Apa sing diomongake Alkitab babagan Pegatan?

Matheus 19:1-12

Dening Rev. Mike Osborne

Nalika Gusti Yésus wis rampung ngandika bab-bab iki, Panjenengané ninggalake Galilea lan pindhah menyang tlatah Yudea, ing sabrangingé Yordan. Wong akeh padha ngetutake Panjenengané, lan Panjenengané marasake wong-wong ing kono. Sawetara wong Farisi teka marang Panjenengané kanggo nyoba Panjenengané. Wong-wong mau takon, “Apa sah kanggo lanang pegatan bojone kanggo alasan apa wae lan saben?”

“Apa kowé ora wis maca,” Panjenengané mangsuli, “yen ing wiwitan, Sang Pencipta nggawe wong lanang lan wadon, lan ngandika, ‘Kanggo iki, lanang bakal ninggalake bapak lan ibune lan bakal disatukake karo bojone, lan loro bakal dadi siji daging’? Dadi wong loro ora ana maneh, nanging siji. Mulane, apa sing wis disatukake déning Allah, aja disuwek déning manungsa.”

“Yèn mangkono,” wong-wong mau takon, “kok Musa paring dhawuh marang lanang menehi surat pegatan lan ngirim bojone?”

Gusti Yésus mangsuli, “Musa paring idin kowé pegatan bojomu jalaran atimu atos. Nanging ora kaya mengkono wiwit wiwitan. Aku ngandika marang kowé, sapa waé sing pegatan bojone, kajaba kanggo sebab ora setya, lan nikah karo wong wadon liya, nindakake dosa zinah.”

Para murid ngandika marang Panjenengané, “Yèn mangkono kahanané antarané bojomu lan bojone, luwih becik ora omah-omah.”

Gusti Yésus mangsuli, “Ora saben wong bisa nampa tembung iki, nanging mung wong-wong sing wis diwenehi. Sawetara wong ana sing dadi eunukh amarga lair kaya mengkono; liyané digawe kaya mengkono déning manungsa; lan liyané wis nguciwakake omah-omah jalaran karajané ing swarga. Sing sapa bisa nampa iki, wong iku kudu nampa.”

Tembungé Gusti.

Kowé mbok wis tau melu pirang-pirang pesta pernikahan, kaya aku. Lan nang endi wae, ing meh saben pesta pernikahan, janji nikah diucapake. Sing lanang bakal ngandika kaya mengkono, “Aku, Joe, njupuk kowé, Mary, dadi bojoku, lan aku janji lan janji sadurunge Allah lan para saksi iki dadi bojomu sing tresna lan setya— ing kahanan seneng lan ora seneng, ing kabungahan lan susah, ing lara lan sehat— salawasé kita loro urip.”

Sayangé, yen statistik pancèn cedhak kaliyan kasunyatan, Joe lan Mary bisa banget, sawisé limang, pitu, sepuluh, limalas, rong puluh, utawa luwih taun, mutusaké kanggo bubar. Dheweké bakal ngandhani kanca-kancané yèn dheweké nikah isih enom. Dheweké bakal ngandhani hakim yèn dheweké duwé beda pendapat sing ora bisa dirukunake. Dheweké bakal njelasaké marang anak lanangé yèn iku dudu salahé, nanging Bapak lan Ibu ora bisa rukun manèh, lan luwéh apik yèn Bapak lunga. Lan kaya mangkéné, kulawarga liyané tabrakan ing watu divorce.

Empat puluh lima nganti sèket persen kabeh pernikahané ends in divorce. Nanging kaya sing wis dingerteni déning sawetara wong, divorce ora mungkasi apa-apa. Malah, divorce biasané malah nggawe masalah luwéh – finansial, emosi, spiritual, sosial, malah fisik.

Sawetara wong éling yèn iku ora bakal kelakon marang dheweké. Sawetara wong sing isih bujang éling, “Oh, aku ora bakal tau mikir divorce.” Wong-wong sing wis nikah lan wis suwé nikah bisa éling yèn dheweké wis liwat masalah kaya ngéné. Nanging aku pengin ngerti esuk iki: ora ana satus marriage ing kéné sing divorce proof. Yen sampeyan wis nikah, nanging amarga sih-rahmaté Gusti Allah, sampeyan bakal wis divorce dina iki.

