Калисо дар дидгоҳи Библия: Экклезия: Калисои Худо барои давронҳо – Бартарии Ӯ – Эҳтироси мо

Калисо дар дидгоҳи Библия: Экклесия: Калисои Худо барои давронҳо – Бартарии Ӯ – Эҳтироси мо

Matthew 16:13-20

Таҳия аз ҷониби Доктор Ҳарри Ридер III

16 январи 2010 – Падари субҳ

Матни мо барои ин таҳқиқ дар Matthew 16 дар бораи бартарии Масеҳ, “Бартарии Ӯ, Эҳтироси мо” аст. Мо ба якчанд оят дар ин таҳқиқ нигаҳ хоҳем кард. Биёед ин матни аҷибро бо Ҳазор ва шогирдонаш дар қисмати шимолии Исроил, дар пояи Куҳи Ҳермон дар макони ба номи Сезарея Филиппӣ дида бароем. Matthew 16:13- 20 мегӯяд

13 Ва ҳангоме ки Исо ба ноҳияи Сезарея Филиппӣ омад, аз шогирдонаш пурсид: «Мардумон дар бораи Писари Инсон чӣ мегӯянд?» 14 Ва онҳо гуфтанд: «Баъзеҳо мегӯянд ки Ҷон Фотиҳ, дигарон Илёс ва баъзеҳо Еремия ё яке аз анбиёро мегӯянд». 15 Ӯ ба онҳо гуфт: «Ва шумо дар бораи Ман чӣ мегӯед?» 16 Симони Петрус ҷавоб дод: «Ту Масеҳи, Писари Худои зинда ҳаст». 17 Ва Исо ба ӯ ҷавоб дод: «Хуб аст, Симони Бар-Юноҳ! Зеро ки ҷисм ва хун инро ба ту ваҳй накардааст, балки Падари Ман, ки дар осмон аст. 18 Ва Ман ба ту мегӯям, ки ту Петрус ҳастӣ, ва бар ин санг Ман калисои Худро бунёд хоҳам кард, ва дарҳои дӯзах бар он ғолиб нахоҳанд омад. 19 Ва ба ту калидҳои салтанати осмонро хоҳам дод, ва ҳар чизе ки ту дар замин бастӣ, дар осмон баста хоҳад шуд; ва ҳар чизе ки ту дар замин кушӣ, дар осмон кушода хоҳад шуд». 20 Он гоҳ Ӯ шогирдонашро таъкид кард, ки ба касе نگӯянд, ки Ӯ Масеҳ аст.

Алоҳӣ хушк мешавад, гул мепайванд ва ин Каломи Худо аст. Он абадан боқӣ мемонад ва ба лутфу марҳамати Ӯ бошад, ки барои шумо таблиғ карда шавад.

Ҳафтаи гузашта мо омӯзиши чанд моҳаро оғоз кардем ва хоҳиши ман ин буд. Ман медонам, ки дар бисёр ҷиҳатҳо он чизе, ки мо мехоҳем бипӯшем, бисёре аз шумо аллакай медонед, аммо хоҳиши ман аз шумо ин буд, ки вақте ки Бриарвуд аз 50 соли ҷашнвора ба оянда мегузарад, ман фикр нест, ки калид дар он аст, ки мо барои такрорсозӣ кардани калисои Худо тахаллуқ пайдо кунем. Ман фикр мекунам, ки калид дар он аст, ки мо принсипҳои асосии Худоро, ки Ӯ барои калисои Худ додааст, қабул кунем ва аз Худо хоҳиш кунем, ки онҳо бо аълоӣ иҷро шаванд, ки Ӯ онҳоро дар дилҳои мо васеъ кунад, ки онҳо васеъ шаванд ва мо дар иҷрои корҳои асосӣ хуб, асосҳо хуб, рушд кунем. Бинобар ин, он тасодуфӣ нест, ки мавзӯи мо барои соли ҷорӣ ду хати ҳаёт - дуо ва Каломи Худо мебошад. Шумо наметавонед асосӣтар аз он чизе, ки Худованд бо мо тавассути Калом муошират мекунад ва мо бо Ӯ тавассути дуо муошират мекунем, дошта бошед. Онҳо хеле муҳим ҳастанд.

Ин аст, ки мо ҳафтаи гузашта чӣ гуна оғоз кардем. Калисои Худо хонаи мост, Экклезия. Каломаи «экклезия» маънои онро дорад, ки якҷоя даъватшудагон. Ин аст, ки калисо чӣ гуна аст. Ин бино нест. Ман медонам, ки ҳамаи шумо ин таълими рӯзи якшанбеи кӯдаконро шунидаед, дуруст? «Ин ҷо калисо аст, ин ҷо бурҷи калон, дарро кушоед, ин ҷо мардум аст». Хуб, ин шеър хуб аст, аммо ин теологияи бад аст. Калисо бино нест. Калисо мардум аст. Калисо макони вохӯрии бино аст. Мо якҷоя даъватшудагон сме. Бинобар ин, мо ҳамчун оилаи Худо ба якдигар вафодор ҳастем. Ин «хона» мебошад, ки мо дар он ҷо ҷамъ мешавем. Мо ҳафтаи гузашта аз Ephesians 2 омӯхтем, ки хонаи Худо бар асоси Апостолҳо ва Пайғамбарон бино шудааст. Масеҳаи аст Сагӣ ва ин хонаи мост. Ин калисои Худо, хонаи мост, ки мо дар он ҷо бо Падари худ дар қудрати Рӯҳи Муқаддас истиқомат мекунем ва ин ҷо аст, ки мо Ӯро парастиш мекунем. Бинобар ин, ин Экклезия, калисои Худо, хонаи мост.

Акнун мо ба кор оғоз мекунем. Қабл аз ҳама чиз, мо пеш меравем. Мо бо роҳи, ки таърихи ин калисо ва мероси он аст, пеш меравем, вале ин наметавонад пешакӣ андешида шавад. Он бояд қабул карда шавад. Он бояд васеъ карда шавад. Он бояд паҳн карда шавад ва ин аст. Ин бартарии Масеҳ аст, на бартарии ягон чиз дигар аз Масеҳ. Ин бартарии Бриарууд ё диноми мо ё ягон хизматкунанда дар калисо ё пастор дар калисо нест. Ин бартарии Масеҳ аст, ки комилан муҳим аст. Ҳар як сафар аз қадами аввал оғоз мешавад ва шумо наметавонед қадами аввалро бигиред, то он ки макони таъинотро надонед.

