Siwen Arten vu Lobreed

Normalerweis gouf wann een op dëst hi referéiert, sich follgendes (vum Strong's Hebräesche Lexikon) sich:

1. YADAH zum Umbéeden mat der ausgestreckter Hand. D'Gouf vu sech selwer am Umbéeden an der Veréierung. D'Hande zum Hëmmel opgehuewen. Et drott d'Bedeitung vun absoluter Iwwerhoungen, wéi e jonge Kand zu sengem Elterdeel - "huel mech op, ech si ganz deins". Schrifte: Genesis 29:35, 2. Chroniken 7:6, 20:21, Psalmen 9:1, 28:7, Psalmen 33:2, 42:5,11, 49:18, Jesaja 12:1

3034 yadah; e primitive Wurzel; nëmme gouf als denominativ vu 3027; lëttelech, d'Hand ausstrécken; kierperlech, e Stéck oder e Pfeil (e Stéck, e Pfeil) bei oder ewechschmeissen; speziell, zum Veréieren oder Ummbéeden (mat ausgestreckten Hande); intensiv, zum Beweenen (duerch d'Hände rëmmen):

KJV-- (aus)schmeissen, (gouf) bekennen (-en), loben, schéissen, (gouf) danken (-en, -s, -gung).

zum Schéissen, zum Auswerfen, zum Ausstossen

a) (Qal) schéissen (Pfeil)

b) (Piel) werfen, werfen, ënnerwerfen

c) (Hiphil)

1) danken, loben, preisen

2) bekennen, de Namen vu Gott bekennen

d) (Hithpael)

1) bekennen (Sënd)

2) danken

Yadah an der Praxis - Meng Hande zu Him ophiewen a sagen, wéi ech mech Him iwwerhoungen. D'Wiesen, wéi ech mech Him iwwerhoungen. Sei fleisseg. Sei disziplinéiert. Sei spezifesch. D'Disziplin huelen a SAGE dem Hëmmel, wéi ech mech Him iwwerhoungen. Mat meng Hande opgehuewen - Iwwerhoungen un mengem Gott - Geescht, Seel & Kierper. Ganz mengem Papp iwwerhoungen.

2. TEHILLAH sangen, loben. E spontanen neie Song. Sangen aus enger Melodie an dengem Häerz, duerch Wierder derzou. Dëst bezeechent e speziellen Typ vu Sangen - et ass sangen ouni Virbereedung, ouni Prouf. Bréngt enorm Eenheet zum Kierper vu Christus. Sangen direkt zu Gott. Kann an tehilah jiddwerzäit gouf. Sangen et déi zweetmal gouf ZAMAR. Et ass d'Lob, wat Gott bewunnt (sech drop setzt)(Psalmen 22:3) Gott manifestéiert sech an der Mëtt vu exuberante Sangen.

Schrift: Psalmen 22:3, 34:1, 40:3, 66:2, 2. Chroniken 20:22

8416 tehillah; vu 1984; Laudatioun; speziell (konkreet) e Hymnus: KJV-- Lob.

Lob, e Song oder e Hymnus vu Lob

a) Lob, Veréierung, Dank (Gott gouf)

b) d'Aktioun vu generaler oder ëffentlecher Veréierung

c) e Lob-Song (als Hebräeschen Titel)

d) Lob (duerch Qualitéiten oder Handlungen oder Attribut vu Gott)

e) Renommée, Ruhm, Glori

1) gouf vu Damaskus , Gott

2) e Objet vu Lob, e Besëtzer vu Ruhm (figurativ)

3. BARAK zum Knien oder zum Biegen. Gott Reverenz gouf als Akt vu Veréierung. Et implizéiert kontinuéierlech bewosst Gott Plaz gouf. Gott loben, d'Tugend erheben. Et ass e Gefiehl vu Knien an Gott loben als Akt vu Veréierung am Wuert BARAK. Physikesch Uwendung - Zum Biegen, Knien oder dëst mat der Absicht an dengem Häerz, dass Hee mengem KÖNEG ass an ech mech Him iwwerhoungen. Ech erkennen Him als KÖNEG an Gott. LËT: LOBT DEN HËMMEL Schrifft: Psalmen 103 seet eis, wéi mir de Hëmmel loben, an dann geet et weider, déi Begenade, Zefriddheet, Erliesung, Éier, Erneierung opzielen. Mir loben de Hëmmel, andeems mir dëi Saachen erënneren.