Lan yen sampeyan wis divorce, aku pengin takon sampeyan esuk iki – aja mburoni topik iki. Aja nganti rasa salah lan isin nguwasani sampeyan. Iki penting banget kita ngomongaké hal iki. Kita duwé akèh wong enom ing gréja kita, akèh bocah, wong bujang, lan pasangan sing wis nikah. Iki kudu dadi topik sing bisa kita rembugaké kanthi bebas lan tanpa wedi.

Lan sanajan dosa sampeyan nyumbang marang divorce, ayo elingaké apa sing wis kita nyanyikaké esuk iki:

Yesus wis meneng guruhé hukum. Dhèwèké wis matèni geni Gunung Sinai. Dhèwèké wis ngresiki kita nganggo getihé, lan Dhèwèké ngajokaké nyawa kita marang Gusti Allah.

Sih-rahmaté Gusti Allah luwéh gedhé, kanca-kanca – sih-rahmaté Gusti Allah luwéh gedhé tinimbang divorce sampeyan.

Apa sing pengin aku lakokaké esuk iki yaiku nggawa telung hal. Kita ana ing seri panas sing jenengé Honest Answers for Honest Questions, lan ana wong sing ngirimaké pitakonan iki sawetara sasi kapungkur: Apa Alkitab ngandhani bab divorce?

Saiki kita bakal nyedhaki masalah iku. Lan aku pengen nindakake telung perkara:

1. Rancangané Gusti Allah kanggo perkawinan. 2. Idin Gusti Allah kanggo divorce. 3. Sawetara tembung kanggo aplikasi.

Ayo kita nyilem.

1. Rancangané Gusti Allah kanggo Perkawinan

Pasal iki sing wis sampeyan krungu diwaca iku salah siji panggonan dhasar ing Kitab Suci kabeh ing ngendi Pangeran' piwulang bab perkawinan, divorce, lan nikah maneh disajikan. Iku penting banget.

Setelané ana ing ayat 3. Delengen Kitab Suci sampeyan. Iki kandha, wong Farisi teka kanggo nyoba Yésus. Dheweke lagi nyoba kanggo njeblugake Panjenengané - nyoba kanggo meksa Panjenengané menyang pojok, nyoba kanggo njaluk Panjenengané mbantah Hukum Musa lan nggawé Panjenengané katon bodho ing ngarepe wong akeh. Lan padha takon, "Apa halal kanggo lanang divorce bojone kanggo sembarang lan saben alesan?"

Ana loro sekolah pamikir ing dina Yésus - sekolah konservatif lan sekolah liberal. Kaya dina iki, sampeyan ndeleng konservatif lan liberal antri ing balai kutha kanggo takon pitakonan dirancang kanggo nggawé calon katon bodho lan swing votes. Ing cara sing padha, wong-wong Farisi iki antri sadurunge Yésus amarga padha ngerti ana tengen lan kiwa ing prakara divorce iki.

Pitakonané wong-wong mau muter ing sakubengé pasa Kitab Suci Lawas - Deuteronomi 24. Frase kunci ing pasa iku "soko sing ora sopan". Secara harfiah, ing basa Ibrani, iku tegesé "sesuatu saka wudo" utawa "sesuatu saka najis". Iku angel kanggo kita dina iki ngerti persis apa Moses tegesé. Panggonan liya ngendi frase iki katon nuduhake, yaiku... sampah manungsa ing kamp. Sesuatu sing najis.

Skolah konservatif, mitutut Rabi Shammai, ngandika "sesuatu sing ora sopan" kudu dosa seksual - kabiasaan nikah utawa zina. Skolah liberal, miturut Rabi Hillel, ngandika bisa meh wae apa wae sing ora disenengi lanang. Yen bojo ngobongake daging babi, lanang bisa divorce bojone. Yen bojo tambah bobot, lanang bisa divorce bojone.