Ман мехоҳам ба он изҳорот баргарам ва аввал инро бигӯям. Миссияи Бриарууд чист? Дар охири ин транскрипсия контури чизҳое, ки мо дар омӯзиши охир фаро гирифтем, мавҷуд аст. Миссияи мо ин аст: Барои ҷалоли Худо, Бриарууд ба таҷҳизонидани МОМӢНИОН барои ибодат ба Худо ва даъват ба Бирмингем, ба даъвати ҷаҳон барои Масеҳ, пайваст аст. Оё шумо мехоҳед, ки одамони гумроҳ наҷот ёбанд? Ҳа, мо мехоҳем, вале мо ба сӯи онҳо не, мо ба онҳо барои Масеҳ меравем. Оё мо мехоҳем, ки ибодат ба ҷалоли Худо баланд шавад? Қатъан. Чаро ва чӣ тавр? Ин аз сабаби Масеҳ аст. Оё мо мехоҳем, ки Хӯшхабарӣ мубодила шавад? Ҳа, мо мехоҳем, барои Масеҳ. Оё мо мехоҳем, ки аъмоли Инҷил аз меҳр, муҳаббат, адолат ва саховат иҷро шаванд? Қатъан. Чаро? Ин барои Масеҳ ва Масеҳ-марказӣ аст. Ин маънои онро дорад, ки мо як дидгоҳ дорем ва дидгоҳи мо оддӣ аст; Барои наслҳои оянда, Бриарууд хоҳиш дорад, ки маркази ТАҶҲИЗОНИДАНИ МАСЕҲ-марказӣ, Инҷил-ҳаракат, Рӯҳ- пур бошад, ки ҳар як аъзо як وزیر (ҳамду сано ба Худо дар ибодат) ва як миссионер бошад. Мо ибодат ба Худо тақдим мекунем, мо Инҷилро ба ҷаҳон тавассути табшӣри хуб мубодила мекунем, мо муҳаббатро ба якдигар ва мо ба худ лутфи Парвардигор Исо Масеҳро барои афзудани амиқ дар Парвардигор тақдим мекунем. Ҳар як боварӣ ин Инҷилро пеш мебарад.

Чӣ тарзи кори миссионӣ? Мо онро барои Масеҳ мекунем. Миссионӣ чист? Он барои наслҳои оянда, наслҳои ояндаи калисоҳо аст. Калид ба наслҳои ояндаи калисоҳо, ваизҳо ва миссионерҳо вобаста аст. Мо наметавонеем ба ширкати калисои марказӣ ё ба эвангелизм марказӣ ё ба меҳр марказӣ ё ба ибодат марказӣ равҷем. Ҳамаи ин чизҳо ҷалол доранд ва онҳо танҳо агар мо ба Масеҳ марказӣ бошем, анҷом дода мешаванд. Мо бояд ба Масеҳ марказӣ бошем. Ин мероси мост. Ситоиш ба Худованд! Он бояд ҳифз карда шавад. Он наметавонад Бриарвуд марказӣ бошад. Агар мо ба Масеҳ марказӣ буданро ҳифз кунем (мо баъдтар дар бораи Gospel driven ва Spirit filled сӯҳбат хоҳем кард) Масеҳ пешгор хоҳад буд, ки ҳаваси калисои Ӯст. Пешгории Масеҳ ҳаваси мост. Он моро комилан истеъмол мекунад ва дар ҳама чизе, ки мо дӯст дорем, мо барои Масеҳ, аз сабаби Масеҳ, аз Масеҳ ва ба Масеҳ дӯст дорем. Ӯ ҳамаи мост. Ман фикр мекунам, ки ин хеле муҳим аст ва ман боварӣ дорам, ки агар мо ба Масеҳ марказӣ бошем, мо метавонем барои наслҳои ояндаи имондорон, роҳбарон, миссионерҳо ва калисоҳо самаранок бошем. Ҳамаи ин чизҳо пеш меоянд, вақте ки калисо ба Масеҳ марказӣ аст. Пас, биёед, ки дар ин бора барои чанд лаҳза сӯҳбат кунем.

Пас, чӣ тарзи ба Масеҳ марказӣ будан, то ки мо Gospel driven, Spirit filled бо ҳар як аъзои миссионерӣ, ки ҷомеаро таълим медиҳад, бошем? Чӣ тарзи ба Масеҳ марказӣ будан? Биёед, ки бо як намуди навиштаи Муқаддас ва чанд намуди дигар баъдтар шурӯъ кунем. Ман ин навиштаро дар Matthew 16 дӯст дорам. Ман онро ҳар дафъае, ки ба Исроил меравам, мехонам. Ман дар роҳи худи Ҷисус истодаам, ки Ӯ ин суханонро гуфт ва мо аз он ҷо мегузарем. Ҷисус бо мардум сӯҳбати аҷоиб дорад ва чӣ пешгории Масеҳ ва ҳаваси Ӯ аст? Биёед, ки ба пешгории Масеҳ ва ҳаваси Ӯ аз ин навишта нигоҳ кунем.

Аввалин бор Гавҳардон ба мо мусоҳибаи бо ду савол аз ҷониби Масеҳ ва ду ҷавоб ба Масеҳ нишон медиҳад. Саволи рақами якум ин аст: «Дигарон дар бораи Ман чӣ мегӯянд?». Ин савол хеле умумӣ аст. Апостолҳо ҷавоб доданд: «Шумо як Пайғамбари бузург ҳастед. Шумо Ҳариям, Элиё, Юҳаннои Таъмидгар ҳастед». Ман мехоҳам ба шумо бигӯям, ки ман чӣ фикр мекунам дар ин ҷо гуфта мешавад. Ман фикр мекунам, ки шогирдон фикр мекунанд, ки онҳо бояд Исои Масеҳро ташвиқ кунанд, баъд аз он ки Ӯ ин саволро медиҳад, бинобар ин онҳо чизҳое мегӯянд, ки «Шумо як Мавъизнавии бузург ҳастед, Шумо мисли яке аз Пайғамбарон ҳастед. Дигарон дар бораи Шумо бо ҳамон нафас, ки дар бораи Элиё, Ҳариям ва ҳатто он шахсе, ки танҳо кушта шуд, Юҳаннои Таъмидгар сӯҳбат мекунанд. Онҳо воқеан чизҳои бузург дар бораи Шумо мегӯянд».

