ਮਿਠਾਈ ਘਰ ਚਰਚ ਚਿਰੇਂ

নিশ্চিতভাৱে আমি জানোৱা নহুঁৱে যে এই বিষয়টোৱে বাইবেলৰ দৃষ্টিভঙ্গিৰ পৰা কেনেকৈ মূল্যায়ন কৰিব লাগে। এফালে, এটা কফি দোকান খোলাৰ ফলৰ পৰা সঙ্ঘত বৃদ্ধি পাওৱাৰ সম্ভাৱনা আৰু ইয়েও এক সুসংবাদৰ সাধন হ'ব পাৰে বুলি মনে হয়। আনফালে, ই গিৰ্জাৰ সৈতে ব্যবসায়ৰ কিছু সন্দেহজনক উপায়ত মিশ্ৰিত হ'ব বুলি মনে হয়।

বিয়োগ

আপুনা সম্ভৱতঃ সচেতন যে যীশুৱে তেওঁৰ দিনত মন্দিৰত চলি থকা ব্যৱসায়বিলাকৰ সৈতে যথেষ্ট সমস্যা আছিল। যোহন 2:13-16ত, যীশুৱে মন্দিৰৰ পৰা লোকসকলক তাড়ি দিলে যেওঁলোকে সেই স্থানত পশু বিক্ৰয় কৰি আছিল আৰু ধন সলনি কৰি আছিল। সম্ভৱতঃ এই পশুৰ বিক্ৰয় পাস্চৰৰ বাবে দূৰৰ পৰা আহত লোকসকলৰ সুবিধাৰ্থে আছিল। এই লোকসকলৰ আহুতিৰ বাবে পশুৰ প্ৰয়োজন আছিল, কিন্তু ইয়াক জেৰুসালেমলৈ পরিবহন কৰা এটা উল্লেখযোগ্য অসুবিধা হ'ব পাৰে। মন্দিৰত পশুৰ বিক্ৰয় ক'ৰা নহয়তো ধন উপাৰ্জনৰ বাবে আছিল, কিন্তু স্পষ্টভাৱে সাইটত ক্রয়ৰ বাবে আৱশ্যক আহুতি পশু প্ৰদান কৰাৰ বাবে আছিল। ধন সলনি কৰা স্থানীয় মুদ্রালৈ এই সুবিধাৰ সৈতে সম্পর্কিত হ'ব পাৰে। এই বিশেষ ঘটনাটোত, যীশুৱে এই সকলো ব্যবসায়ক মন্দিৰৰ পৰা তাড়ি দিলে। যোহনে বৰ্ণনা কৰাৰ মতে, বিন্দুটো এই নাছিল যে ব্যবসায়বিলাক অসতত আছিল, কিন্তু সৰলভাৱে গৰাকীৰ স্থানৰ বাবে সংৰক্ষিত আৰু ঈশ্বৰৰ উদ্দেশ্যে নিবেদিত স্থানত ব্যবসায় চলাবলৈ আছিল।

এইটোও সম্ভৱ যে ব্যবসায়টোৱে অবিশ্বাসী সমাজক গিৰ্জাক পবিত্ৰ বা আধ্যাত্মিক উদ্যোগ হিচাপে নহয়, কিন্তু আন এক উপভোগবাদৰ প্ৰকাশ হিচাপে চাব। আৰু হয়তো কিছুমানে ঈশ্বৰৰ সৈতে আধ্যাত্মিক মিলনৰ সন্ধান কৰাৰ সময়ত পিছফাই হ'ব বা বাধা পাব যদি তেওঁলোকে পিছফালে নগদ ৰেজিষ্টৰৰ আওয়াজ শুনে।

তাৰ পাছতো সপ্তাহতৰ দিন ইস্যু আছে। খ্ৰীষ্টানসকলে রবিবাৰে কাম কৰা উচিত নে? খ্ৰীষ্টানসকলে সেই ব্যবসায়বিলাকক সমৰ্থন কৰা উচিত নে যিয়ে তেওঁলোকৰ কৰ্মচাৰীসকলক রবিবাৰে কাম কৰতে বাধ্য কৰে? গিৰ্জাই নিজৰ ব্যবসায় রবিবাৰে চলাবা উচিত নে? আমি নিম্নলিখিতভাৱে ভাবো যে খ্ৰীষ্টানসকলে যেতিয়া সম্ভৱ হ'ব রবিবাৰে কাম কৰা এড়াই চলা উচিত, কিন্তু অন্য খ্ৰীষ্টানসকলৰ বিষয়ে বিচাৰ কৰাৰ মতে আমি এতিয়া বড় সমস্যা নহুঁৱে (কিন্তু কোনে বিচাৰ কৰিব যে অন্য লোকে রবিবাৰে কাম কৰাৰ প্রয়োজন আছে নে?)। ইয়া নিৰ্দেশ কৰে যে গিৰ্জাই অবিশ্বাসী বা আৱশ্যকতাৰ বাবে কাম কৰা লোকসকলক নিয়োগ কৰা দৰকাৰ? এইটো মোৰ মতে এটা অদ্ভুত সমাধান।