Wong-wong Farisi teka marang Yésus lan kandha, "Mekaten Yésus, apa Hillel bener? Apa lanang bisa divorce bojone amarga ngobongake daging babi - kanggo sembarang lan saben alesan?"

Lan Gusti Yesus ora gelem milih salah siji. Nanging, Panjenengane malih maneh menyang Kitab Purwaning Dumadi 1 lan 2.

“Apa sampeyan ora wis maca,” Panjenengane ngandika, “yen ing wiwitan, Sang Pencipta nggawe wong lanang lan wadon... lan loro bakal dadi siji daging? Mulane, apa sing wis disatukake dening Gusti Allah, aja dis分隔ake dening manungsa.”

Apa sing Gusti Yesus kandha?

Panjenengane kandha yen perkawinan iku sawijining persatuan siji daging, langgeng saka siji lanang lan siji wadon - sawijining janji seumur hidup, sing bisa dipisahake mung dening pati. Iku rancanganing Gusti Allah.

Cetha tembung-tembung penting:

Verse 6: perkawinan iku sawijining penyatuan - penyatuaning wong loro dening Gusti Allah.

Verse 5: perkawinan iku sawijining ninggal lan ngetrep. Wong lanang lan wadon ninggalake wong tuwane, ngucapake sumpah ana ing ngarepe Gusti Allah lan para saksi, lan mlebu sawijining hubungan anyar sing ngiketake dheweke kaya lem. Ing ngendi dheweke loro sadurunge, saiki dheweke siji.

Utawa mikiraken bab Velcro. Ana jinis Velcro kuwat industri sing, yen wis ditekan bebarengan, meh ora bisa ditarik misah. Kaya ngono perkawinan. Ing janji perkawinan, Gusti Allah "nempelake", bisa diarani, suami lan bojo bebarengan kanthi cara sing, tanpa kelangan personalitas individu, dheweke saka wayahe manten iku siji daging, siji wong.

Kitab Roma 7:2 ngandharaken bilih wong wadon sing wis nikah iku kaiket marang bojone. Gagasan sing padha—kaiket, gandheng, sawijining kesatuan daging. Iki ateges wong loro iku cedhak ing saben cara. Wong loro iku bareng kabeh. Wong loro iku ngandharaken kabeh. Wong loro iku ora ana rahasia. Wong loro iku njupuk kaputusan bebarengan. Wong loro iku nandhang bebarengan. Wong loro iku sukses bebarengan. Wong loro iku gagal bebarengan. Wong loro iku telanjang lan ora isin bebarengan—ora mung fisik, nanging uga emosional, psikologis, spiritual. Ing tembung liya, wong loro iku kanca paling cedhak. Kanca paling apik.

Lan iku sebabe Gusti Allah ngadegake pernikahan ing wiwitan: kanggo mangsuli kabutuhan manungsa sing jero kanggo kancan. Iki ora ateges saben wong diundang kanggo pernikahan, nanging umume wong nemu kanca paling cedhak ing pernikahan.

Mulane, pegatan iku kosokwèn karo idèalé Gusti Allah. Iki misahake wong-wong sing kudune tetep bebarengan ing urip. Pegatan iku, kowe bisa ngandharaken, amputasi—pamisahan saka siji wong lan liyane. A rip utawa nyuwek saka kain sing Gusti Allah rancang tetep bebarengan.

Sawetara saka kowe ngerti bilih kira-kira setaun lan setengah kepungkur, aku wis operasi ACDF—operasi cakram serviks anterior lan fusi. Aku wis duwe cakram herniated antara C6 lan C7 ing gulu. Wong loro iku liwat tenggorokan—nuwun sewu—mbusak cakram herniated, masang balung kadaver kanggo fusi vertebrae, lan banjur masang piring logam kanggo nyekel kabeh bebarengan. Saiki, bayangna ana wong sing njupuk piring logam lan nyuwek metu saka tenggorokanku. Ora bisa dipikir. Sakit. Awful. Iki kaya pegatan—a rip utawa nyuwek saka apa sing Gusti Allah wis fusi bebarengan.