Онда Исо аз саволи умумӣ бо ҷавоби умумӣ, бо нятияти хуб, аммо мо ба он ҷое, ки лозим аст, нарасидем ва Он гоҳ ба саволи хеле мушаххас мегузарад. Саволи рақами дуюм ин аст: «Шумо «Мен»ро ки мегӯед?» Ӯ бо ибораи «Мен»-ро истифода мебарад, ки ин номи Худост. Ман ҳамон ҳастам, ки ҳастам. Дар Инҷили Юҳанно онро воқеан инкишоф медиҳанд, яъне «Ман дарвоза ҳастам, Ман роҳ ҳастам, Ман ҳақиқат ҳастам, Ман чӯпони ҳастам, Ман …, Ман …, Ман …». Вақте Юҳанно пирон Инҷили Юҳанноро менависад, ӯ инро таъкид мекунад. Ҳоло мо ба ҳамин матн нигоҳ мекунем, ки дар он Исо ибораи «Мен»-ро мегӯяд ва Петрус фавран пайдо мешавад. Шумо метавонед ба Петрус такя кунед. Ӯ баракати ваъзкунандагони ҳар як илюстратсияе, ки шумо талаб мекунед, аст. Ӯ бемории даҳон ва шуш надорад, балки бемории дил ва даҳон дорад. Дили Ӯ мехоҳад, ки аз даҳонаш берун ояд ва баъзан ин хуб аст, ва баъзан он чандон хуб нест. Ин ҷо он бузург аст, зеро Ӯ ҷавоб медиҳад: «Шумо Масиҳ, Писари Худои зинда ҳастед. Шумо Пайғамбар, Каҳин ва Падшоҳ ҳастед. Шумо аз Мӯсо ва Ҳарон, Пайғамбар, бузургтаред. Шумо аз Мелхиседек, Каҳин, бузургтаред. Шумо аз Дорои, Падшоҳ, бузургтаред. Шумо Масиҳ, Мафтуни, Фиристода ҳастед. Шумо Худоед, ки дар ҷисм омадааст».

Онда Исо ба Петрус чизе мегӯяд, ки ҳар яке аз шумо, ки ҳаргиз гуфтаед: «Исо Масеҳи ман, Наҷотдиҳандаи ман аст», Ӯ метавонист ба шумо бигӯяд. Исо мегӯяд: «Симон писари Юноф, ҷисм ва хун инро ба ту нафишоҳанд, балки Падари ман, ки дар осмон аст». Ба ибораи дигар, шумо наметавонед биёед ва Масеҳро дар тамоми ҷалоли Ӯ эътироф кунед, мода аз он ки Падар Рӯҳро мефиристд, то дили шуморо кушояд, ба шумо чашмона барои дидан ва гӯшҳо барои шунидан ато кунад. Муборак ҳастед. Неъматҳо аз ҷониби Неъматбахш ба шумо расидаанд, то шуморо озод кунад, ки Маниро ҳамчун Масеҳ бубинед. Ин аз қобилияти инсонӣ набуд, балки аз тахти осмон буд. Исо дар Matthew 16:17-18, 17 мегӯяд: Ва Исо ҷавоб дод: «Муборак ҳастед, эй Симон писари Юноф! Зеро ҷисм ва хун инро ба ту нафишоҳанд, балки Падари ман, ки дар осмон аст. 18 Ва Ман ба ту мегӯям, ки ту Петрус ҳастӣ, ва бар ин санг Ман калисои Худро бунёд хоҳам кард, ва дарҳои дӯзах бар зидди он ғалаба нахоҳанд кард.

Ҳоло мо аз мусоҳибамон ба он ҷо мегузарем, ки Масеҳи муаззам ваъда медиҳад бо ду эълон. Яке аз эълонҳо «Ман калисои Худро бунёд хоҳам кард» ва эъломи дигар «дарҳои дӯзах бар зидди он ғалаба нахоҳанд кард». Акнун диққат диҳед. Кадом вақт ки мо инро мебинем, мо фавран шод мешавем, кадом вақт ки мешунавем: «Ман калисои Худро бунёд хоҳам кард». Ин аст эътимоди муаббад, ки мо аз даҳони Масеҳ тавассути салиби Масеҳ дорем, ҳақиқати ҷалолбахш, ки калисои Масеҳ пирӯз хоҳад шуд. Ман калисои Худро бунёд хоҳам кард ва он ваъдаҳо ҳа ва амин дар Исо ҳаст, мисли ҳама чизҳои дигар. Бинобар ин Исо калисои Худро бунёд хоҳад кард.

Дуюм чизе, ки Ӯ гуфт, дарвозаҳои дӯзах бар зидди он ғалаба нахоҳанд кард. Ман мехоҳам онҳоро барои як дақиқа иваз кунам. Ин ба шумо чӣ мегӯяд? Ин ба шумо мегӯяд, ки Исо Собиқоист ва Ӯ моҳиятонро ҳамчун коргарон истифода мебарад, дуруст? Ин ҳам ба шумо чизе дигар мегӯяд. Ин ҳам ба шумо мегӯяд, ки ин калисои Ӯст. Пас, биёед дар бораи Брайервуд барои як дақиқа сӯҳбат кунем. Ман масъулияти шахсӣ дорам, ки ба таври пасторӣ сухан гӯям ва агар он чизе, ки ман мехоҳам бигӯям, барои дигар калисоҳо истифода шавад, Худро писандидед, аммо ин аст, ки мо бояд ба он хотиррасон кунем. Ин калисои Ҳарри нест. Ин ба PCA (Калисои Пресвитерианӣ дар Амрико) тааллуқ надорад. Ин ба шумо тааллуқ надорад. Ин ба Масеҳ тааллуқ дорад. Масеҳ мегӯяд: "Ман калисои Худро бунёд хоҳам кард". Ин аз Ӯст ва ба Масеҳ тааллуқ дорад. Ҳоло ман мехоҳам мисли он рафтор кунам, ки гӯё онро соҳибам, яъне он чизе, ки Ӯ соҳиб аст, ман мехоҳам онро нигоҳубин кунам, зеро ман сарпараст ҳастам, аммо он аз Ӯст. Ин ба Ӯ тааллуқ дорад ва муқаддас аст. Ин ба Ӯ тааллуқ дорад. Ин калисои Ӯст, калисои Ман, бартарии Масеҳ.

