<link rel="stylesheet" href="https://cdn.plyr.io/3.7.8/plyr.css" />

Vol. 28 ·No. 41 · October 4, 2026

O Fim da Vergonha

Zefaniasu 3:14-16 “O Senhor, o seu Deus, está no seu meio, um guerreiro poderoso para salvar. Ele terá imensa alegria em você; com o seu amor a renovará. Ele se regozijará em você com brados de alegria”.” (Zephaniah 3:17, NVI)

Nova experiência

Ler no Modo Leitor

Folhear este artigo como uma revista — capa, página do autor e páginas animadas em todos os dispositivos.

Começar a ler

Aikuaera o Jehe'a

Zephaniah 3:14-16

Rehe Gabe Fluhrer

Taĩma ãme, tosekatĩ ta'ãme, tava'erã Zephaniah tavamo 3. Ta'ãme nda'ekoi ãpa'usu, ndaha'e. Ndaha'e ndogue'ive, ta'ãme presbitério tekotave ndogue'ive, ndaha'e ndaha'ekoi ãmba'usu, ta'ãme seminary ndogue'ive! Ta'ãme nda'ekoi ãpa'usu; ãmba 790 ta'ãme pew Bibles; 790. Ta'ãme ndogue'ive ãmba'e, ta'ãme tavamo 3:14-16 ko'ãje, ta'ãme domingo tekotave, Tava'erã ãme, ta'ãme tavamo [[BVRJoão 3:16] che'ãme ãmba'e, ta'ãme che'ãme Bíblia teko'a. Ta'ãme ndogue'ive ãmba'e, ta'ãme tavamo 3, 14 ta'ãme 16 ko'ãje; página 790.

Ta'ãme tava'erã, ta'ãme tava'erã Tava'erã.

Tava'erã Tupã, ta'ãme tava'erã che'ãme ãmba'e - ta'ãme Jesus, ta'ãme 2.000 ãme ãguãje, ta'ãme exaltado, resgatado, ta'ãme Salvador, ta'ãme che'ãme ãmba'e, ta'ãme ruína ãmba'e pecadores. Ta'ãme che'ãme ãmba'e, ta'ãme Espírito Santo ãmba'e, ta'ãme Palavra ãmba'e, ta'ãme vivificante, ta'ãme afiada ãmba'e, ta'ãme ãmba'e, ta'ãme Jesus ãmba'e, amém.

Zephaniah 3, ta'ãme 14 ãmba'e. Tava'erã Tupã:

Ta'ãme katu, ta'ãme Zion ãmba'e; ta'ãme Jerusalém ãmba'e! Ta'ãme Tupã ãmba'e ãmba'e ãmba'usu, ta'ãme ãmba'e ãmba'usu; ta'ãme Tupã, ta'ãme Israel ãmba'e, ta'ãme ãmba'e ãmba'usu; ta'ãme ãmba'e ãmba'usu, ta'ãme ãmba'e.

Ta'ãme katu ãmba'e, ta'ãme Zion; ta'ãme ãmba'e ãmba'usu.

Ta'ãme capim ãmba'e, ta'ãme flor ãmba'e, ta'ãme Tupã ãmba'e ãmba'e ãmba'usu, ta'ãme ãmba'e, amém.

A maior companhia aérea é a Southwest Airlines, e não temos mais eles aqui, eu aprendi logo quando nos mudamos para cá! Era nossa tábua de salvação para voltar do país estrangeiro da Pensilvânia para a Carolina do Sul quando eu estava em Westminster. E eles tiveram essa campanha publicitária há alguns anos, que foi uma das melhores que eu já vi, e o slogan da campanha publicitária era: “Quer fugir?” E havia esse anúncio em que você via esse homem e essa mulher sentados em uma espécie de sala de reunião corporativa, obviamente tipos executivos, e eles estão olhando diretamente para frente e ele olha em volta nervosamente e diz: “Você sabe, eu quis dizer isso para você há muito tempo, mas sempre tive sentimentos por você.” E ela fica muito animada e olha para ele e agarra o braço dele e diz: “Eu também!” E ele olha surpreso e vira, e você vê um auricular nele, e ele diz: “Espere um segundo. O que foi isso?” E você vê o rosto dela e ela está indo: “Oh não!” E o slogan vem: “Quer fugir?”