1288 barak; e primitive Wurzel; zum Knien; duerch Implikatioun Gott (als Akt vu Veréierung) loben, an (vice-versa) Mënsch (als Benefice); och (duerch Eufemismus) Gott oder de Kinnek (als Traisioun) fluchen:

KJV-- X immens, X ganz, X bei all, fluchen, loben, gratuléieren, fluchen, X immens, X wierklech, Knien (erof), loben, salute, X nach, danken.

1) loben, Knien

a) (Qal)

1) Knien

2) loben

b) (Niphal) geseegnet gouf, sech selwer seegnen

c) (Piel) loben

d) (Pual) geseegnet gouf, g'adeert gouf

e) (Hiphil) zum Knien bréngen

f) (Hithpael) sech selwer seegnen

2) Theologesch Wuertbuch vum Alen Testament: loben, salute, fluchen

4. HALAL

Schrift: 1. Chroniken 16:4, 23:5,30, 25:3, 29:13, Nehemia 12:24 (dëst Wuert kënnt iwwer 110 Mol am Alen Testament vir)

1984 halal; e primitive Wurzel; klar gouf (orig. vu Sound, awer meescht vu Farbe); schéinen; dohier, e Show maachen, sech rëmmen; an dohier, (klamoresch) domm gouf; rasen; kausativ, feieren; och stupidifiéieren:

KJV - (gouf) rëmmen, feieren, commendéieren, (deal, maachen), fool (-ish, -ly), Glori, gouf [Liicht] gouf, (gouf) bestuften (géint), gouf (bestuften) bestuften, gouf verheiratet, [sangen, gouf] Lob verdéngen, rasen, bekannt, schéinen.

1) schéinen

a) (Qal) schéinen (figurativ vu Gott senger Gunst)

b) (Hiphil) Liicht flashen

2) loben, sech rëmmen, boastful gouf

a) (Qal)

1) boastful gouf

2) boastful Een, Boaster (Partizip)

b) (Piel)

1) loben

2) sech rëmmen, e Stouss maachen

c) (Pual) g'adeert gouf, g'adeert gouf, commendéiert gouf, Lob verdéngen

d) (Hithpael) sech rëmmen, Glori maachen, eenegem sengem Stouss maachen

e) (Poel) e Fool vu maachen, e Fool gouf maachen

f) (Hithpoel) rasen, wéi e rasender handeln

5. TOWDAH Worship duerch d'Ausstrécken vun der Hand an Veréierung oder Zustëmmen mat wat gouf gouf oder gouf. Dëst Wuert fënnt meeschtens am Zesummenhang mat Opper - d'Dank oder Lob als Opper virun Empfang oder Manifestatioun. Gott danken fir Saachen, déi ech net am Natierlechen houn. Zustëmmen mat sengem Wuert - Glawen an sengem Wuert. Dës Form vu Lob geet an Operatioun just well sengem Wuert wier ass. "Papp, ech danken DIR, dass DING WUERT WIR ASS. Wéi mir meng Häerz an Hande am Lob opheben zum Hëmmel, et betrëft e Sacrifice, speziell wann een krank ass am Kierper. De karnalen Iech géif kämpfen an spotten iwwer dëst besonnescht Handlung, awer et ass grouss Glawen an TOWDAH als Lob. D'Ausstrécken vun der Hand symboliséiert d'Zustëmmung. D'richt Hand symboliséiert mengem Papp säi Bund. Wéi ech d'Schrëfte gouf, Gott gouf seng riicht Hand zu mir ausstrécken. Dëst ass de Bund. Wann Hee seng riicht Hand zu mir ausstréckt, Hee seet mir - ALLES, WAT Ech SI, ASS DEINS, an wann ech meng riicht Hand zu Him ausstrécken, ech seet "Alles, wAT Ech SI, ASS DEINS an ech stëmmen zou, wat DU seet. Et ass de Sacrifice, wat Gott éiert duerch seng Mirakelen.