Биёед, ки мо ба эъломияи дигар рафтем. Ба воситаи Ӯ ин ваъда аст. Дарвозаҳои дӯзах бар зидди он ғалаба нахоҳанд кард. Ибораи «дарвозаҳои дӯзах» сазовори муолиҷаи бештар аз он чизест, ки ман дар ин ҷо медиҳам, аммо чандонии шумо ягон бор аз ҷониби дарвоза мағлуб шудаед? Ҷолиб аст, ки чӣ тавр он ба дарвоза ҳамчун изҳороти қудрате, ки шумо одатан барои дифоъ истифода мекунед, нигоҳ мекунад, аммо Ӯ дар пушти ин чӣ мегӯяд, ин аст, ки Шайтон ва мамлакати ӯ шикаст хӯрдаанд. Онҳо мисли он ки дар ҳуҷум ҳастанд, амал хоҳанд кард, аммо дар ҳақиқат ин дифоъ аст. Рӯзҳои ӯ аз рӯзи рафтани Масеҳ ба салиб ва шикастани бадӣ шумора мешавад. Пас ин «Ман калисои Худро месозам» ва «дарвозаҳои дӯзах бар зидди он ғалаба нахоҳанд кард», аммо ба тариқи дигар, бигӯем, ки чизе дигар низ равшан аст. Ҷисми дигар аз ҷониби Исо чӣ гуфта мешавад? Ӯ инчунин мегӯяд, ки калисо аз ҷониби мамлакати тира ва Шайтон пушти сар хоҳад шуд. Чаро Ӯ ваъда медиҳад, ки он ғалаба нахоҳад кард, агар он ғалаба нахоҳад кард? Пас Шайтон калисои ба Масеҳ нигаронидашуда, инҷили пешрафта ва рӯҳулқудс пуррашударо пушти сар хоҳад кард. Исо калисои Худро месозам ва дарвозаҳои дӯзах бар зидди он ғалаба нахоҳанд кард, аммо он пушти сар хоҳад шуд.

Масъалаи мо ин аст. Ман мехоҳам, ки мо дар ин бора хеле эҳтиёткор бошем. Худо мо ро дар давоми 50 сол баракат додааст. Баракати Масеҳ барои ин калисо додашуда моро аз ҳамлаҳои шайтон дар оянда эмин намекунад. Баракати Масеҳ моро аз дасисаҳои шайтон, васвасаҳои ӯ, ҳамлаҳои ӯ дар берун ё дар дохили калисо эмин намекунад. Бигузор, ман боз як қадам ба пеш гузорам. Мавриси мо, ки аз баракат ба баракат, бо ҳамаи камбудҳои мо, ки равшананд, Худо ба мо меҳрбон буд. Он маврис аз баракатҳои Худо ба мо дар давоми ҳамаи ин солҳо, 50 сол, моро аз ҳамлаҳои шайтон дар оянда эмин намекунад, балки баръакс, моро ҳамчун ҳдаф қарор медиҳад. Шайтон мехоҳад, ки мо дар гузашта бимонем ё ояндаро тарк кунем. Ӯ мехоҳад, ки мо аз роҳи худ дур шавем ва парешон шавем. Ӯ мехоҳад, ки дар ҷое, ки Масеҳ ҳама чиз буд, ҳама чизеро, ки Масеҳ барои мо кардааст, ба ҷои он ки Масеҳ ҳама чиз бошад, гардонем. Пас, ҳақиқат ин аст. Шайтон ҳамла мекунад. Масеҳ ваъда кардааст, ки ғалаба мекунад. Ӯ калисои ғалабакунандаро мебинояд.

In other words, the church until Jesus comes back, is going to face exactly what Jesus faced when He came the first time. The Son of God comes to save sinners. What does Satan do? He attacks. He attacks in Bethlehem through the destruction of the innocence. He attacked in the wilderness. He attacks and attacks and attacks. He even attacked in this text. He says “Peter upon this rock,” which deserves quite a bit more treatment than I can give today because there’s a verse that Christendom has divided over for years now. They say “Who is the rock?” Peter (which means stone, rock), I say to you, upon this rock I will build My church. So the Roman church has said that Peter is the rock. The only problem is that is if that is true then the first time He makes the statement is four verses later. Jesus says “I’m going to go to Jerusalem, I’m going to die because they will put me to death and I’ll rise again” and Peter newly crowned who is supposedly in the seat of papal authority then says “God forbid that this should happen.” And Jesus says, “Get thee behind Me Satan.” That’s not too good for your first utterance in papal authority. I don’t think Peter is the rock. The protestant church has always said the rock is Christ. Look at all the text that we have to support that. So the protestant church says “It’s the confession that is the rock. It’s Peter’s confession.” It’s interesting that the first time Jesus says this to Peter that Satan’s first attack is through Peter. You are the personification of Satan, get thee behind Me Satan, you have set your mind on man’s interest not God’s interest. Right there Satan is attacking the church. So is it simply this confession that upon this rock I will build My church and the rock is the confession that Christ is the Son of God, the Messiah. Obviously, that is where I would kind of tend to but there is a third option.

becomes:

Ба ибораи дигар, калисо то даме ки Исо бармегардд, ҳамин чизеро, ки Исо ҳангоми омадани якум фасад хоҳад дид. Писари Худо меояд, то гуноҳкоронро наҷот диҳад. Чӣ кор мекунад Шайтон? Ӯ ҳамла мекунад. Ӯ дар Бетлеҳем тавассути нобуд кардани бегуноҳӣ ҳамла мекунад. Ӯ дар биёбон ҳамла кард. Ӯ ҳамла мекунад ва ҳамла мекунад ва ҳамла мекунад. Ӯ ҳатто дар ин матн ҳамла кард. Ӯ мегӯяд: “Петр бар ин санг,” ки сазовори муҳокимаи бештар аз он чизест, ки ман метавонам имрӯз диҳам, зеро як оят ҳаст, ки масеҳиён ба он муддати тӯлонӣ тақсим шудаанд. Онҳо мегӯянд: “Кӣ сангест?” Петр (ки маънои санг, қишлоқро дорад), ман ба шумо мегӯям, бар ин санг Ман калисои Худро бунёд мекунам. Бинобар ин калисои Рум гуфт, ки Петр сангест. Мушкилоти ягона он аст, ки агар ин истинод бошад, пас бори аввал Ӯ ин изҳорро чор оят баъдтар мекунад. Исо мегӯяд: “Ман ба Ерусалим меравам, Ман меравам, ки аз онҳо ҷон биспарам ва боз аз нав эҳё мешавам” ва Петри навтаъиншуда, ки дар мақоми ҳокимияти папӣ қарор дорад, мегӯяд: “Худо нигоҳ кунад, ки ин рӯй диҳад.” Ва Исо мегӯяд: “Рӯҳи худро аз пеши Ман биспар, Шайтон.” Ин барои изҳороти якуми худ дар ҳокимияти папӣ хеле хуб нест. Ман фикр нест, ки Петр сангест. Калисои протестантӣ ҳамеша гуфтааст, ки санг Масиҳ аст. Ба матнҳои зиёде нигоҳ кунед, ки мо барои дастгирии он дорем. Бинобар ин калисои протестантӣ мегӯяд: “Эътироф аст, ки сангест. Эътирофи Петрист.” Ҷолиб аст, ки бори аввал Исо инро ба Петр мегӯяд, ки ҳамлаи аввали Шайтон тавассути Петрист. Шумо шахсияти Шайтон ҳастед, рӯҳи худро аз пеши Ман биспар, Шайтон, шумо дили худро ба манфиати инсонӣ, на манфиати Худо нигаронидаед. Ҳамин тавр Шайтон ба калисо ҳамла мекунад. Пас, оё он соддаест, ки бар ин санг Ман калисои Худро бунёд мекунам ва санг эътироф аст, ки Масиҳ Писари Худо, Масеҳ аст. Аён аст, ки ман ба он ҷо каме мизоҷ дорам, вале интихоби сеюм низ ҳаст.

