawan dosa ora bisa dimenangi. Tolong kita kanggo eling sejatine. Kita wis ora dadi wong sing kita sadurunge, marga kita percaya marang Yésus, lan sesok kita ora bakal dadi wong sing kita saiki. Panjenengane lagi digarap ana ing kita kanggo nggawé kita kaya Panjenengane. Lan kita sing durung dadi wong Kristen, kita ndedonga kanggo wong-wong mau saiki. Kita nyuwun marang Engkau supaya Engkau nuduhaké marang wong-wong mau, yèn masalah sejatine ing uripé wong-wong mau iku dosa, yèn bisa uga wong-wong mau percaya saiki, yèn dosa iku njangkep wong-wong mau lan bakal ngecualaké wong-wong mau ing salawas-lawasé saka Kratonmu. Wong-wong mau duwé masalah Allah sing elek. Nanging nuduhaké marang wong-wong mau, nuduhaké marang wong-wong mau yèn ana pangarep-arep kanggo wong-wong mau, yèn wong-wong mau bisa dadi resik. Lan apa Engkau nggoléki wong-wong mau malah saiki, esuk iki, supaya iki bisa dadi wayahe owah-owahan ing uripé lan nggoléki wong-wong mau kanggo mlengkungaken dhengkul marang Kristus, supaya Panjenengane bisa ngresiki lan ngisolaké wong-wong mau lan ngakui wong-wong mau bener ana ing ngarepe pangadilan swarga, saiki lan salawas-lawasé. Awit kita nyuwun ing asma Yésus, amin.