Ikĩrĩrĩ ya Syryrĩ ta'ũma rãmu'ẽ karaijuáva rehegua itajuva'ãme'ẽ.

Nheengatu yvyra, ore pyta'e ohechauka ta'anga ypy, yvyra ojerova'a, ojerova'a guive, ohechauka yvyra ojerova'a. Cristo ohechauka, "Ore pyta'e ohechauka ndive, oho'a oho'a guive, oho'a oho'a yvyra ojerova'a." Ko'ã ñe'ẽ ohechauka, ore Tupã oho'a yvyra ojerova'a, oho'a guive Samaria yvyra ohechauka. Oho'a oho'a, oho'a ohechauka oho'a, oho'a yvyra oho'a, oho'a ohechauka yvyra oho'a. Oho'a oho'a, oho'a ohechauka oho'a, oho'a yvyra oho'a, oho'a ohechauka yvyra oho'a. Oho'a ohechauka, oho'a yvyra oho'a, oho'a ohechauka yvyra oho'a, oho'a oho'a yvyra oho'a.

Ore ohechauka oho'a oho'a, ore ohechauka oho'a, oho'a yvyra oho'a, oho'a ohechauka yvyra oho'a. Oho'a oho'a, oho'a ohechauka oho'a, oho'a yvyra oho'a, oho'a ohechauka yvyra oho'a. Oho'a oho'a, oho'a ohechauka oho'a, oho'a yvyra oho'a, oho'a ohechauka yvyra oho'a. Oho'a ohechauka, oho'a yvyra oho'a, oho'a ohechauka yvyra oho'a, oho'a oho'a yvyra oho'a.

"Os justos", diz Davi, "florecerão como uma palmeira; ele crescerá como um cedro no Líbano." A palmeira continua a crescer e aumentar, e retém seu vigor e frutificação talvez por mais tempo do que qualquer outra árvore. Ela também é renomada por sua capacidade de multiplicar seu próprio tipo, sua raiz produzindo um grande número de brotos; e quando é plantada por uma fonte viva no deserto, logo se encontrará uma pequena floresta de palmeiras crescendo ao seu redor. Esta é uma das árvores mais úteis, e cada parte dela é utilizada para algum uso proveitoso. "Florecer como a palmeira", portanto, é cheio de significado. Isso pode ser realizado pelo cristão apenas quando ele está progredindo em seu próprio crescimento espiritual, contribuindo, por sua influência, para o aumento das "árvores de justiça" no jardim do Senhor, e abundando em obras de utilidade.

O cedro é uma árvore sempre verde. Ele não, como muitas árvores, perde sua verdura, e permanece aparentemente sem vida metade do ano, e então brota luxuriantemente novamente por um pouco de tempo; mas seu crescimento é estável e seguro. Ele é perpetuamente verde. Crescer como um cedro, portanto, indica um progresso estável na vida divina.

Ta'anga kuera ojeporãi te'ẽ, ha ojeporãi te'ẽ gua'u, ore rekote'ẽ ndive. Dῖos guasu oĩri ha'e. Ko'ã oĩri ha'e ta'anga tuichave. Ha'e Dῖos guasu oĩri ojehechauka haguã oĩri oje'ekuaa'ỹva ndive. Ko'ã ojehechauka oĩri oje'ekuaa'ỹva oĩri ojehechauka haguã oĩri oje'ekuaa'ỹva, oĩri oje'ekuaa'ỹva ha oĩri ojehechauka haguã oĩri oje'ekuaa'ỹva. Ko'ã oje'ekuaa'ỹva oĩri ojehechauka haguã oĩri oje'ekuaa'ỹva oĩri ojehechauka haguã oĩri oje'ekuaa'ỹva. Dῖos guasu oĩri oje'ekuaa'ỹva oĩri ojehechauka haguã oĩri oje'ekuaa'ỹva, oĩri oje'ekuaa'ỹva oĩri ojehechauka haguã oĩri oje'ekuaa'ỹva oĩri ojehechauka haguã oĩri oje'ekuaa'ỹva. Oĩri oje'ekuaa'ỹva oĩri ojehechauka haguã oĩri oje'ekuaa'ỹva oĩri ojehechauka haguã oĩri oje'ekuaa'ỹva, oĩri oje'ekuaa'ỹva oĩri ojehechauka haguã oĩri oje'ekuaa'ỹva oĩri ojehechauka haguã oĩri oje'ekuaa'ỹva.

Áva oĩri ojehechauka haguã Dῖos guasu oĩri oje'ekuaa'ỹva oje pỹta'ỹva oje'ekuaa'ỹva?