D'ATTITUDE fir TOWDAH ass: Ech danken Gott. Ech stëmmen zou mat Gott, dass et ass, wéi Hee seet. Ech këmmeren net, wéi et ausséit. Ech stëmmen zou mat wat sengem Wuert seet. Beispill: Papp, ech danken DIR, dass ech g'heelt gouf.

Schrift: Psalmen 42:4, 50:23, Jeremia 17:26

8426 towdah; vu 3034; egentlech, eng Ausstréckung vun der Hand, d.h. (duerch Implikatioun) eng Avowal oder (meeschtens) Veréierung; speziell, e Chouer vu Worshippers: KJV-- Bekenntnis, (Opper vu) Lob, Dank (-en, -s, -gung).

Bekenntnis, Lob, Dank

a) Gott Lob gouf

b) Dank an Gesange vu liturgischer Worship, e Hymnus vu Lob

c) e Dank-Chouer oder e Prozessioun oder e Linn oder eng Kompanie

d) e Dank-Opper, e Sacrifice vu Dank

e) Bekenntnis

6. ZAMAR Sangen mat Instrumenter. Musik maachen akkompagnéiert vu der Stëmm. E vun de musikalesche Wierder fir Lob am Buch vu Psalmen. Et drait d'Idee vu Musik maachen am Lob zu Gott, wéi am Psalmen 92:1. Dëst Wuert ZAMAR heescht och d'Saiten beréieren, an bezeechent Lob, wat instrumental Worship involvéiert, wéi am Psalmen 150. Dëst Wuert gouf meeschtens iwwersat "Lob psalmen".

2167 zamar; e primitive Wurzel [vielleicht ident. mat 2168 duerch d'Idee vu Schlage mat den Finger]; eegentlech, d'Saiten oder Deeler vun engem musikalesche Instrument beréieren, d.h. drop spillen; Musik maachen, akkompagnéiert vu der Stëmm; dohier, am Song an Musik feieren: KJV-- Lob psalmen, sangen, psalmen.

sangen, Lob psalmen, Musik maachen; (Piel)

1) Musik maachen, sangen

2) e musikalescht Instrument spillen

7. SHABACH an enger lauter Tounadress, enger lauter Veréierung, enger Ruf! Mat enger lauter Stëmm, ongeschämt, d'HERRLECHKEET, TRIUMPH, KRAFT, BARMHERZEGKEET, LIEB vu Gott. Dëst Wuert implizéiert, dass Zeegnis Lob ass. D'Phrase "Ruft zum Hëmmel" kann als d'Handlung vu SHABACH verstane gouf. Et ass net just laut gouf. Du solls d'Attitude vun dengem ganze Wiesen houn, ongehënnt. Schrift: Psalmen 117:1, 63:3-4

7623 shabach; e primitive Wurzel; eegentlech, an enger lauter Tounadress, d.h. (spezifesch) laut; figurativ, zum Berouegen (als ob wann duerch Wierder): KJV-- commendéieren, Glori, behalen, Lob, still, Triumph.

1) berouegen, stillen, streechelen

a) (Piel) berouegen, stillen

b) (Hiphil) stillen (Partizip)

2) loben, preisen, commendéieren

a) (Piel)

1) loben, preisen (Gott)

2) commendéieren, gratuléieren (de Douten)

b) (Hithpael) sech rëmmen