Имконияти сеюм Питер аст, ки аз ном пайғамбарон, ки ба я apostles сухан мегӯянд, ки дар он пайғамбарон ба расулҳо роҳ доданд ва мо ба бунёди расулҳо ва пайғамбарон, ки Аҳди Қадим ва Аҳди Ҷадид мебошанд, ва Масеҳ аст Сунгӣ. Ман фикр мекунам, ки Ӯ дар ин ҷо мегӯяд, ки Питер бо Каломи Худо, ки аз пайғамбарон ва расулҳо меояд, бунёд аст, ҳама ба Масеҳ Сунгӣ такя мекунанд. Ҳамин тавр бунёди Каломи Худо, ки ба Масеҳ такя мекунад, ки ба он Сунгӣ мӯъҷизаи калисо мегардад, ки онро Шайтон ва ҳамлаҳои ӯ, ки дар нафасҳои оянда оғоз меёбанд, ғолиб карда наметавонанд. Ин аст эътимоди мо.

Ҳамин тавр аст бартарии Масеҳ ва ҳаваси Ӯ. Оё ҳаваси мо ҳамон аст ва оё бояд ҳаваси мо бошад? Оё бартарии Масеҳ бояд ҳаваси мо бошад? Ман мехоҳам дар Colossians 1 нигоҳ кунам. Ин барои ман хеле ҷолиб аст, зеро дар вақти хомӯшии субҳонам ман ҳоло дар китоби Колоссӣ ҳастам ва дар ин гузаргоҳ ҳафтаи охир. Colossians 1:15-20 мегӯяд

15 Ӯ (Масеҳ) симои Худои ғайбӣ, аввалин зодаи ҳамаи офариш (Вуҷудияти Ӯ зоҳири ҷалоли Худост.). 16 Зеро ки ҳама чиз бо Ӯ офарида шудааст (Пас Худо ҳама чизро чӣ тавр офарид? Бо Ӯ.), дар осмон ва дар замин, намоён ва ғайбӣ, хоҳ тахтҳо, хоҳ ҳукуматҳо, хоҳ ҳокимон, хоҳ мақомҳо — ҳама чиз бо Ӯ ва барои Ӯ офарида шудааст. 17 Ва Ӯ пеш аз ҳама чиз аст (Писари Худо абадӣ аст.), ва дар Ӯ ҳама чиз вуҷуд дорад (Ӯ ҳама чизро нигоҳ медорад.). 18 Ва Ӯ сарвари бадан, калисо аст. Ӯ аввал аст, аввалин зодаи мурдагон, то ки дар ҳама чиз Ӯ бартар бошад. 19 Зеро ки дар Ӯ пурраи Худо қарор дошт, 20 ва бо Ӯ ҳама чизро бо хун дар салиби Ӯ ба худ мувофиқ кард, хоҳ дар замин, хоҳ дар осмон, ва бо он осоиштагиро фароҳам меовард.

Ин аст Масеҳи Худо ва Ӯро дар салиб мурдан. Мебинед, ки чаро ҳавворий Паол мегӯяд: «Ман ҳадаф дорам, ки дар миёни шумо ягон чизеро намедонам, ба ҷуз аз Масеҳ ва Масеҳи дар салиб мурдан»? Ин аст, ки ин Масеҳ ва кори салиб аст. Ин аст Масеҳи, ки ҳама чизро офарид. Ин аст Масеҳи, ки ҳама чизро бо каломи қудрати Ӯ нигоҳ медорад. Ин аст Масеҳи, ки омад ва ба салиб рафт ва барои гуноҳҳои мо мурд, то ки калисои Ӯро бихарад, мо ро таъсис диҳад ва аз ин рӯз ин Масеҳ ҳоло дар ҳама чиз бартар аст. Дар Colossians 1:18б-19 мегӯяд: «... ки дар ҳама чиз Ӯ бартар бошад. 19 Зеро дар Ӯ тамоми пурйи Худо хушӣ пайдо кард, ки дар Ӯ зоҳир шавад...» ва дар ҷисми бадани Ӯ зоҳир шуд. Ӯ аст Офаридгор, Фидёкардаи мо, Нигоҳдори мо ва ҳама чиз аз Ӯ аст. Ҳама чизе, ки мо дорем, аз Ӯ ба мо барои Ӯ аст, аз ин рӯ Ӯ бартар аст. Мана нест тарҷумае, ки мегӯяд Ӯ ҷои аввал дорад, зеро Ӯ ҳама ҷой дорад. Ӯ дар болои рӯйхат нест. Ӯ рӯйхат аст. «Зеро барои ман зиндагӣ кардан Масеҳ аст». Ӯ ҳама чиз аст. Ӯ бартар аст ва Ӯ пассиони мост.