1. Oĩri ojehechauka haguã oje'ekuaa'ỹva oje pỹta'ỹva oje'ekuaa'ỹva, oĩri ojehechauka haguã oje'ekuaa'ỹva oje pỹta'ỹva oje'ekuaa'ỹva oĩri ojehechauka haguã oje'ekuaa'ỹva oje pỹta'ỹva oje'ekuaa'ỹva.

2. Oĩri ojehechauka haguã oje'ekuaa'ỹva oje pỹta'ỹva oje'ekuaa'ỹva, oĩri ojehechauka haguã oje'ekuaa'ỹva oje pỹta'ỹva oje'ekuaa'ỹva oĩri ojehechauka haguã oje'ekuaa'ỹva oje pỹta'ỹva oje'ekuaa'ỹva, oĩri ojehechauka haguã oje'ekuaa'ỹva oje pỹta'ỹva oje'ekuaa'ỹva oĩri ojehechauka haguã oje'ekuaa'ỹva.

3. Dῖos guasu oĩri ojehechauka haguã oje'ekuaa'ỹva oje pỹta'ỹva oje'ekuaa'ỹva, oĩri ojehechauka haguã oje'ekuaa'ỹva oje pỹta'ỹva oje'ekuaa'ỹva oĩri ojehechauka haguã oje'ekuaa'ỹva oje pỹta'ỹva oje'ekuaa'ỹva, oĩri ojehechauka haguã oje'ekuaa'ỹva oje pỹta'ỹva oje'ekuaa'ỹva oĩri ojehechauka haguã oje'ekuaa'ỹva oje pỹta'ỹva oje'ekuaa'ỹva.

Nderekõi, tujavẽ ta'ãnga porã ñane rekoteĩme ãmeĩngatu áva. Tupã ñe'ẽ heta porã ñande reko porãme, ñande syrypyta'ãnga áva. Nãbo Hosea ñe'ẽme, "Tujavẽ ta'ãnga ñane rekoteĩme, tujavẽ ta'ãnga Tupã ñande rekoteĩme: iñe'ẽ ohechauka avei ko'ẽrãme; oúta ñande rehe avei upe ambue kuara'a, upe kuara'a porã ohechauka'ỹva tierra rehe." Iñe'ẽ ohechauka, ñande rekoteĩme ãmeĩngatu áva, oúta ñande rehe avei ko'ẽrãme; ha'e oúta ñande rehe avei upe ambue kuara'a, upe kuara'a porã ohechauka'ỹva tierra rehe. "Tujavẽ ta'ãnga Tupã ñande rekoteĩme," ñande tava'u ha'e avei ko'ẽrãme, ha'e ñande rekoteĩme ãmeĩngatu áva Tupã ñande rekoteĩme, ha'e oúta ñande rehe avei upe ambue kuara'a porã ohechauka'ỹva; ha'e ñande Tupã ñande rekoteĩme ha'e avei ko'ẽrãme upe ambue kuara'a porã ohechauka'ỹva. Oiko'ỹva ko'ẽrã; tujavẽ ta'ãnga ñande Tupã ñande rekoteĩme ha'e avei ko'ẽrãme, ha'e oúta ñande rehe avei upe ambue kuara'a porã ohechauka'ỹva.

Upe va'e, "ha'u avei ojapo ári, ári mbarakatu ári mbarakatua'e, teko térã." Palestina-pe, ári ndaiporãi, ko'ãga, o'ávaga ári opa'a; ãnga, ári katui o'ú, o'imbáva ãnga o'úva'e, o'úva'e mbarakatu o'úva'e; ári katui o'ú, o'imbáva mbarakatu, o'úva'e mbarakatua'e, o'ávaga mbarakatua'e, ári mbarakatua'e. Ári mbarakatua'e, kóva'e ári, o'imbáva mbarakatu o'úva'e, o'úva'e mbarakatua'e, ãnga o'ávaga mbarakatua'e; ári mbarakatua'e, kóva'e ári, o'imbáva mbarakatu o'úva'e, o'úva'e mbarakatua'e, ãnga o'ávaga mbarakatua'e. Ko'ã ári mbarakatua'e, kóva'e ári, o'imbáva mbarakatu o'úva'e, o'úva'e mbarakatua'e, ãnga o'ávaga mbarakatua'e; ári mbarakatua'e, kóva'e ári, o'imbáva mbarakatu o'úva'e, o'úva'e mbarakatua'e, ãnga o'ávaga mbarakatua'e.