Kesalahan.

Amarga Yésus, ing Mateus 19, nerusake ngandharaken bilih ana wektu nalika pegatan diidinake.

Apa sing arep ditindakake ing sawetara menit sabanjure yaiku nuduhake yen Yesus ora prentahake pegatan, nanging uga ora ngutukake. Panjenengane ora memuji pegatan, nanging Panjenengane nyepakake. Ana bedane gedhe.

Dipikirna ayat 7, 8, lan 9. Para Farisi takon, “Yagene banjur Musa prentahake manungsa menehi sertifikat pegatan lan ngirim bojone adoh?” Yesus mbales, “Musa ngidini kowe pegatan bojomu amarga atimu kaku. Nanging ora kaya mengkono wiwit wiwitan. Aku pitutur marang kowe, sapa wae sing pegatan bojone, kajaba kanggo ketidaksetiaan nikah, lan nikah karo wong wadon liyane, iku tumindak laku jina.”

Delengen para Farisi salah. Dheweke ngandika Musa prentahake pegatan. Panjenengane ora nindakake kaya mengkono. Deuteronomi 24 iku hukum kasus. Hukum kasebut nganggep pegatan bisa kelakon lan ngandika, “Iki sing kudu ditindakake yen kedaden.” Musa ora ngedegake pegatan; Panjenengane ngaturake. Lan Yesus mbenerake dheweke: Musa ngidini pegatan.

Sawetara sampeyan bisa kaget yen ana conto ing Alkitab ing ngendi Gusti Allah kanthi jelas ngidini pegatan. Ing Ezra 9–10, Gusti Allah prentahake wong Israel pegatan karo bojone manca. Ing Matius 1, Yusuf—disebut “wong mursid”—nganggep pegatan Maria kanthi meneng. Lan ing Kitab Suci, Gusti Allah Dhewe “pegatan” Israel amarga bola-bali nglakoni penyembahan berhala (Hosea 2, Yeremia 3, lan liyane).

Coba bayangna kaya barang pecah-pecah—larang, disayangi, dituju kanggo dijaga lan dimulyakake. Ngandika ora kudu rusak ora ateges ora bisa rusak. Lan ing cara sing padha, senajan pernikahan dituju kanggo dijaga lan diselametake, ana kahanan ing ngendi ikatan prajanjian bisa rusak.

Kowe bisa takon, “Kapan ikatan prajanjian bisa rusak?”

Ing ngisor iki jawabane: kejaba sedahe pasangan—lan aku ora nyaranake sapa wae nyoba sing kasebut—ana loro cara ikatan pernikahan bisa rusak.

Ayo kita ngomong babagan sing pertama: ora setya ing nikah. Iku tembung ing ayat 9: "Sapa wae sing nyingkirake bojone, kajaba merga ora setya ing nikah, lan nikah karo wong wadon liyane, iku tumindak cabul."

Ayat iki wis dibantah suwene abad-abad. Ayo aku njelasno kanthi gampang.

Ana tembung Yunani loro ing ayat 9 sing kudu sampeyan ngerti.

Tembung "ora setya ing nikah" nerjemahake tembung Yunani porneia—asal saka tembung kita pornografi. Iku tembung Yunani sing paling umum kanggo dosa seksual. Iku nutupi pelacuran, perzinahan, percabulan, incest, tumindak homoseksual, poligami, kehewanan—sembarang ekspresi seksual njaba hubungan nikah antarane lanang lan wadon.

Porneia uga digunakake kanthi cara figuratif ing Kitab Suci kanggo njlèntrèhake kemurtadan Israel—ora setyane marang Pangeran. Iki sebabé NIV nggunakake tembung sing luwih jembar ora setya ing nikah. ESV luwih harfiah lan nggunakake kecabulan.

Ayo kita ngomong kaya iki: porneia iku sembarang aktivitas immoral—utamané seksual—sing ngrusak persatuan siji daging antarane suami lan bojo.

Tembung Yunani liyane ing ayat 9 yaiku moicheia—tembung sing luwih sempit tegesé perzinahan, karukunan antarane wong sing wis nikah lan wong liya kajaba pasangané.