Culpa vs. Vergonha

E ãe eu estava pensando sobre isso esta semana, há momentos em nossas vidas em que desejamos ter essa opção, não é? Onde pudéssemos simplesmente escapar de qualquer coisa – circunstâncias, pessoas, seja o que for. Principalmente, acho que queremos escapar das memórias e das partes do nosso passado que nos causam vergonha. E precisamos distinguir desde o início aqui entre culpa e vergonha. Pesquisadora de vergonha, Brene Brown – se você não ouviu falar dela, tudo bem. Se tiver a chance, ela fez essa palestra que tem cerca de 30 milhões de visualizações no TED sobre “O Poder da Vulnerabilidade e da Vergonha.” Vale muito a pena assistir. Ela escreveu muito sobre esse assunto e distingue entre culpa e vergonha desta forma. Ela diz: "Culpa é não fazer algo de acordo com um padrão e sentir culpa psicológica adequada por isso – desconforto psicológico adequado pelo que você violou." E como cristãos, não acho que ela seja, mas como cristãos, podemos concordar com isso. Quando não conseguimos viver de acordo com a Lei de Deus, devemos sentir culpa.

Vergonha é diferente. Ela diz: "Vergonha é o sentimento intenso de ser indigno e não ser digno de amor." Podemos colocar em três palavras. Vergonha diz para nós: "Você não pertence." Culpa é mais privada. Vergonha, como disse um autor, "tem testemunhas." É um fenômeno público. É algo que arruinamos e falhamos diante de outros e é uma memória dolorosa. Causa desconforto quando pensamos sobre isso. E há diferentes tipos de vergonha, certo? E há vergonha que é real – a vergonha que devemos sentir diante de Deus por violar Seus padrões. Mas também há vergonha que não deveria estar lá. As coisas que foram feitas conosco – abuso, outras coisas como isso. Ou situações em que estivemos e a mensagem geral para nós foi: "Você não pertence." “O Senhor, o seu Deus, está no seu meio, um guerreiro poderoso para salvar. Ele terá imensa alegria em você; com o seu amor a renovará. Ele se regozijará em você com brados de alegria”.” (Zephaniah 3:17, NVI)

E o profeta Sofonias vai falar conosco esta noite sobre o fim da vergonha. E deixe-me estabelecer o contexto para você muito rapidamente. Sofonias é um dos doze profetas menores. Agora, esse nome é meio enganoso. Não é porque eles são menores na Palavra de Deus ou não são tão importantes quanto as outras partes da Palavra de Deus. Eles são chamados de profetas menores simplesmente porque seus livros no Antigo Testamento são tão curtos. Então você tem os profetas maiores – Isaías, Jeremias, Ezequiel e Daniel. E então você tem esses doze profetas menores e Sofonias é um deles. Ele está escrevendo cerca de 640 anos antes de Jesus nascer durante o reinado do grande rei reformador do Antigo Testamento, Josias. Se você voltar ao livro de Reis e ler sobre Josias, ele é o cara que traz de volta o culto em Israel. Ele faz muito trabalho de reforma em Israel naquela época.

Agora, uma das características únicas do livro de Sofonias é que ele abre sua profecia com provavelmente a cena de julgamento cósmico mais cósmica em qualquer lugar do Antigo Testamento. O que eu quero dizer com cena de julgamento cósmico, não é como alguns dos profetas onde Deus diz: “Olhe, eu vou vir julgar vocês, Israel, por toda a sua idolatria e por todos os seus pecados e por todos os modos que vocês se afastaram de mim.” Ele faz isso, mas começa com julgamento cósmico. Todo mundo está incluído nisso. Ninguém escapa. Então este livro tem muitas notícias ruins até chegarmos a este capítulo. E meio que o verso que realmente estabelece o tom para tudo o que segue é o verso 11. “Naquele dia, vocês não serão envergonhados.” E veremos essa frase “Naquele dia” novamente em nosso texto esta noite. E então o que Deus está prometendo fazer aqui é que Ele diz: “Eu vou remover toda a sua vergonha” – neste caso, vergonha própria – “Eu vou remover tudo isso e abençoá-los como vocês nunca imaginaram.” É para lá que vamos na semana que vem.

Ita ko'ẽ ko'ẽgua Zephaniah riregua. Teko'ã oĩ rire we rerekua Tupã ndive, ñande reko'ã ñande reneĩ, Tupã ndojuapyta'ỹva ñande rehe, ñande ndo'ekuri ñande Tupã ñande guive. Teko'ã oĩ rire we rerekua Tupã ndive, ñande reko'ã ñande reneĩ, Tupã ndojuapyta'ỹva ñande rehe, ñande ndo'ekuri ñande Tupã ñande guive. Upe "ndajuapyta'ỹ" oiko'ẽ ta'anga itapyta. Upe 14, Ndajuapyta'ỹ. Upe 15, Ndajuapy. Upe 16, Ndo'ekuri.