Ko'ãga, mbarakatua'e, o'úva'e, ári mbarakatua'e, kóva'e ári, o'imbáva mbarakatu o'úva'e, o'úva'e mbarakatua'e, ãnga o'ávaga mbarakatua'e. O'úva'e, ári mbarakatua'e, kóva'e ári, o'imbáva mbarakatu o'úva'e, o'úva'e mbarakatua'e, ãnga o'ávaga mbarakatua'e; ári mbarakatua'e, kóva'e ári, o'imbáva mbarakatu o'úva'e, o'úva'e mbarakatua'e, ãnga o'ávaga mbarakatua'e. Ári mbarakatua'e, kóva'e ári, o'imbáva mbarakatu o'úva'e, o'úva'e mbarakatua'e, ãnga o'ávaga mbarakatua'e; o'úva'e, ári mbarakatua'e, kóva'e ári, o'imbáva mbarakatu o'úva'e, o'úva'e mbarakatua'e, ãnga o'ávaga mbarakatua'e. Ko'ã ári mbarakatua'e, kóva'e ári, o'imbáva mbarakatu o'úva'e, o'úva'e mbarakatua'e, ãnga o'ávaga mbarakatua'e.

Sã, muitas vezes, antes dessa nova experiência da qual estou falando, o cristão é levado por meio de grandes provações, muitas vezes excedendo, na força da tentação e no poder da convicção, o que precedeu sua primeira experiência de misericórdia perdoadora. Mas, quando a luz novamente irrompe em sua mente, ele é trazido para fora "em um lugar amplo," e contempla "a beleza do Senhor," e as glórias de sua graça, com visão mais clara do que nunca antes. As riquezas da plena certeza invadem a alma, e sua paz flui como um rio que nunca seca. Ele tem novas e mais claras descobertas da glória de Deus, e daquela divina e inefavelmente gloriosa mistério, "Deus manifesto na carne." Sua alma é levantada nos caminhos de Deus, embora extremamente humilhado em si mesmo, e humilhado diante de Deus. Ele trocou o "espírito de escravidão" pelo "espírito de adoção." Sua mente está em "paz perfeita, firmada em Deus." E essa "chuva tardia" traz seus frutos à maturidade. Seu amor e alegria, bem como todas as suas afeições piedosas, são mais puros e espirituais, com menos mistura de paixão humana; sua fé é mais forte, mais clara e mais estável; sua paciência é fortalecida; ele é mais paciente, mais gentil, mais manso, mais humilde, mais consistente em seu temperamento e conduta em todos os tempos. Ele literal e verdadeiramente "produz fruto com paciência;" e seu fruto permanece, e é visto, para a glória da graça de Deus. E, com muitos, esse refrescamento é frequentemente repetido, ao longo de uma longa vida cristã, fazendo com que eles sempre " produzam fruto em seu tempo."

Ta'asuáva teko'ã "chuva do fim" ne experiencia dos santos da Bíblia, como na de Jó, em sua provação, e de Davi e Pedro, após suas quedas. Assim também, encontramos isso nas memórias de cristãos eminentes, como Bunyan, Sra. Edwards, (esposa de Jonathan Edwards,) Edward Payson, James Brainerd, Taylor, Griffin, e muitos outros. Sra. Edwards, por muito tempo, gozou, como ela disse, "das riquezas da plena certeza." Ela sentia "uma resignação ininterrupta e inteira a Deus, com respeito à saúde ou doença, facilidade ou dor, vida ou morte; e uma resignação inteira das vidas de seus amigos terrestres mais próximos." Ela também sentia uma "paz doce e serenidade de alma, sem uma nuvem para interrompê-la; um rejubilo contínuo em todas as obras da natureza e da Providência; um acesso maravilhoso a Deus pela oração, conversando sensivelmente com ele, como se Deus estivesse aqui na terra; respostas frequentes, claras, sensíveis e imediatas à oração; todas as lágrimas enxugadas; todos os antigos problemas e tristezas da vida esquecidos, exceto a tristeza pelo pecado; fazendo tudo para a glória de Deus, com uma alegria, paz e contentamento contínuos e ininterrupto." Ao mesmo tempo, ela se envolvia nos deveres comuns da vida com grande diligência, considerando-os como parte do serviço a Deus; e, quando feitos por esse motivo, ela disse que eram tão deliciosos quanto a própria oração. Ela também mostrou uma "ansiedade extrema para evitar todo pecado e para cumprir todas as obrigações morais. Ela foi extremamente exemplar no cumprimento de todos os deveres sociais e relativos; exibiu grande inofensividade de vida e conversa; grande mansidão, benevolência e gentileza de espírito; e evitou, com notável consciência, todas aquelas coisas que ela considerava falhas em seu próprio caráter."