আয়ৰ বিষয়ে, আমি সন্দেহ কৰো যে গিৰ্জাৰ কফি দোকান লোকসকলে আশা কৰাৰ চেয়ে বহুত বেহা হ'ব, কিন্তু আমি ভুল হ'ব পাৰো। যেকোনোতে, মোৰ মতামতত, গিৰ্জাৰ তহঁৱালি দানৰ দ্বাৰা সংগ্ৰহ কৰা উচিত। ঈশ্বৰক দান কৰা উপাসনাৰ এক কৰ্ম, আৰু খ্ৰীষ্টানসকলৰ বাধ্যবতা। মোৰ মতে, ইয়া ব্যবসায়ৰ লাভৰ দ্বাৰা প্রতিস্থাপিত হোৱা উচিত নহয়। যদিও পৰিপূৰ্ণতা সৰল অর্থত প্রতিস্থাপন নহয়, নিয়মিতভাৱে এই পৰিপূৰ্ণতাৰ ওপৰত নির্ভৰ কৰিলে ই আংশিক প্রতিস্থাপনৰ এক প্ৰকাৰ হ'ব।

সুবিধা

তাৰ পাছতো, মন্দিৰ আৰু আমাৰ আধুনিক গিৰ্জাৰ মাজত প্রত্যক্ষ সাদৃশ্য নাই। আমাৰ গিৰ্জাসকল পবিত্ৰ ভবন নহয় য'ত ঈশ্বৰে তেওঁৰ বিশেষ উপস্থিতি বা শেখিনাহ গৌৰৱ প্ৰকট কৰে; ঈশ্বৰৰ বিশেষ উপস্থিতি এতিয়া কোনো বিশেষ ভবনত নিবাস কৰে না (যোহন 4:20-24)। বৰং, খ্ৰীষ্টানসকলৰ বাবে মন্দিৰ এতিয়া যীশু (যোহন 2:21) নিজেই আৰু গিৰ্জাৰ লোকসকল (1 কৰিন্থিয়ান 3:16-17)। গতিকে গিৰ্জাৰ সম্পত্তিত ব্যবসায় স্থাপন কৰিলে ঈশ্বৰৰ পবিত্ৰ স্থানৰ ওপৰত আক্রমণ নহয়।

আৰু যদিও কিছুমানে সম্প্রদায়ত কফি দোকানক এই চিহ্ন হিচাপে চাব যে গিৰ্জাই বিক্ৰয় কৰিছে, হয়তো অন্য লোকসকলে অনানুষ্ঠানিক, অ-ঐতিহ্যবাহী ধাৰণাটোৰ দ্বাৰা স্বাগত বোধ কৰিব। হয়তো যীশু খ্ৰীষ্টৰ প্ৰতি পূৰ্বৰ অভিজ্ঞতাৰ দ্বাৰা নিন্দিত হোৱা লোকসকলে ঐতিহ্যবাহী গিৰ্জাৰ চেয়ে কফি দোকানৰ সৈতে গিৰ্জাক কম ভয়ংকৰ, বহুত আহ্বানমূলক হিচাপে পাব।

আৱাৰ, কফি দোকানটোও সঙ্ঘত মেল-মেশা বৃদ্ধি কৰতে পাৰে, আৰু এইটো এটা অতি প্ৰয়োজনীয় বিষয় হ'ব পাৰে। প্ৰথম গিৰ্জাই নিয়মিতভাৱে একেলতে আহাৰ গ্ৰহণ কৰাৰ দ্বাৰা বহুত লাভবান হ'ব পাৰে (যেমন, পৰিচাল 2:46)। হয়তো আধুনিক গিৰ্জাই এই অভিজ্ঞতাক পুনৰুদ্ধাৰ কৰাৰ এক উপায় হ'ব।