Чаро Ӯ бояд ҳаваси мо бошад? Ман мехоҳам ба шумо се сабаб диҳам. Ин аст, ки чаро бартарии Ӯ бояд ҳаваси мо ҳамчун калисо бошад. Якум, Масеҳ бартарин аст ва ҳаваси мо барои он аст, ки Ӯ калисои Худро дӯст медорад – арӯси Ӯ. Мардон, як навиштаи муқаддаси аҷиб ҳаст, ки шумо бояд онро дар телефони худ ҷой диҳед. Он Ephesians 5 ном дорад. Ephesians 5:25-27 мегӯяд: 25 Оё шавҳорон, занони худро дӯст доред, чунон ки Масеҳ калисои худро дӯст дошт ва худро барои Ӯ фдо кард, 26 то ки Ӯро муқаддас созад, Ӯро бо об ва каломи Худ тоза кард, 27 то ки Ӯ калисои худро ба худ дар ҷалол, бе ягон нуқтаи сиёҳӣ ё чизи дигаре, ки Ӯ муқаддас ва бе ягон айб бошад. Ман тӯйҳоро дӯст дорам. Ман ду вақти дӯстдоштам дар тӯйҳо дорам. Яке аз онҳо " шумо метавонед арӯсро бӯсед". Ман он лаҳзаро дӯст дорам, зеро шахсияти ҳамаашон дар он лаҳза зоҳир мешавад. Ҳамаи шахсиятҳои берунӣ танҳо зуд бӯс мекунанд. Вақте ки яке шахсиятҳои берунӣ ва дигаре шахсиятҳои дохилӣ дорад, яке аз онҳо қафо меравад ва дигаре пеш меравад. Агар ҳарду шахсиятҳои берунӣ бошанд, ман мегӯям: " Хуб, кифоя аст". Лекин вақти дӯстдоштаи ман дар тӯйҳо он аст, ки арӯс меояд ва дарҳои кушода мешаванд. Ман дӯст дорам, ки ба арӯс нигарам. Он гоҳ ашк, табассумҳое, ки аз даҳони хандон пинҳон карда намешаванд ё баъзе чизҳои дигар, вақте ки Ӯ арӯсро мебинад. Ман намехоҳам, ки онро ночиз созам, лекин ман фикр мекунам, ки он рӯз хеле ҷалолбахш хоҳад буд – арӯсе, ки Исо дӯст медорад, меояд ва " Падар, Ман яки онҳоро гум накардаам". Чӣ рӯзи ҷалолбахш хоҳад буд. Ӯ дар ҳаваси мо бартарин аст, зеро Ӯ мо дӯст медорад. Мо арӯси Ӯ смез.

Дуюм, Ӯ дар ҳаваси мо бартар аст, зеро Ӯ мо, калисо - реҷаи Ӯ-ро харидааст. Ман мехоҳам ба як нақл дар Acts 20 нигарам. Ин ҷо калисои аҷиб бо мероси бузург аст. Чӣ қадар хуб аст, ки ҳавворию Павлусро ба сифати пастор ва муассиси калисо барои се сол дошта бошед? Акнун Ӯ мехоҳад онҳоро тарк кунад. Ӯ мехоҳад дастгир карда шавад ва Ӯ ба онҳо мегӯяд, ки онҳо дигар Ӯ-ро наخواهнд дид, бинобар ин Ӯ баъзе суханони охиринро барои онҳо дорад, ки дар Acts 20:17 оғоз меёбад ва то охири боб меравад, аммо ман мехоҳам ба се нақл аз онҳо нигарам. Ин аст, ки Ӯ ба чӯпонони он калисо мегӯяд. Acts 20:28-30 мегӯяд: 28 Ба худ ва ба тамоми реҷа, ки Рӯҳи Муқаддас шуморо муваккал кардааст, диққати ҷиддӣ доданро фаромӯш накунед, то ба калисои Худо ғамхорӣ кунед, (чаро калисои Худо аст) ки Ӯ бо хун ё худ харидааст. (Чаро?) 29 Ман медонам, ки пас аз рафтани ман گرҳҳои ваҳшӣ дар миёни шумо (роҳбарон) пайдо хоҳанд шуд, реҷаро риоя накунед. 30 ва аз миёни худи шумо мардони суханони кӯтоҳро ба миён меоранд, то шогирдони худро ба ҷои дигар бошанд. Павлус мегӯяд: «Ман мехоҳам, ки ин ҷо тарк кунам ва Иблис мехоҳад, ки ин калисо ро напазад». Касе метавонад бигӯяд: «О, аммо ин калисои Эфес Колоссей, Лаодикея ва Иераполисро ба воя расонидааст. Онҳо Смирна, Пергам ва ҳамаи ин калисоро бунёд кардаанд. Онҳо Асияи Кӯчикро сарнагун карданд ва шумо мегӯед, ки Иблис ба Эфес напазад?». Қатъиян ва Ӯ на танҳо бо таъқиботи берунӣ, балки бо ворид шудани нороҳатӣ ва рӯҳи танқидӣ ба ӯ напазад. Ӯ роҳбарони козибро бо роҳбарони худхоҳ ва таълимоти иҷозатдодашуда ворид мекунад. Чаро Павлуси апостол инро медонад? Ин аст, ки Исо аллакай ба ӯ гуфтааст, ки Иблис напазад, аммо Ӯ ваъда кардааст, ки Ӯ калисои худро месозд ва Ӯ пирӯз хоҳад шуд. Ман фикр мекунам, ки Павлуси апостол инро медонад, зеро ин се сол дар ҳоли он ки Ӯ дар он ҷо буд, давом дошт. Акнун он танҳо пас аз рафтани Ӯ бештар идома хоҳад кард.

Пас, чӣ аст, ки Паул ба онҳо мегӯяд? Ӯ мехоҳад, ки онҳо худашонро назорат кунанд, то ки онҳо метавонанд бар сари калисои Худо, ки аз Ӯ аст, назорат кунанд. Он флокаи Худост. Чаро? Масеҳ онро бо хунҳои Худ харидорӣ кард. Пас, бартарии Ӯ ва ҳаваси мо аз он аст, ки Ӯ калисоро бо хунҳои Худ харидорӣ кард. Он флокаи Ӯ аст, ки мо онро ҷузъи он ҳастем.

Соли сеюм, Масеҳ бартарин аст ва ҳаваси мо аз он аст, ки Ӯ дар он бо Рӯҳи Худ сокин аст – ҷисми Ӯ. Мо ҷисми Масеҳ номида мешавем. Исо ба ин ҷаҳон омад. Ӯ бар худ ҷисм гирифт, кори Падарро кард, вазафаи оммавӣ анҷом дод ва вақте ки Ӯ онро ба итмом расонд, Ӯ ба калисои нав омад ва гуфт: «Чун Падар Моро фиристод, ҳоло Ман шуморо фиристам». Пас Исо дар ҷисми номеро аввал омад ва кори Падарро кард. Ӯ ба осмон баромад ва то даме ки Ӯ дар он ҷисми ҷалолёфта бармегардад, мо ҷисми номеро ду ҳастем. Чӣ тавр мо метавонем ба Масеҳ ҳамчун ҷисми Масеҳ тааллуқ дошта бошем? Ин аст, ки Ӯ Рӯҳи Худро дар моро ҷой медиҳад, то ки дар моро сокин бошад ва моро тавоно созад.