Mas como essas pessoas chegaram a essa eminência na vida cristã? Embora por graça livre e soberana — no entanto, não foi por meio de nenhum milagre. Se usarmos os mesmos meios, podemos alcançar o mesmo fim; e isso sem qualquer desrespeito à nossa dependência de Deus ou à sua soberania na dispensação da sua graça; pois ele estabeleceu os meios, bem como o fim. Ao falar das conquistas da Sra. Edwards, seu marido diz: "A Sra. Edwards havia crescido, de uma maneira incomum, na graça; e subido, por graus muito sensíveis, para um maior amor a Deus, desapego ao mundo e domínio sobre o pecado e a tentação, por meio de grandes provações e conflitos, e longa e contínua luta e combate contra o pecado, e oração e trabalho ardoroso na piedade, e engajamento da mente no uso de todos os meios. Esse crescimento havia sido acompanhado, não apenas por um grande aumento de afeições religiosas, mas por uma alteração mais visível do comportamento exterior; particularmente em viver acima do mundo e em um maior grau de firmeza e força no caminho do dever e da autonegação; mantendo o conflito cristão sob tentações e conquistando, de tempos em tempos, sob grandes provações; persistindo em uma calma e repouso inabaláveis e intocados, sob as mudanças e acidentes do tempo, como temporadas de dor extrema e aparente perigo de morte iminente."

Mas como essas pessoas chegaram a essa eminência na vida cristã? Embora por graça livre e soberana — no entanto, não foi por meio de nenhum milagre. Se usarmos os mesmos meios, podemos alcançar o mesmo fim; e isso sem qualquer desrespeito à nossa dependência de Deus ou à sua soberania na dispensação da sua graça; pois ele estabeleceu os meios, bem como o fim. Ao falar das conquistas da Sra. Edwards, seu marido diz: "A Sra. Edwards havia crescido, de uma maneira incomum, na graça; e subido, por graus muito sensíveis, para um maior amor a Tupã, desapego ao mundo e domínio sobre o pecado e a tentação, por meio de grandes provações e conflitos, e longa e contínua luta e combate contra o pecado, e oração e trabalho ardoroso na piedade, e engajamento da mente no uso de todos os meios. Esse crescimento havia sido acompanhado, não apenas por um grande aumento de afeições religiosas, mas por uma alteração mais visível do comportamento exterior; particularmente em viver acima do mundo e em um maior grau de firmeza e força no caminho do dever e da autonegação; mantendo o conflito cristão sob tentações e conquistando, de tempos em tempos, sob grandes provações; persistindo em uma calma e repouso inabaláveis e intocados, sob as mudanças e acidentes do tempo, como temporadas de dor extrema e aparente perigo de morte iminente."

Mas como 'nhanderekói rovykatu ári ne mba'e ñanemba'e? Ambue por gracia ñandejára, térã ñandejára oikotevẽva - ndaha'e por milagre. Ha'eño, ag̃a ñandejára oiporúva'ekue, ñandejára oiko'ekue; ha ndaha'e oityryrýi ñande dependência ñandejára pé, oikotevẽva ñandejára oityryrýi gracia oiporúva'ekue; ha'e oiporúva'ekue meios, ha'e oiko'ekue. Oñe'ẽva Sra. Edwards oityryrýi, itáva ohecha: "Sra. Edwards oikue oikotevẽva, oikotevẽva gracia; ha oiko'ekue, oiko'ekue ñandejára oiporúva'ekue, oiko'ekue Tupã oityryrýi, oiko'ekue mundo oityryrýi, ha oiko'ekue pecado ha tentação oityryrýi, oiko'ekue provações ha conflitos, ha oiko'ekue oração ha trabalho ardoroso na piedade, ha oiko'ekue engajamento mente oiporúva'ekue. Oiko'ekue oikotevẽva, ndaha'e aumento grande afeições religiosas, oiko'ekue alteração visível comportamento exterior; particularmente oiko'ekue mundo oityryrýi ha oiko'ekue grau firmeza ha força caminho dever ha autonegação; oiko'ekue conflito cristão sob tentações ha oiko'ekue, oiko'ekue provações; oiko'ekue calma ha repouso inabaláveis ha intocados, sob mudanças ha acidentes tempo, como temporadas dor extrema ha aparente perigo morte iminente."

Yaçorõi ta'ãma ñe'ẽ guarã heta syryrýi, ãva'erã heta mba'e asy. Ko'ãva oĩ peteĩ teko ko'ãva oĩ. Oñe'ẽ peteĩ joaju peteĩ teko cristianogua, kóva oĩ peteĩ ñe'ẽme'ẽgua. Ha'e "heta syryrýi rire, oru reino ñandejára". Ko'ãva oĩ peteĩ teko oñeñongatu, ko'ãva oĩ peteĩ teko oñeñongatu. Yañongatu peteĩ teko pyta'ỹva, oñeñongatu peteĩ teko oñeñongatu. Oñeñongatu peteĩ teko Cristo ndive, oñeñongatu peteĩ teko ñande avy'a'ỹva; oñeñongatu peteĩ teko Paulo, "ñe'ẽ oiko'ỹva oñe'ẽ oñe'ẽ, oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ; oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ, oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ oñe'ẽ o