Ndajuapyta'ỹ

Ehecha ñande jave 14 pe - Ndajuapyta'ỹ. "E'ekuaa, ta'anga Zion; e'ekuaa, Israel! E'ekuaa e'ekuaa pya'e, ta'anga Jerusalem!" Ava'ekue, ehe'ẽ rire, ñande o'ekuaa mba'e veive, upe ẽ rire oiko'ẽ ta'anga. Upe ẽ rire oiko'ẽ mba'e veive. "E'ekuaa; e'ekuaa" - ñande reko'ã ñande reneĩ, ñande reko'ã ñande reneĩ oiko'ẽ ta'anga. Ñande a'e ñande reko'ã ñande reneĩ, reformed theology ndive, ñande reneĩ, ãa ñande a'e. Ñande a'e ñande reko'ã ñande reneĩ, ãa ñande a'e. Ava'ekue, ehe'ẽ rire, ñande o'ekuaa mba'e veive, upe ẽ rire oiko'ẽ ta'anga.

Ñande Rerekua Tupã ndive

E ãeity minha é itá. Tucuá tuba rájoa, ãeity rájoa, Ole Miss ogára Alabama, ou, ãeity ogára itá, ou tucuá tuba rájoa State ogára Ole Miss ãeity rá. Uitaá tuba rájoa abá duté. Tucuá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá. E itá ãeity rájoa, abá duté itá. E ãeity rájoa, tucuá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá. E itá ãeity rájoa, abá duté itá. E ãeity rájoa, tucuá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá. E profeta itá ãeity rájoa, tucuá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá. Profeta itá ãeity rájoa, tucuá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá. Tucuá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá. E ãeity rájoa, tucuá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá. E itá ãeity rájoa, abá duté itá. E ãeity rájoa, tucuá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá. E ãeity rájoa, tucuá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá. E Deus itá ãeity rájoa, "Uitaá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá, ãeity rájoa, tucuá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá." E ãeity rájoa, tucuá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá. E Deus itá ãeity rájoa, "Uitaá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá, ãeity rájoa, tucuá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá." E ãeity rájoa, tucuá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá.

Please let me re-translate it according to the rules:

E ãeity minha é itá. Tucuá tuba rájoa, ãeity rájoa, quando Ole Miss ogára Alabama, ou, ãeity ogára itá, ou tucuá tuba rájoa State ogára Ole Miss ãeity rá. Uitaá tuba rájoa abá duté. Tucuá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá. E itá ãeity rájoa, abá duté itá. E ãeity rájoa, tucuá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá. Profeta itá ãeity rájoa, tucuá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá. Profeta itá ãeity rájoa, tucuá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá. Tucuá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá. E ãeity rájoa, tucuá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá. E itá ãeity rájoa, abá duté itá. E ãeity rájoa, tucuá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá. E ãeity rájoa, tucuá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá. E Deus itá ãeity rájoa, "Uitaá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá, ãeity rájoa, tucuá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá." E ãeity rájoa, tucuá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá. E Deus itá ãeity rájoa, "Uitaá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá, ãeity rájoa, tucuá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá." E ãeity rájoa, tucuá tuba rájoa, ãeity rájoa, abá duté itá.

E veja quando é que Deus manda eles fazerem isso. Não é quando tudo está indo bem. Estas são todas promessas sobre o que Deus vai fazer. Estas são todas coisas que são futuras. Estas ainda não aconteceram. E assim Deus diz: “Enquanto vocês esperam, no meio de tudo desmoronando, Israel, regozijai-vos!” É contra-intuitivo ou o quê? E aqui está o que Ele diz para nós. Ele diz: “O que causa a vocês a maior vergonha? É algo do seu passado? É algo que vocês disseram em uma festa de jantar? É a maneira como vocês se comportaram quando estavam fora da cidade e havia testemunhas? O que causa a vocês a maior vergonha?” Para Israel, era o abandono de Deus. Eles deixaram Ele. Eles se afastaram e disseram: “Nós vamos seguir os ídolos.” E Deus diz: “Eu ainda não terminei com vocês. E no meio de Eu lidar com a sua vergonha” – e nós vamos falar sobre isso aqui em um momento – Ele diz: “Enquanto vocês esperam, regozijai-vos.” Vocês e eu podemos ter alegria onde estamos agora, esta noite. Esta é uma promessa maravilhosa. Então vemos em primeiro lugar que Deus nos chama a amá-Lo e adorá-Lo e desfrutá-Lo sem reserva. Sem reserva. Abandono sem reservas no seu desfrute com Deus.

Sem Julgamento

Tykuera, oréko peve, ehecha versículo 15-pe, No Juízo-pe. “Tuwera oñeimo’ã juiziayo te’ẽme; oñeimo’ã te’ẽme ava’e oñe’anga’uva’erã. Isra’erai Mba’ehegua, Tuwera, oréko te’ẽme; nde reko’ãme, ndereko’ãme mba’e’yva’i.” Mba’e heta oréko’ãme? Orahova’e ohecha, “Ava’e oréko te’ẽme oréjuiziayo oñeimo’ãva’erã, ha’e oréko te’ẽme mba’e oñe’anga’uva’erã.” Erehecha ta’ẽ? “Tuwera oñeimo’ã juiziayo te’ẽme.” Erehecha, ko’ã oréko te’ẽme oréjuiziayo gua’u ha’e oréverma’e. Orojua’e oréko te’ẽme, oréko te’ẽme Tuwera oñeimo’ãme, Jesú o’iri’õme. Orojua’e oréko te’ẽme oréjuiziayo. Orojua’e oréko te’ẽme oréverma’e. Tuwera ohecha, “Che oñeimo’ã oréjuiziayo.”