Ман як нуктаи ягона дорам. Нуктаи ягона ин аст, ки бартарии Масеҳ ҳаваси мост, зеро ҳама чиз аз Ӯ, барои Ӯ ва ба воситаи Ӯ аст, бинобар ин Ӯро ҷалол дорад то абад ва абад, Амин. Ҳар чизе ки шумо доред, ҳамааш, он хона, он кӯдакон, он оила, он кор, он муносибат, он умеди оянда, он орзу, он мушкили, ки шумо бояд рӯбарӯ шавед, ҳамааш аз Ӯ ба сӯи шумо омадааст, то ки ба воситаи Ӯ ҳама чизе, ки ҳоло аз сӯи шумо ба Ӯ бармегардад. Ҳаваси мо ин аст, ки дар ҳама чиз Масеҳ бартарин бошад. Мо бояд ба Масеҳ такя кунем. Ӯ маркази аст. Ӯ ҷамъбасти аст. Ӯ моддаи аст. Ӯ давраи аст. Чӣ тавр шумо давраро мекашед? Шумо аз давраи оғоз намекашед. Шумо аз марказ оғоз мекунед. Шумо онро ҷой медиҳед. Маркази мо Масеҳ аст ва Ӯ давраи мост.

Чӣ тавр шумо сафареро оғоз мекунед? Шумо бо қадами аввал оғоз мекунед. Чӣ тавр шумо медонед, ки дар куҷо қадами аввалро гузоред? Ин аз он сабаб аст, ки шумо макони таъинотро доред. Ӯ қадами аввал ва Ӯ макони таъинротест. Ӯ марказ аст. Ӯ ҷамъ аст. Ӯ моҳият аст. Ӯ давра аст. Ин аст Масеҳ, ки дар ҳама чиз, аз ҳама чиз ва ба Ӯ ҳама чиз дода мешавад. Чӣ тавр мо метавонем ҳамчун калисо ҷасорат ва меҳрбониро дар як вақт дошта бошем? Чӣ тавр мо метавонем боварӣ, эҳтиёт, мувофиқат ва вафодор бошем? Ҳамаи ин аз калисои Масеҳ-марказӣ меояд ва аз калисои Масеҳ, ки марказ, ҷамъ, моҳият ва давраи ҳама чиз аст.

Чанд калисо дар Revelation 2 ва 3 ҳаст? Ҳафт. Кадом аст сурати калима барои ин калисоҳо дар Revelation 2 ва 3? Онҳо чун ҳавлиҳои рӯшноӣ номیده мешаванд. Кист дар миёна? Ин Исо аст. Ӯ маркази калисои Худ аст. Ӯ маркази ҳар як калисои маҳаллӣ, маркази ҳамаи калисоҳо бо ҳам, ва агар Ӯ дар марказ бошад, ҳафт бояд дар давра бошанд. Пас Масеҳ маркази ҳама чиз аст. Агар Ӯ маркази он калисо бошад, Ӯ давраи ҳама чиз мешавад. Ӯ ҷамъи ҳама чиз аст. Ӯ моҳияти ҳама чиз аст. Масеҳ бояд бартарии комил дошта бошад, зеро Ӯ Худованди мо, Фариштаи мо ва Пайғамбари мост. Ӯ Наҷотдиҳандаи мо аст. Ӯ ғолибан аст. Ӯ кофӣ аст. Ӯ бояд бартарии комил дошта бошад, зеро Ӯ барҷаста аст. Ӯ бояд бартарии комил ва барҷаста бошад, зеро мо Ӯро эълон мекунем. Ӯ эъломи мо аст. Мо мехоҳем, ки одамон аз Масеҳ бинӯшанд. Ӯ гуноҳкоронро наҷот медиҳад. Ӯ муқаддасонро тасаллӣ медиҳад. Ӯ Он аст, ки моро маҳкум мекунад. Ӯ Он аст, ки моро нигоҳ медорад ва моро барои ҷалоли Худ афзун мекунад.

Бародарон ва хоҳарон, мо дар оянда ҳамла хорем. Мавқеи мо наморо аз ин ҳифозат намекунад. Мо аз берун ҳамла хорем. Мо аз дарун ҳамла хорем. Доштани муқоваи Шайтон барои парешон кардани мо, роҳи дигаре барои рафтан ва доктринаҳои фисқлиро пешкаш кардан. Ӯ ваъз дар минбари ин калисо хоҳад кард. Ӯ ҷамоатҳои калисо, мактабҳои якшанбе, гурӯҳҳои хурд ва воизони ин калисоро хоҳад кард. Ӯ ибодати моро хоҳад кард. Ӯ мехоҳад, ки он чизе дигар аз Масеҳ муҳимтар ва Худо-марказ бошад. Ӯ башоратдиҳии моро хоҳад кард. Ӯ ҳар як ҷузъи онро хоҳад кард. Вақте ки Ӯ ҳамла мекунад, мо дар Масеҳ пирӯз хорем, зеро Масеҳ аз дарҳои ҷаҳаннам гузаштааст. Ӯ онҳоро задааст ва калидҳоро гирифтааст. Ӯ онҳоро ба мо додааст ва Ӯ мегӯяд: "Ба номи Ман, Ман ба шумо калидҳои Малакут ва чӣ бояд дар замин баста шавад ва он дар осмон баста шудааст ва чӣ бояд дар замин кушода шавад ва он дар осмон кушода шудааст." Масеҳ пирӯз аст ва азбаски Ӯ калисои Ӯ аст, пас мардуми Ӯ пирӯз хорем. Ӯ муҳимтар аз ҳама аст ва аз ин рӯ Ӯ ҳаваси мост. Пас оё ин тавр бояд бошад ва оё ин тавр хоҳад буд?