Mulane Yésus ngomong ing bagean iki bilih nalika suami utawa bojo nindakake jinis aktivitas tartamtu—aktivitas sing nerak utawa ngrusak hubungan siji daging sing wis kita omongake—pasangan sing disaingi bisa wae njaluk divorce. Iku ora bakal dadi divorce dosa, sanajan dosa sing ndadékaké divorce. Apa sampeyan ndeleng? Divorceé dhéwé bakal halal, sanajan dosa iku sing ndadékaké.

Nalika iki, suami utawa bojo ora kudu divorce. Divorce ora diprentah; iku diidinake. Lan yen divorce kelakon merga dosa seksual salah siji pasangan, pihak sing ora salah bisa, tembungé Yésus, nikah manèh—merga pernikahan wis dipungkasi. Yen klausa pengecualian ayat 9 wis ketemu, pihak sing disaingi bisa nikah manèh.

Saiki, kabeh jinis pitakonan mbokmenawa muncul ing titik iki. Contone:

Apa wong bisa nikah karo pasangan sing duwe kecanduan - porno, judi, utawa kaya ngono?

Utawa apa yen pasanganmu melu urusan emosi?

Yen porneia iku tembung umum sing bisa ditrapake kanggo kabeh jinis kegiatan setya, apa bisa ditrapake kanggo hal-hal kaya ngono?

Ing kene aku njawab: mbokmenawa... lan mbokmenawa ora.

Ayo kita ngakui, kanca-kanca, yen ati manungsa iku najis ing ndhuwur kabeh. Kita iki elek banget, lan dosa bakal narik kita kanggo nyoba njalukake alesan kanggo divorce. Dadi kita ora kudu nglakoni. Kita ora kudu nambah dhaptar dosa sing pas ing ngisor panggunaan porneia sing amba utawa figuratif iki.

Tetapi ing wektu sing padha, kanca-kanca kita ing PCA, sawisé sinau ekstensif, ngasilake kertas posisi sing ngandika iki:

Yen wong dadi kecanduan karo aktivitas tartamtu - kecanduan, kebiasaan, keterlibatan terus-terusan ing prilaku immoral - sing aktivitas iki dadi pengganti kanggo nepaki hak-hak pasangan, banjur bisa dimangerteni yen dheweke ngrusak persatuan siji daging.

Pangadilan, dheweke ngandika, kudu ana ing session - para pinituwa kita - ing aplikasi prinsip-prinsip alkitabiah. Prinsip sing nuntun kudu apa dosa pancen ngrusak hubungan siji daging.

Alright, ayo kita mandeg ing kono. Aku wis ngandika yen prajanjian nikah bisa rusak kanthi rong cara. Siji cara iku porneia - Matius 19:9 lan Matius 5:32. Cara liyane ana ing 1 Korintus 7.

Dadi ayo kita maca saka Matius 19 menyang 1 Korintus 7. 1 Korintus iku layang sing ditulis dening Rasul Paulus. Delengen ayat 1-9. Ing ayat-ayat iku, Paulus nggambarake Kitab Purwaning Dewata 1 lan 2 bab hadiah nikah lan kasampurnan siji daging.

Banjur ing ayat 10-16, Paulus ngandika marang loro klompok.

1. Loro Wong Kristen Nikah Karo Siji Liyane (ay 10-11)

Ayat 10-11 ngandika marang suami lan bojo sing loro-lorone wong Kristen:

“Kanggo wong sing wis nikah, Aku paring dhawuh iki (dudu Aku, nanging Gusti): Bojo lanang ora kena misahake awake saka bojone…”

Tembung misahake iku pancen sinonim karo divorce.

Pawulus ngandika yen dheweke misahake, dheweke kudu tetep ora nikah utawa maneh riconciled karo bojone. Lan bojone lanang ora kena divorce bojone.