Ha’e ohecha oréko te’ẽme mba’e oñe’anga’uva’erã. Ohecha, “Che oñeimo’ã oréko te’ẽme ava’e oñe’anga’uva’erã. Isra’erai, oréko te’ẽme, che oñeimo’ã oréko te’ẽme mba’e oñe’anga’uva’erã.” Erenhecha ta’ẽ oréko te’ẽme oréjuiziayo. Mba’e oñe’anga’uva’erã oréko te’ẽme, ava’e oñe’anga’uva’erã, ha’e oñe’anga’uva’erã. Ko’ã oréko te’ẽme, Tuwera ohecha oréko te’ẽme oréjuiziayo oñeimo’ã oréko te’ẽme mba’e oñe’anga’uva’erã. Oñe’anga’uva’erã oréko te’ẽme, oréko te’ẽme oréjuiziayo oñeimo’ã oréko te’ẽme.

Paz Real

E quando Deus está dizendo isso para nós, Ele está nos pedindo para refletir sobre o fato de que todos nós, por causa dessas ameaças a nós – seja de outros, de inimigos, de pessoas que nos envergonham, seja o que for – Ele diz que isso nos leva a sermos preocupados crônicos. Não nos preocupamos muito? A vergonha não nos faz preocupar? Talvez você tenha sido envergonhado no início da vida e pelo resto da vida você se perguntou: “Serei aceito um dia? Serei bom o suficiente? Serei capaz de fazer parte do time?” E isso leva, novamente, à ansiedade. Nós nos preocupamos se estamos seguros. “Serei machucado fisicamente, emocionalmente por outro ser humano? O que acontecerá?” Preocupação, preocupação, preocupação. E aqui está o que Deus está dizendo. Ele diz que você pode ter paz real, alegria real, o que todos estão procurando e poucos encontram. Ele diz que isso está disponível, à mão, para ser pedido, esta noite.

E observe como Ele coloca isso lá. Ele diz: “Você nunca mais terá medo do mal.” Você tem medo do mal? Eu tenho. Eu não sei o que é. Eu me encontro ficando mais ansioso à medida que meus filhos crescem. Vocês são pais há mais tempo do que eu; vocês podem me dizer como lidar com isso! Mas quanto mais meus filhos crescem, mais eu encontro medo de todo o mal que há no mundo e me preocupo com eles. E sim, eu me arrependo e peço ao Senhor por ajuda, mas isso está comigo quando acordo nas manhãs. E é isso que Deus está dizendo para nós. A grande promessa é nunca mais ter medo do mal. Podemos parar de nos preocupar e parar de ter medo e experimentar a paz de Deus. Voltaremos a isso no final também.

REMARKS: Nheengatu does not seem to have a significant amount of religious texts or resources available; I will attempt to translate using the general vocabulary.

E quando Tupã ta suava ko'á, ha'e oĩ reko'a ãme, ha'e oĩ reko'a ãme, Tupã ha'e oĩ reko'a ãme, ha'e oĩ reko'a ãme, Tupã ha'e oĩ reko'a ãme, ha'e oĩ reko'a ãme, Tupã ha'e oĩ reko'a ãme, ha'e oĩ reko'a ãme, Tupã ha'e oĩ reko'a ãme, ha'e oĩ reko'a ãme, Tupã ha'e oĩ reko'a ãme, ha'e oĩ reko'a ãme, Tupã ha'e oĩ reko'a ãme, ha'e oĩ reko'a ãme, Tupã ha'e oĩ reko'a ãme, ha'e oĩ reko'a ãme. Ha'e oĩ reko'a ãme, ha'e oĩ reko'a ãme, Tupã ha'e oĩ reko'a ãme, ha'e oĩ reko'a ãme, Tupã ha'e oĩ reko'a ãme, ha'e oĩ reko'a ãme, Tupã ha'e oĩ reko'a ãme, ha'e oĩ reko'a ãme, Tupã ha'e oĩ reko'a ãme, ha'e oĩ reko'a ãme, Tupã ha'e oĩ reko'a ãme, ha'e oĩ reko'a ãme, Tupã ha'e oĩ reko'a ãme, ha'e oĩ reko'a ãme, Tupã ha'e oĩ reko'a ãme, ha'e oĩ reko'a ãme, Tupã ha'e oĩ reko'a ãme, ha'e oĩ reko'a ãme, Tupã ha'e oĩ reko'a ãme, ha'e oĩ reko'a ãme.

