Kujenga juu ya Mwamba

Na Wiley Lowry

Kama mngegeuza katika Biblia zenu kwenda kwenye sura ya 9 ya Matendo; ipo kwenye ukarasa wa 918 katika Biblia za mimbio mliopo. Kama mmezizoea kuwa hapa, mnasikia kwamba mara nyingi tunarudia swali la kwanza na jibu la Katekisimu Fupi ya Westminster. Na kwa hakika ni muhtasari wa kusafisha na kusaidia lengo la maisha. “Lengo kuu la mwanadamu ni kumuenzi Mungu na kumfurahi milele.” Nikifanyaongeza moja – na nina hakika kwamba watu waliokaa katika Chumba cha Yerusalemu katika Mkutano wa Westminster walikuwa wakisikiliza kwa hamu kile nilichokwenda kusema! Lakini nikifanyaongeza moja ningesema hivi. Lengo kuu la mwanadamu ni kumuenzi Mungu na kumfurahi pamoja milele. Na sababu ya kusema hivyo ni kwa sababu kanisa ni sehemu ya kati katika lengo la Mungu kwa watu wake. Na tunachoona katika sura ya 9 ya Matendo, aya ya 31 ni kwamba kanisa lilikuwa likijengwa juu ya Kristo. Na wakati lilijengwa juu ya Kristo, waliendelea “katika hofu ya Bwana na katika faraja ya Roho Mtakatifu.” Mnaona, waliendelea kumuenzi Mungu na waliendelea kumfurahi pamoja.

Kwa hiyo tukifanya hivyo, hebu tuende kwake katika sala, kisha tutaisoma yaani.

Baba yetu, tunaomba kwamba Utupatie hofu ya Bwana na Utupatie faraja ya Roho Mtakatifu hata tukisoma aya hii na kuisoma yaani. Na tutapoenda kutoka hapa, tutaenda kumuenzi na kumfurahi pamoja milele. Tunaomba mambo haya katika jina la Kristo, amen.

Matendo 9, aya moja tu; aya ya 31:

“Hivyo kanisa katika Yudea yote, Galilea na Samaria ilikuwa na amani na ilijengwa. Na kutembea katika hofu ya Bwana na katika faraja ya Roho Mtakatifu, ilizidisha.

Nyasi hunyauka na maua huanguka, lakini Neno la Mungu wetu hudumu milele.

Ninataka tustudie aya hii kwa pointi mbili usiku huu. Ya kwanza ni – kujengwa. Na ya pili ni – kujengwa nje. Kujengwa na kujengwa nje. Tutatumia muda wetu mwingi kwenye ya kwanza, na hapo tutaanza, na kujengwa.

Kujengwa

Inasema kwamba “kanisa katika Yudea na Galilea na Samaria yote ilikuwa na amani na ilikuwa ikijengwa.” Njia nyingine tunaweza kusema hilo ni kwamba ilikuwa inajengwa juu. Ilikuwa inaimarishwa. Nguvu ya kanisa ni jambo kubwa. Kanisa ni mwili wa Kristo; ni bibi-arusi wa Kristo. Ni kundi la Mchungaji Mwema. Ilijumuishwa kulingana na mpango wa Mungu wa milele, ulio salihiwa na kumimina damu ya thamani ya Kristo, na inatawaliwa na Bwana Yesu Kristo aliyefufuka na kushinda. Ni salama kusema kwamba ukuaji na nguvu ya kanisa inategemea Kristo.

Na katika aya hii, nadhani tunaona mambo matatu, njia tatu ambazo Kristo ni yule ambaye kanisa linajengwa. Njia tatu ambazo kanisa linajengwa juu ya Kristo. Moja ni kwamba kanisa linajengwa juu ya amri ya Kristo. Tunaona pia kwamba kanisa linajengwa kama kanisa la Kristo. Na kisha pia tunaona kwamba linajengwa kwa kujitolea kwa Kristo. Hebu tuangalie mambo hayo matatu.