Catetan Pawulus ora mbaleni klausa pengecualian kang diwenehake dening Yesus ing Mateus 19:9. Dheweke ora perlu–iki dianggep. Nanging dheweke nambahake kang anyar:

Yen divorce kelakon amarga sawetara alesan liyane saka porneia, bojone lanang lan bojo kudu tetep tunggal. Iki paukuman kanggo divorce kang dosa. Tetep tunggal mbukak kemungkinan rekonsiliasi–kanggo becik.

2. Perkawinan Campuran (ay. 12–16)

Ing ayat 12–16, Pawulus ngandika bab perkawinan kang salah siji pasangan iku wong Kristen lan sijine ora.

Dheweke ngandika yen pasangan kang ora percaya gelem urip karo wong kang percaya, wong kang percaya ora kudu ngudi divorce mung amarga pasangan ora padha iman. Nyatane, Pawulus ngandika Gusti Allah bisa nggunakake pasangan kang percaya kanggo nggawa sih-rahmat covenant nang omah–lan bisa uga malah keselamatan.

Nanging delengen ayat 15:

“Yen wong kang ora percaya lunga, ayo lunga. Wong lanang utawa wadon kang percaya ora kaiket ing kahanan kaya ngene. Gusti Allah wis ngundang kita kanggo urip ing tentrem.”

Pawulus ngajarke yen yen pasangan kang ora Kristen ninggalake kowe, kowe ora kaiket kanggo tetep ing perkawinan iku. Kowe bisa divorce. Iki divorce kang halal. Lan kanthi implisit, kowe bebas nikah maneh, amarga ikatan perkawinan wis putus.

Dadi, peninggalan pasangan kang percaya dening wong kang ora percaya iku kahanan kapindho kang ndadekake divorce diidinake. Divorce ora dosa, sanajan dosa kang nyebabake.

Lan maneh, mung amarga divorce diidinaké ora ateges yèn iku perkara sing bener—utawa mung siji perkara sing kudu dilakoni. Gusti Allah bisa marasaké hubungan sing paling awon. Kadhangkala sikepmu sing ngampuni, rohmu sing tanpa pamrih, komitmenmu kanggo kabecikané wong liya iku sing njalari dhèwèké mratobat.

Nanging Apa Sing Dianggep “Ninggalake”?

Kaya déné karo porneia, luwih akèh pitakonan sing muncul. Apa “ninggalake” bisa kalebu luwih saka mung ninggalake omah kanthi fisik?

Para pamikir evangelis akèh sing ngomong yèn.

Maneh, kertas PCA ngomong yèn ninggalake bisa kelakon “liwat impas saka kahanan sing ora bisa ditanggung lan uga liwat budhalé dhéwé.”

Nanging aku kudu ngingatkan kita: ora sembarang perkara sing ora disenengi ing pasangan kudu kalebu. PCA kanthi bijak ngomong yèn daptar dosa sing padha karo ninggalake “ora bisa dawa banget.”

Kadhangkala Gusti Allah njaluk kita tetep ana ing hubungan sing nyeri. Petrus ngelingake kita ing 1 Petrus 2 yèn Kristus nandhang sangsara kanggo kita, ninggalake conto kanggo kita. Nalika padha ngolok-olok Panjenengané, Panjenengané ora mbales. Nalika Panjenengané nandhang sangsara, Panjenengané ora ngancam. Panjenengané entrust dhéwéke marang Panjenengané sing ngadili kanthi adil. Kadhangkala iku sing dadi panggilanmu ing pernikahan sing angel.

Nanging perkara kaya penyelewengan fisik, pengkhianatan, penyalahgunaan alkohol utawa narkoba, kekejeman, aktivitas kriminal, absen, utawa sembarang tindak tanduk sing mbahayakake kowé utawa anak-anakmu— iki mesthi jenis ninggalake. Lan sanajan pasanganmu ngaku dadi wong Kristen, yèn dhèwèké terus-terusan tumindak kaya ngono, ing sawijining titik dhèwèké tumindak kaya wong non-Kristen lan kudu diperlakukan kaya ngono.

Kunci ing kéné ya para tetua gereja kudu melu.