Ha'e Tupã oĩ reko'a ãme: “Ndereko'ive ikatu'e ma'ã.” Ndereko'ive ikatu'e ma'ã? Che aiko'ive ikatu'e ma'ã. Che aiko'ive ikatu'e ma'ã, che aiko'ive ikatu'e ma'ã, che aiko'ive ikatu'e ma'ã. Tupã ha'e oĩ reko'a ãme, ha'e oĩ reko'a ãme, Tupã ha'e oĩ reko'a ãme, ha'e oĩ reko'a ãme, Tupã ha'e oĩ reko'a ãme, ha'e oĩ reko'a ãme, Tupã ha'e oĩ reko'a ãme, ha'e oĩ reko'a ãme, Tupã ha'e oĩ reko'a ãme, ha'e oĩ reko'a ãme, Tupã ha'e oĩ reko'a ãme, ha'e oĩ reko'a ãme, Tupã ha'e oĩ reko'a ãme, ha'e oĩ reko'a ãme, Tupã ha'e oĩ reko'a ãme, ha'e oĩ reko'a ãme, Tupã ha'e oĩ reko'a ãme, ha'e oĩ reko'a ãme, Tupã ha'e oĩ reko'a ãme, ha'e oĩ reko'a ãme.

Tykuera oĩ, Tupã ohechauka chéi. Ohechauka “Israeli rei, Tuwera, oĩ ne moãnga.” Ha’e Israéli táva’ava’ekue, ¿ñandejára? Hembi’u porãme gueteri, henyhẽ Genesis-pe, oĩ pype oiko’ỹva’ekue, ha upe oĩ Abraham-pe, ha Tupã oiporusu’u pype oĩva’erã, ha upe oĩva’erã oityryry. Ha upe ohechauka oityryry oĩva’erã, “Roĩ rei orekóva’erã ñande ánga!” Ha Tupã ohechauka, “Nda’eroi rei, ánga rei orekóva’erã oĩ nde syryry oĩ, ha upe oĩ orekóva’erã oĩ nde ánga.” Ha upe oĩ ohechauka, “Nda’eroi, rei orekóva’erã ñande!” Ha upe ohechauka oĩ rei. Ha upe oĩ, israéli oĩ rei orekóva’erã, ha upe oĩ, ko’ãva’erã, oĩ peteĩ, oĩ pokõi sãso oĩ, oĩ rei orekóva’erã. Oĩ oĩ otyryry, oĩ oĩ oityryry, oĩ oĩ oityryry. Upe oĩ Tupã o’angavéva oĩ oĩ oityryry oĩ, oĩ oĩ oityryry oĩ, oĩ oĩ oityryry! Ha’e oĩ oĩ oityryry oĩ Israéli! Ha upe oĩ ohechauka, “Che syryry oĩ, che oĩ nde rei, ha’e oĩ oĩ oityryry che oĩ ohechauka.”

Ko’ãva’ekue Ndaha’e Iri’ta’ã

Itu suã me recorda de um história que leu recentemente sobre uma mulher que era casada, tinha um casal de filhos e um casamento muito bom por todos os relatos. E um dia, ela simplesmente se levantou e foi embora. Ela disse: “Eu não posso fazer isso mais,” e se afastou. Seu marido estava arrasado e ele continuou ligando para ela, com os filhos ao telefone, e disse: “Apenas fale com eles.” E ela simplesmente desligava. Então, finalmente, ele conseguiu encontrá-la e saber onde ela estava e, com grande custo para si mesmo – financeiramente, emocionalmente, fisicamente, tudo mais – ele a encontra e vai até ela e diz: “Eu amo você. Por favor, volte!” E ela desabou em seus braços. E ele disse: “Nós te chamamos. Nós escrevemos cartas. Por que nada disso teve impacto?” Ela disse: “Antes, eram apenas palavras. Então você veio.”

E é isso que Israel está sendo prometido aqui. Estas não são apenas palavras. “O Senhor, seu Rei, virá no meio de vocês.” E o anseio de Israel por um rei é o nosso anseio, não é? Nós vivemos em uma era quebrada, desconexa, desunida. Não é fascinante que com a era da maior capacidade de comunicação entre nossos smartphones, nossos computadores e nossos iPads, nós somos a era mais desconexa relacionalmente que talvez já tenha existido. E ansiamos por alguém que nos diga para onde ir, como chegar lá, como é quando chegamos lá. Ansiamos por um rei. Ansiamos por alguém que nos diga o que fazer, mas por causa do pecado, ao mesmo tempo, não queremos que ninguém nos diga o que fazer. Desconfiamos profundamente das autoridades em nossos dias e tempos, às vezes com razão. Você pode ter sido abusado por alguém em posição de autoridade. Você pode ter sofrido nas mãos de alguém em posição de autoridade. Isso é real. Mas em nossos corações, todos nós ressentimos autoridades sobre nós. E Deus diz: “Eu sou um Rei em quem você pode confiar. Eu vim até você. Eu não sou como as outras autoridades. Eu não vou decepcioná-lo. Eu sou Aquele que vem para pessoas envergonhadas para andar o caminho com elas.”