Kujengwa Juu ya Amri ya Kristo

Kwa ujumla, tunaona kwamba kanisa linajengwa katika utimilifu na katika utii kwa amri ya Kristo. Unajua mojawapo ya mambo yanayofanya aya hii kuonekana katika kitabu cha Matendo ya Mitume ni kwamba inatumika kama muhtasari. Ni muhtasari wa kila kitu ambacho kimetokea kabla katika kitabu cha Matendo ya Mitume, lakini pia ni aya ya mpito. Kwa hiyo inatuandaa kutuambia kile ambacho kitatokea katika sehemu iliyobaki ya kitabu cha Matendo ya Mitume. Na kama muhtasari, aya ya 31 inatuambia kwamba kanisa, katika Yudea yote, Galilea na Samaria, lilikuwa likijengwa. Sasa kwa kutaja maeneo hayo matatu, hasa, tunaunganishwa na madhumuni na utaratibu na muhtasari wa kitabu cha Matendo ya Mitume. Kwa sababu unaona, kitabu cha Matendo ya Mitume huanza wapi? Kitabu cha Matendo ya Mitume huanza katika Yerusalemu na huanza na Yesu na Yuko na wanafunzi wake na anaeleza kuwa wanasubiri katika Yerusalemu, wanasubiri kuja kwa ahadi ya Mungu, kuja kwa Roho Mtakatifu. Na kisha kabla ya kupaa kwake, Yesu anawaambia wanafunzi wake hili. Anasema, “Mtapokea nguvu wakati Roho Mtakatifu atakapokuja juu yenu, na mtakuwa mashahidi wangu katika Yerusalemu na katika Yudea yote na katika Samaria na hata mwisho wa dunia.” Kitabu cha Matendo ya Mitume huanza na Yesu katika Yerusalemu. Kinaisha na Paulo akiwa Roma. Na kinafuata mstari huu wa maeneo ambao Yesu anawaambia wanafunzi wake – Yerusalemu, Yudea, Samaria, na hata mwisho wa dunia.

“Kwenye Jiwe Hili”

Na kwa hiyo katika aya ya 31, tunapata kwamba wakati habari ya ufufuo wa Yesu inapokuwa ikienea, kanisa linajengwa katika amani – wapi? “Kote Judea na Galilea na Samaria.” Ni kama Yesu alivyoamuru, kama Yesu alivyoamuru, kanisa lilikua na kuongezeka. Unaona, Kristo anapoamuru, Kristo anatoa. Anapoagiza wanafunzi wake, wafuasi wake kuwa mashahidi na kuwafanya wanafunzi, Atatimiza alivyoamuru. Atazalisha na kutoa matunda ya kazi yao kwa Yeye kwa sababu huu ni mpango wa Mungu na huu ni kazi ya Mungu. Utakumbuka katika injili wakati Petro anakiri kwamba Yesu ni Kristo – na Yesu anasema nini kwa Petro? Anasema, “Kwenye jiwe hili,” kukiri huku kwa Yesu kama Kristo, “Kwenye jiwe hili, nitaibenga kanisa langu na milango ya kuzimu haitashinda.” Na kulikuwa na mateso makali na upinzani dhidi ya kanisa katika wakati wa kitabu cha Matendo. Na wanafunzi, mitume, walifungwa gerezani. Walichajiwa wasizungumze habari za Yesu. Tunasoma habari za Stefano na namna alivyotuhumiwa uongo na akalipwa kwa mawe; shahidi wa kwanza katika kanisa la awali. Tunataja, hata katika sura iliyotangulia hii, kwamba ilikuwa Sauli, aliyekuwa Paulo – alikuwa akiharibu kanisa.

Lakini kama tungeweza kueleza ujumbe wa Matendo kwa maneno machache tu, tunaweza kusema kwamba ni ushuhuda wa ufufuo wenye nguvu na pamoja na mateso. Na hilo ndilo tunalopata – kwamba kama ujumbe wa Injili, kwamba Yesu amefufuka kutoka kwa wafu, unatoka nje na kwa nguvu ya Roho Mtakatifu kanisa linazidisha na linakua na linajenga na linaimarishwa katika kutimiza amri ya Kristo na katika uso wa mateso makali. Sasa tunaweza kuchukua masomo kadhaa kutoka kwa hilo, kutokana na hoja hii moja tu, kwa sababu tunaishi katika utamaduni ambao, kwa njia karibu zote, ni kinyume na njia za Mungu; ni kinyume na ukweli wa Mungu. Tunaona vitendo vya ugaidi, ambavyo ni ukweli karibu wa kila wiki, na huathiri akili za watu zaidi na zaidi. Na hata hivyo tunachokiona hapa katika kifungu hiki? Kwamba hata ingawa kanisa linaonekana kana kwamba liko kwenye msingi usio imara, linahitaji kusahihishwa, hitaji la kweli ni kurejesha ujumbe wa ufufuo na kutegemea Roho Mtakatifu kwa kuwa ni kwa njia hiyo Kristo anajenga na kuimarisha Kanisa lake.

Pia ni maneno ya kutia moyo kwetu. Huenda baadhi yenu mshangae kama inafaa kujitolea kwa kanisa? Inafaa kutumikia na kutoa na kujitolea katika maisha ya jumuiya? Huenda baadhi yenu mmetumikia kanisani kwa miaka mingi; mmeshindwa? Huenda sio tena kipaumbele kama ilivyokuwa awali? Tunachokiona hapa ni kwamba ukuaji wa kanisa, nguvu ya kanisa, ni amri ya Kristo. Ni mpango wa Mungu na Mungu ataona kazi yake ikitimizwa, kutimizwa, mpaka mwisho wa wakati, kwa utukufu wa Kristo na kwa manufaa ya watu wake. Ayati hii inatuambia, “Tazama anachofanya Mungu kwa Kanisa lake, pamoja na Kanisa lake. Anatoa anachokilia.” Tarajia hilo! Omba kwa hilo. Subiri hilo. Na jitolea kwa Kanisa lake.