Alkitab ora ngomongaké saben kemungkinan. Alkitab ora bakal nyebutaké kecanduan pornografi kanthi jeneng. Kita kudu njupuk prinsip-prinsip Alkitab, jenuhaké karo pandonga, golekake tuntunané Gusti, lan nggawe keputusan sing paling apik.

Rangkuman

Apa sing wis kita sinau dina iki?

– Gusti Allah ora yasa divorce; Panjenengané ngidinaké, ngidini, lan ngatur.

– Pegatan tansah asale saka dosa, nanging pegatan iku dhewe ora mesthi dosa.

– Pegatan mungkasi prajanjian nikah.

– Nalika salah sijine pasangan nolak prajanjian liwat kecabulan (porneia) utawa ninggalake, pegatan iku halal.

– Ing ngendi pegatan diidinake, nikah maneh dening pihak sing ora salah uga diidinake.

Aku yakin akeh saka sampeyan duwe pitakon luwih lanjut. Aku pengin ngomong: ayo ngomong. Iku angel kanggo nutupi kabeh iki ing siji khotbah. Yen sampeyan pengin njelajah iki, utawa yen sampeyan lagi kena pengaruh dening iku saiki, ayo ngomong.

Kita iku komunitas sing peduli babagan iki. Kita peduli babagan sampeyan, lan kita pengin nurturing pernikahan ing gereja kita. Dadi ayo aku menehi sawetara tembung aplikasi pungkasan - sawetara sing bisa dijupuk.

Kawitan, elinga apa sing aku wis ngomongake sadurunge esuk iki: ora ana siji pernikahan ing kene sing bukti pegatan. Sampeyan kudu ngerti iku. Sampeyan kudu mlaku dalan pernikahanmu kanthi andhap asor, ngerti kerentananmu marang kabeh jinis dosa.

Nanging yen sampeyan pengin nggawe pernikahanmu bukti pegatan sabisa-bisa, sing kawitan aku bakal ngomong yaiku iki: priksa manawa sampeyan iku pengikut Yesus. Priksa manawa sampeyan kagolong Kristus lan sampeyan setya marang gereja sing kuwat, sehat, lan percaya Alkitab.

Sampeyan mbokmenawa wis krungu statistik sing ngomongake yen pegatan iku umum ing gereja kaya ing donya. Iku kudu dijerihake. Panliten sing luwih apik nuduhake yen kita ngomongake wong-wong sing setya marang Yesus, sing njupuk imanane kanthi serius, sing melu lan setya marang gereja lokal, tingkat pegatan mudhun banget. Ana alesan kanggo iku: Roh Suci ngaktifake sampeyan - liwat iman marang Kristus, liwat Injil, lan liwat keterlibatanmu karo sedulur-sedulur lanang lan wadon - kanggo ngatasi masalah-masalah iki.

Kapindho, menawa kowé wis nikah — utawa bakal nikah — gatekna tembung-tembung iki: pasanganmu kudu ana ing ngisoré Kristus minangka prioritasmu sabanjuré. Lan menawa kowé kepéngen nggawe omah tanggamu kuwat banget, kowé kudu gelem nandur modal ing kono.

Kowé kudu duwé wengi kencan. Para bojomu lanang lan wadon, kowé kudu lunga bebarengan. Kowé kudu mbuwang wektu bebarengan. Kowé butuh watesan ing sakubengé hubunganmu. Lan kowé kudu njupuk kauntungan saka saben sumber — saben konferensi, saben buku — sing bisa mbantu kowé dadi bojomu lanang utawa wadon sing luwih apik.

Katelu, tansah wènèhi Gusti Allah kesempatan kanggo nindakaké mukjijat. Tansah. Aku wis weruh omah-omah tangga sing katoné ora ana pangarep-arep malih dadi luwih apik déning sih-kasihé Gusti Allah. Pegatan kudu dadi pilihan pungkasanmu. Sadurungé kowé nyerah, lakonana kabeh sing bisa. Ngenali bab-bab sing njalari kowé tekan ing panggonan iki. Mratobat jero-jero saka dosa-dosa sing wis kowé lakoni. Prajaya bebarengan lan nyuwun Gusti Allah paringaké roh pangapun-an lan sih-kasih penyembuhan. Mangsanana kaya Gusti wis paringaké pangapun-an marang kowé. Nyuwun kanca-kancamu ndedonga lan pasa kanggo kowé. Lunga menyang konselor profesional.