Sem Medo

E isso nos leva ao nosso último versículo aqui, o versículo 16. Sem Medo – nosso terceiro título. “Naquele dia se dirá a Jerusalém: ‘Não temas, ó Sião; não desfalecam as tuas mãos.’” O que é “aquele dia”? Nós lemos sobre isso o tempo todo no Antigo Testamento, “naquele dia; naquele dia.” Eu penso que aqui especificamente tem uma referência. Pense nisso da seguinte forma. Se você fica de pé e olha para as montanhas de lado, elas parecem picos assim – para cima e para baixo. Se você fica em pé em uma delas, todas parecem um único pico. É assim que Zacarias está olhando para a vinda de Jesus no futuro. Então, a vinda de Jesus é como aquele primeiro pico mais próximo dele; a primeira vinda de Jesus. A segunda vinda de Jesus é como aquele pico ao longe. E ele os põe ambos juntos enquanto olha pelos corredores do tempo. E ele diz: “Há um dia vindo em que tudo isso vai acabar” e aquele dia começou com a primeira vinda de Jesus. Ele inaugurou o reino. Ele trouxe Deus perto. Ele veio a nós. Não era mais apenas palavras; era presença. Era Jesus, que é Deus conosco. E então olha para frente para aquele dia que todos estamos esperando aqui. Aquele dia em que tudo o que está agora em forma de promessa se tornará realidade. Quando a fé dará lugar à vista e veremos tudo com os nossos próprios olhos o que o profeta está nos mostrando agora em figuras e sombras. Aquele grande dia, em que tudo o que nos faz ser afastados de Deus, ter vergonha na presença dele, ter vergonha na presença dos outros será eliminado, eliminado, eliminado. Ele diz: “Naquele dia, se dirá: ‘Não temas.’”

Não Desanimes

E note como ele coloca. “Não deixem que suas mãos fiquem fracas.” Um comentarista explica desta forma. Ele diz: “As mãos que caem moles descrevem na Escritura um desespero diante das circunstâncias que torna uma pessoa incapaz de funcionar.” Um desespero diante das circunstâncias que torna uma pessoa incapaz de funcionar. Você já se sentiu assim? Você já olhou para a sua vida, talvez olhou para a vergonha na sua vida, e disse: “Eu nem quero levantar da cama esta manhã”? Deus sabe sobre isso. Ele diz que é isso que significa ter mãos fracas. E Ele diz: “Não deixem que suas mãos fiquem fracas.” Por quê? Por causa do que Ele vai fazer naquele dia. Você sabe qual era o “Não farás” favorito de Jesus? Podemos pensar em muitas coisas. Eu acho que às vezes nós temos isso tão errado quando pensamos em Jesus como uma espécie de desmancha-prazeres que sempre e para sempre dizia: “Não farás.” Ele tinha muito a dizer sobre isso. Mas o seu “Não farás” favorito era: “Não farás temor. Não tenhas medo.” Era isso que Ele dizia para não fazer mais do que qualquer outra coisa, em cumprimento deste versículo. E Deus diz: “Quando o desespero vier, quando você não se sentir como levantar, quando você estiver esmagado pelas suas circunstâncias,” Ele diz: “Não desespere. Há um dia vindo em que não haverá mais desespero. Pense nisso. Viva fora disso.” Nós voltaremos a isso em apenas um momento.

Ta'ẽma oiko? Ha'e oĩ peteĩ momento ã, ajapo'ỹma. Ko'ã oiko ã, ¿mba'e oiko Jesú táva? Aha'e, heta oĩ ta'ẽ oiko. Oĩ peteĩ oĩva'erã: Dios oñorõ iñe'ẽgua ñandehápe Jesú oúva'gui. Ro'ava'erã ñañangareko Chupe, ñañangareko historia ha narrati'va oĩva'erã kuãhasã. Ro'ava'erã ñañangareko Chupe o'áva, Chupe o'áva oĩva'erã. Chupe o'áva oĩva'erã oúvo cruz-pe, ãva'erã teko oĩva'erã, teko oñondive ha teko oĩva'erã kuãhasã oĩva'erã ñandejára. Ta'ẽma ndé kuãhasã ndé oĩva'erã, Chupe oĩva'erã. Ta'ẽma ndé kuãhasã ndé oĩva'erã, ndé oĩva'erã kuãhasã, Jesú oĩ: "Ndé oĩva'erã Chupe. Ndé oĩva'erã ndé." Chupe oúvo ñandehápe, Jesú oĩ oĩva'erã oĩva'erã ñande kuãhasã. ¿Mba'e oiko Dios oñorõ iñe'ẽgua? “Ndé kuãhasã ndé oĩva'erã.” Mba'e oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã, Jesú oĩ oĩva'erã oĩva'erã ñande kuãhasã. Chupe oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã, oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Chupe oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã, Herodes oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã.