সুসংবাদৰ দৃষ্টিভঙ্গিৰ পৰা, একেৰাহে অবিশ্বাসীক গিৰ্জাৰ ভিতৰত এক কাপ কফিৰ বাবে আমন্ত্ৰণ কৰা (হেই, গিৰ্জাৰ মাঠ: চার্চ গ্রাউন্ডস) এজন অবিশ্বাসীক গিৰ্জাৰ সেৱালৈ আমন্ত্ৰণ কৰাৰ চেয়ে বহুত সফলতা লাভ কৰতে পাৰে।

ব্যবসায়টোৱে প্রয়োজনীয় গিৰ্জাৰ আয় বৃদ্ধি কৰতে পাৰে বুলি তর্ক কৰা যাব পাৰে।

সাৰাংশ

ব্যক্তিগতভাৱে, মেল-মেশা বৃদ্ধি কৰাৰ ধাৰণাটো আৰু সুসংবাদৰ সুযোগ বৃদ্ধি কৰাৰ ধাৰণাটো মোৰ ভাল লাগে, একেৰাহে মোৰ ভয় হয় যে এক উপভোগবাদী অনুভূতিয়ে পৰিবাৰৰ বায়ুমণ্ডল বুলি আমি বিবেচনা কৰোত আক্রমণ কৰিব।

রবিবাৰে গিৰ্জাৰ ব্যবসায় চলোৱাৰ ইস্যুটো মোৰ বাবে সমস্যাজনক। যদি প্রশ্নত থকা গিৰ্জাই সপ্তাহতৰ দিন পালন কৰা গুরুত্বপূৰ্ণ বুলি মনে করে, আমি ভাবো এইটো এক চুক্তি-ব্ৰেকাৰ হ'ব পাৰে।

এছাড়াও, যদিও গিৰ্জাৰ ভবন নতুন মন্দিৰ নহয়, লোকসকল আহে। গিৰ্জাৰ ভিতৰত রবিবাৰে ব্যবসায় চলোৱা ঈশ্বৰৰ বিশেষ স্থানৰ ওপৰত আক্রমণ নকৰে, কিন্তু (উপভোগবাদ বা জাগতিকতাবাদৰ প্ৰতীয়মানৰ দ্বাৰা) তেওঁৰ লোকসকলক বিভ্রান্ত কৰতে পাৰে।

মি নিৰ্দেশ দিব যে সবচেয়ে ভাল বিকল্প হ'ব এক কফি দোকান খোলা যি ব্যবসায় নহয়। যদি গিৰ্জাই কফি দোকানটোৱে মন্ত্রণালয়ৰ বাবে গুরুত্বপূৰ্ণ বুলি বিশ্বাস কৰে, তাহলে হয়তো কফি দোকানটো মন্ত্রণালয় হোৱা উচিত, ব্যবসায় নহয়। এক কফি দোকানৰ বায়ুমণ্ডল সৃষ্টি কৰক, কিন্তু সম্পূৰ্ণৰূপে দানৰ দ্বাৰা ইয়াক সমৰ্থন কৰক। কফি, বেগেল, ডোনাট, আৰু আপুনা যি সেবা কৰে সেয়া বিনামূল্যে দি দিয়ক। লোকসকলক কাউন্টাৰত কাম কৰাৰ আৰু টেবুল বাস কৰাৰ সুযোগ দিয়ক যি এটা ডায়াকোনাল মন্ত্রণালয়। খাদ্য আৰু সেৱাসমূহৰ বাবে দান গ্রহণ কৰক, কিন্তু ইয়াক আবশ্যক নকৰক ("সুপাৰিশ" দান হ'ব পাৰে, মোৰ মতে, ই এটা প্ৰকাৰৰ হাত-মুঠি— ই আটৰতম এটা স্পষ্ট আবশ্যকতা, আৰু সবচেয়ে ভালত এটা মুক্ত দোষ)।

সদায়, আপুনাৰ ভাল ধাৰণাৰ বিষয়ে গিৰ্জাৰ নেতাসকলক আৰু গিৰ্জাৰ নেতৃত্বক জমা কৰক যি শাস্ত্ৰৰ দ্বাৰা নিৰ্দেশিত নহয়। ঈশ্বৰে এই ধাৰণাৰ বিষয়ে বিচাৰ-নিবেচনাৰ বাবে প্ৰজ্ঞা দিতে পাৰে।