Lan siji prekara manèh: njaluk para tetua melu. Menawa kowé bingung babagan panggonanmu ing omah tanggamu, teka lan guneman karo salah siji imam. Ayo para tetua angon kowé. Menawa pegatan dadi perlu — lan sawetara kowé wis ngalami pegatan — banjur iki sing kowé kudu lakoni: turu ana ing katresnané Kristus. Turu ana ing katresnané lan maju terus. Miwiti mbangun uripmu ana ing Panjenengané. Ngerti yen kita urip ana ing donya sing wis rusak lan kadhangkala samubarang ora dadi luwih apik. Rintogana kanggo swarga. Rintogana kanggo bumi anyar, ing kono samubarang bakal dadi luwih apik.

Elinga sadurungé dina iki Aku wis ngandika bilih Gusti Allah wis pegatan Israèl. Gusti Allah wis ngalami iku. Nanging krungu apa sing Panjenengané ngandika ana ing Hosea 2:

Mulane saiki Aku bakal nggodho dheweke; Aku bakal nglarakké dheweke menyang ara-ara lan ngandika alus-alus marang dheweke… Aku bakal ngangge dheweke dadi garwa-Ku ing salawas-lawase; Aku bakal ngangge dheweke ing kaadilan lan kaadilan, ing katresnan lan sih-kasih… Kowe iku umahku, lan dheweke bakal ngandika, "Kowe iku Gusti Allahku."

Iki amarga Gusti Yesus - amarga saka Pati-Nya ing kayu salib - sampeyan lan aku bisa ngerti yen pegatan ora tembung pungkasan.

Ayo padha ndedonga bebarengan:

Gusti Yesus, matur nuwun kanggo mulangake kita babagan pegatan lan pernikahan lan nikah maneh. Matur nuwun kanggo institusi pernikahan. Matur nuwun, Rama, sampeyan nggawe pernikahan kanggo kabahagiaan lan kesejahteraan manungsa.

Gusti, kita ndedonga kanggo saben liyane ing kene. Kita ngakui yen ora ana kita sing imun. Ora ana kita sing duwe sikil bener kanggo ngadeg. Kabeh kita iki wong dosa. Kabeh kita iki gampang banget tiba.

Lan ana wong ing pasamuwan kita sing wis pegatan lan isih ngrasakake lara iku. Ana anak-anak pegatan ing pasamuwan kita - wong-wong sing wis tuwuh tanpa bapak utawa ibu, utawa ing omah sing rusak.

Gusti Yesus, matur nuwun sampeyan bisa njupuk potongan-potongan teka-teki kita lan nggabungake maneh. Matur nuwun sampeyan bisa njupuk pernikahan sing tatu lan nggawe dadi kabungahan maneh. Matur nuwun sampeyan bisa njupuk wong-wong sing wis pegatan lan nggawe dadi apik, lan mbantu dheweke nemokake ing sampeyan sih-katresnan sing luwih gedhe tinimbang kabeh perjuangan kita, kabeh dosa kita, kabeh tantangan kita.

Gusti, sampeyan dadi bojone kita dina iki. Sampeyan dadi bojone pengantin iki, Pasamuwan.

Kita nyuwun iki ing jeneng Gusti Yesus. Amin.

Rev. Mike Osborne gabung karo staf RTS Orlando ing Maret 2019, minangka Dean Siswa anyar. Dheweke uga njabat minangka Direktur Pendidikan Lapangan lan Penempatan, mbantu lan menehi saran siswa MDiv nalika lagi nyiapake kanggo menteri Injil full-time. Saliyane Mike asring ditemokake ing kelas, mulang lab ng preach lan kelas konseling pastoral.

Artikel iki adhedhasar teks verbatim saka khotbah Rev. Osborne. Iki wis diowahi kanthi entheng dening Copilot, uga staf teologi ing Third Millennium Ministries.