Биёед, ман аз шумо як суол мепурсам. Бруси Сталлингс субҳона ҳангоми дуъо карданаш аз ки ба Худо дуъо кард? Ин осон аст. Оё шумо калимаҳои охири дуъои ӯро шунидаед? Ӯ «ба номи Исои Масиҳ, Амин» дуъо кард. Мо аз тариқи Масиҳ дуъо мекунем. Ҳоло кист ки дар тарафи рости Падар ба ҷои мо шафоат мекунад? Ӯ Масиҳ аст. Ҳангоми ки калисо ҷисми Масиҳ номида мешавад, он ҷисми кист? Он ҷисми Масиҳ аст. Ҳангоми ки он зани Масиҳ номида мешавад, он зани кист? Он зани Масиҳ аст. Ҳангоми ки он лашкар номида мешавад, он лашкари кист? Он лашкари Худованд аст. Ҳангоми ки он гурӯҳи гӯсфандон номида мешавад, он гурӯҳи кист? Он гурӯҳи Масиҳ аст. Кист ки гӯсфандони сарӣ аст? Ӯ Масиҳ аст. Кист ки калисои Худро харида гирифт? Ӯ Масиҳ аст. Кист ки ба мо Каломи Худовандро дод? Ӯ Масиҳ аст. Каломи Худованд моро ба ки оварда метавонад? Забони қадим моро ба Ӯ меорад ва Забони нави он Ӯро ба мо мефаҳмонад. Аз Мӯсо сар карда, бо ҳамаи пайғамбарон Ӯ худро дар ҳамаи навиштаҷот фаҳмонд. Масиҳ фокуси Калом аст.

Кист ки Рӯҳи Худовандро рехт, то ба мо ҳаёт бахшад? Ӯ Масиҳ буд. Кист ки ба мо туҳфаҳои Рӯҳро медиҳад? Ӯ Масиҳ аст. Кист ки ба мо Рӯҳро дод, ки мо меваҳои Рӯҳро дошта бошем, то ба Масиҳ монанд бошем? Масиҳ ба мо Рӯҳи Муқаддасро барои чӣ дод? Ин аст, ки Ӯ муҳимтар бошад. Дар бораи Рӯҳи Муқаддас таълимоти номувофиқ зиёд аст ва аксари сабабҳо аз он аст, ки калисо таълимоти дурустро надодааст, вале як чизро шумо медонед. Ҳангоми ки мо Рӯҳи Худовандро фаҳмам, мо дигар дар бораи Рӯҳи Худованд зиёд суҳбат намекунем, балки мо ба Рӯҳи Худованд таслим мешавем. Мо дар Рӯҳ роҳ меравем, вале дар бораи кист, ки суҳбат мекунем? Рӯҳи Муқаддас барои он омад, ки шаҳодат диҳад аз Масиҳ. Ӯ Масиҳ аст, ки ба мо Рӯҳи Муқаддасро дод.

Масеҳ аст, ки калисои худро харидорӣ кардааст. Кӣ барои калисо муқаррар мекунад? Масеҳ аст. Кӣ калисоро дӯст медорад? Масеҳ аст. Кӣ барои калисо мурд? Масеҳ аст. Кӣ боз ба зиндагӣ баргашт, то калисоро ба ҷалол бирасонад? Масеҳ аст. Кӣ ба ҷалол рафт, то барои мо ҷой тайёр кунад? Масеҳ аст. Чаро Ӯ ҷой барои мо тайёр мекунад? Ин аст, ки мо бо Ӯ, Масеҳ бошем. Кӣ барои мо дуо мекунад? Масеҳ аст. Кӣ боз барои мо меояд? Масеҳ аст. Кӣ мо бо Ӯ вохӯрем? Масеҳ аст. Кӣ моро бо суханони «омадааст, ки корҳои некӯи шумо ва бандагони вафодор» истиқбол мекунад? Масеҳ аст. Кӣ моро дастгирӣ мекунад ва зиндагии моро таъмин мекунад? Масеҳ аст.

Кӣ аст, ки дӯстони шумо, оила ва ҳамсоягони шумо, ки шумо мехоҳед, ки наҷот ёбанд, бояд бишнаванд? Масеҳ аст. Кӣ аст, ки бародарон ва хоҳарони шумо бояд бишнаванд, вақте ки онҳо дар гуноҳ гирифтор мешаванд ё бо оқибатҳои гуноҳ мубориза мекунанд ё вақте ки онҳо тасаллӣ пайдо кардан лозим аст? Онҳо бояд аз осоии Масеҳ, дӯстии Масеҳ ва бартарии Масеҳ бошанд. Кӣ аст, ки ҳеҷ гоҳ моро тарк намекунад ва ё аз мо даст намекашад? Масеҳ аст. Масеҳ бартарин аст ва Ӯ пассиони мост, зеро аз Ӯ, ба воситаи Ӯ ва ба Ӯ ҳама чизҳо ҳастанд.

Ба Ӯ ҷалол бошад ва барои мо дар калисои монанди Briarwood хеле муҳим аст, ки Briarwoodро маркази ин калисо накунем. Ин дар бораи Briarwood нест. Сабаби он, ки Briarwood мерос дорад, он аст, ки онҳое, ки пеш аз мо рафтанд, онро дар бораи Briarwood накарданд. Онҳо Briarwoodро дар бораи Масеҳ карданд. Ҳамеша чунин бошад, ба Ӯ ҷалол, ки танҳо ба Ӯ шоиста аст, ҳоло ва ҳамеша. Он гоҳ мо хуббинӣ мебинем. Он гоҳ мо шогирдсозӣ мебинем. Он гоҳ мо калисосозӣ мебинем. Он гоҳ мо дигар хайрияҳоро мебинем. Мо мебинем, ки вақте Масеҳ марказ, ҷамъ, моҳият ва давра аст. Ба Ӯ ҷалол абадан, Амин. Бидуо кунед.

Дуо:

Эй, Падари муҳтарам, шумораи зиёди миннатдорӣ ба шумо барои дақиқаҳое, ки мо метавонем бо ҳам дар Каломи Шумо бошем. Миннатдорӣ ба шумо барои Наҷотдиҳандаи мои аҷиб. Худои мо, мо аз он ҷо ки мо нолик ва ғайрисазвар ҳастем, шукргузор ҳастем, ки мо баракат ёфтаем. Онҳое, ки пеш аз мо рафтанд ва онҳое, ки ҳоло дар ин ҷо ҳастанд, мо ҳоло пеш меравем. Ин аст калисои Шумо, хонаи мо ва Масиҳ маркази он аст. Зиёда аз ин, Ӯ ҷамъ, моҳият ва давра аст ва ба Ӯ ҷалол дорад абадан, зеро ҳар чиз аз Ӯ, ба Ӯ ва барои Ӯ аст. Пас, эй Исо, мо дар ин ҷо ҳастем. Абадан баландӣ пайдо кунед, ман дар номи Исо дуо мекунам, Амин.