¿Mba'e oiko? Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã, oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã. Ha'e oĩ oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩva'erã oĩ

A vergonha não morre facilmente, não é? Você não pode afastá-la com um desejo. Não podemos simplesmente pensar em pensamentos felizes. Precisamos saber que alguém está conosco no meio disso. E, novamente, isso volta a Jesus. Ele se deleita em acolher pessoas com muita vergonha. Vergonha certa ou errada. Ele se deleita em acolher idólatras, pessoas auto-justas; pessoas que erraram repetidamente e continuam errando. Ele diz: “Vinde a Mim. Eu sou aquele que acolhe pessoas como essa. Você não está sozinho e nunca estará.” É por isso que nunca podemos ter medo novamente.

Não há necessidade de fingir mais

Essa é uma das maneiras pelas quais podemos lutar contra a vergonha e a preocupação quando percebemos que Jesus remove todo o medo em nossas vidas. E quando Ele faz isso, Ele nos torna um povo ao redor do qual as outras pessoas não precisam ter medo. Esse é um dos problemas que enfrentamos como cristãos na igreja, não é? Fingimos muito. E o problema de fingir é que você se torna bom nisso. Mas Deus conhece nossos corações, não é? E Ele diz: "Você não precisa fingir mais." Ninguém aqui precisa ter medo de deixar que todos os outros saibam que você errou. Ok? Todos nós erramos. Semanalmente! O tempo todo! E cada vez que eu faço isso, cada vez que vejo isso na vida de outra pessoa como pastor, sou lembrado da grandeza da Sua graça e da Sua paciência para com pecadores e fracassos como todos que estão me olhando e como o homem que está falando diante de você. Todos nós, todos nós, todos nós erramos. E Deus diz: "Eu pus Meu Filho à vergonha em seu lugar para que você nunca precise enfrentar isso." E quando entendemos isso, quando isso se fixa profundamente em nossos corações, nos tornamos pessoas ao redor das quais os outros não precisam ter medo. E isso é a morte da vergonha, quando temos esse tipo de cultura.

Sabé como Jesus, em nosso meio, acaba com nossa vergonha? A vergonha exerce autoridade sobre nós, não é? É terrível. Pensá nisso desta forma. Quantas coisas você fez esta semana que foram motivadas pela vergonha? Você teve uma lembrança do passado e isso influenciou uma decisão que você tomou. Você disse: “Não vou fazer isso porque me lembro como isso me faz sentir e vou fazer isso em vez disso porque não quero voltar àquele instante.” Ela exerce autoridade sobre nós e vivemos vidas profundamente frustradas, ansiosas. E o que Jesus faz é que Ele vem e diz: “Eu sou aquele que traz esse dia para o presente.” Como a vergonha morrerá em nossas vidas? Quando mais e mais percebemos que a ressurreição de Cristo foi apenas o primeiro episódio de um evento. Vamos comigo nisso. A ressurreição de Cristo foi o primeiro episódio de um evento, um evento que muda o mundo, que quebra o mundo, no qual estamos vivendo no meio. E então, quando Ele voltar e nós formos ressuscitados dentre os mortos, isso é apenas o segundo episódio desse evento que começou em Calvário há 2.000 anos. E enquanto vivemos esperando por isso, é isso que Paulo quis dizer quando disse: “Nosso homem exterior está se desgastando, mas nosso homem interior está sendo renovado dia após dia.” Com o quê? Com o poder da ressurreição do Espírito Santo.

Eu não traduzi para Nheengatu ainda, aqui está:

Taheta, ¿ Jesús oîrõ ã shayrýi ãgatu nde rékuera? Shayrýi oîrõ ñande rekuera, ¿nde heta? Oîrõ teé. Eche ãme, taheta. Mba'épa ojerurévo shayrýi nde pópe kuéra? Nde ojerurévo mba'e porã o'e, ha nde ojehe'a: “Ndaikatui che ajapo ko'águi, che oñondive che ojehe'a ko'águi, che ajapo ko'ávo che ndaikatui ojehe'a ko'águi.” Shayrýi oîrõ ñande rekuera, ha ñande oiko'áta frutração, taheta, ansioso. Ha Jesús oîrõ ojehe'a, oîrõ: “Che oîrõ o'a ko'áta ojehe'a.” ¿Mba'épa shayrýi oikovéta ñande rekuera? Háva ñande ojehe'a, ojehe'a ko'áta, Cristo oñondive oiko'áta ojehe'a o'a ojehe'a. Eche ãme, taheta. Cristo oñondive oiko'áta ojehe'a o'a ojehe'a, ojehe'a o'a oiko'áta ojehe'a, ha ñande oiko'áta ojehe'a o'a ojehe'a. Ha ojehe'a oiko'áta ojehe'a, ojehe'a o'a oiko'áta ojehe'a, ojehe'a o'a oiko'áta ojehe'a, ojehe'a o'a oiko'áta ojehe'a. Ha Paulo oîrõ ojehe'a, oîrõ: “[BVR 001] oîrõ ojehe'a, ha [BVR 002] oîrõ ojehe'a.” Mba'épa? Espírito Santo oñondive ojehe'a o'a.

Ta'ava, o que Jesus ta'ava para termina nossa vergonha? Ele ta'ava: “Tatu resgatua kuê! Tatu nãmẽ ãivy’atã. Tatu nãmẽ ãivy’atã ta’ẽma vergonha kuê tatu pasado kuê. Tatu ãivy’atã kuê ãjara’e resgate kuê, ãjara’e kuê tatu cosmos kuê umuãẽ kuê.” A resgate kuê Cristo kuê nãmẽ ãjara’e milagre kuê ta’ẽma Paska kuê. A resgate kuê Cristo kuê ãjara’e kuê tatu realidade kuê ta’ẽma, tatu fe kuê ãjara’e kuê tatu Cristo kuê ta’ẽma, tatu kuê ãjara’e kuê tatu Cristo kuê nãmẽ ãivy’atã. Ta’ẽma kuê, tatu pregador kuê ãjara’e kuê multiplicava kuê, tatu kuê ãjara’e kuê futuro kuê ta’ẽma presente kuê. Ta’ẽma kuê Jesus ta’ava tatu vergonha kuê. Ele ta'ava: “Tatu definia kuê futuro kuê resgate kuê ãjara’e” ta’ẽma kuê realidade kuê ta’ẽma fe kuê, ta’ẽma Espírito Santo kuê poder kuê tatu kuê ãjara’e, tatu kuê ãjara’e.” Ta’ẽma kuê tatu kuê vivia. Ta’ẽma kuê Jesus ta’ava kuê.

Umãẽ Histórias Kuê Ta'ẽma

E assim, aqui está a pergunta para todos nós esta semana. Quem vamos ouvir? A vergonha do passado, outras vozes nos contando uma narrativa, ou Deus, Jesus, nos contando outra história? Quem vamos ouvir? Quem ouvimos determinará como vivemos. Isso me lembra de uma cena de uma das minhas peças favoritas, Os Miseráveis, de Victor Hugo. Há esta cena incrível onde o ex-condenado, Jean Valjean, recebe perdão do bispo. Ele havia roubado, o bispo o havia acolhido, ele rouba a prata do bispo. A polícia vem e estão prontos para levar Jean Valjean embora e o bispo diz: “Não, não, não. Na verdade, eu deixei que ele pegasse emprestado.” E Valjean pergunta-lhe: “Por quê?” E ele diz: “Eu te perdoo.” E Valjean fica tão tomado pelo perdão do bispo que canta esta linda canção: “O que fiz?” E o ponto da canção é que ele vai levar uma nova vida. E as últimas linhas da canção capturam o que eu acho que Sofonias está tentando nos dizer esta noite. Elas vão desta forma: “Estou alcançando, mas caio, e a noite está se fechando. E eu olho para o vazio do redemoinho do meu pecado. Eu vou escapar agora do mundo, do mundo de Jean Valjean. Jean Valjean não é nada agora, outra história deve começar.”

Essa é a mensagem da cruz. Para todos nós e para toda a nossa vergonha, outra história deve começar. E aqui está a boa notícia. Ela começou há 2.000 anos. Podemos dizer com Valjean: “Aquele velho nós não é nada agora porque outra história começou em Cristo.” O fim dessa história é a ressurreição – passado e futuro. E o fim dessa história, portanto, é o fim da vergonha. Vamos orar.

Tupã, nhande ko'ẽ asẽ og̃uahe. Ojogua ta'anga ñande kuãa'ỹ ha ojeikotevẽ ambue ñe'ẽtava ojoko chugui. Ha ojúri oĩ oñe'ẽrõ Tupã ñe'ẽ, ndahesẽi oĩ mba'e oju oñe'ẽva ko'ã ñande kuãa'ỹ ojehe'a, oñedivulgava ñande, oñemo'ã ñande peteĩ ñe'ẽtava oñondive ñande ko'ẽ ojehe'a. Ejoaju ko'ẽ ojehe'a ñande rehe, Tupã ñe'ẽme, amén.

Baixar este artigo