Imejengwa kama Kanisa la Kristo

Hii inatuongoza kwenye jambo la pili. Ni kanisa la nani? Ni kanisa la Kristo! Hii ni kanisa la Kristo ambalo linajengwa. Kristo ni kichwa cha kanisa na kuna kanisa moja; kanisa moja lenye amani na umoja katika Kristo. Tazama nyuma kwenye aya hiyo, aya ya 31. Tazama inasema nini. Inasema, “Hivyo kanisa,” kanisa la umoja, “lilikuwa na amani na lilijengwa.” Ni kanisa moja, hata kama liko katika maeneo mengi. Liko katika Yudea na Galilea na Samaria, lakini bado ni kanisa moja. Kwa hakika, kama tungeweza kutafsiri hilo neno “kote,” ambapo inasema “kote,” tunaweza kusema, “kwa jumla.” Kwa hiyo unaweza kusema kwamba ni kanisa “katika jumla ya Yudea na Galilea na Samaria.” Na hilo neno katika Kigiriki ni neno hilohilo ambapo tunapata neno, “Katholiki.” Hii ndiyo tunayoikiri au kuungama tunaposema imani ya Mitume na kusema kwamba tunaamini katika “kanisa takatifu laatholiki.” Hatusemi kwamba tunaamini katika kanisa la Roma la Katholiki, bali tunaamini katika kanisa moja la ulimwengu wote, kanisa la Kristo duniani kote. Tunaithibitisha imani yetu na kujitolea kwetu kwa hilo. Kanisa lililo na waumini kutoka kwa kila taifa, kila kabila, kila lugha, kila watu.

Kanisa Moja Katika Kristo Yesu

Hivyo ndiyo Yesu alichoomba kabla ya kusulibiwa kwake. Alionyesha pamoja na wanafunzi wake kwamba “wote wanaoamini kwake wangekuwa mmoja, kama yeye na Baba ni mmoja.” Hivyo ndiyo Yesu aliwapa wanafunzi wake kazi ya kufanya mwisho wa Matayo aliposema, “Enendeni na kuwafanya wanafunzi watu wa mataifa yote.” Na tunapata nini tunapofika katika kitabu cha Ufunuo lakini ni umati mchanganyiko ambao hakuna aweza kumuona idadi yake ambao yuko mbele ya kiti cha enzi na kumwabudu Mwana-Kondoo, kumwabudu Kristo. Hii ni ahadi ya Mungu, kurejea kwa ahadi yake aliyompa Abrahamu kwamba kupitia kizazi cha Abrahamu mataifa yote ya dunia yangebarikiwa. Ni kanisa moja na liko katika Kristo Yesu. Na tunaona mwanzo wa umoja huo hapa katika kitabu cha Matendo katika aya ya 31 ya sura ya 9 wakati wale kutoka Yudea na Galilea na Samaria walikusanyika na wakafurahia amani na wakafurahia ujenzi, kuongezeka.

Kuzishinda Vikwazo

Na tayari katika hatua hii ya kitabu cha Matendo, kanisa limevuka vikwazo vikubwa. Unajua kama ukichukua maneno hayo matatu, “Yudea na Galilea na Samaria,” kuna katika maneno hayo matatu historia ngumu na ya kutisha. Kuna uabudu wa sanamu, kuna vita vya wenyewe kwa wenyewe, kuna chuki, kuna uhamisho, kuna upendeleo, kuna ulimwengu, kuna kujitawala. Yudea ilikuwa mahali pa hekalu. Ilikuwa mahali ambapo viongozi wa kidini waliishi na kukaa. Galilea ilikuwa eneo la Kiyahudi lakini lilikuwa na ushawishi mkubwa na athari za kitamaduni kutoka kwa utamaduni wa Kirumi na Kigiriki. Samaria ilikuwa kati ya hizo mbili na hawakuwa wa asili safi ya Kiyahudi na walifuata desturi tofauti za kidini. Na Wayahudi walichukia Wasamaria. Tunaambiwa kwamba wale kutoka Galilea waliposhuka kwenda Yudea walivuka mto wa Yordani ili kuzunguka eneo la Samaria. Hawakutaka kuonana na watu hao. Na wakati mwingine, vurugu kali ilipuka kati ya makundi haya ya watu. Lakini hapa tunaambiwa kwamba kulikuwa na kanisa moja katika maeneo hayo na kanisa hilo lilikuwa na amani na lilikuwa likijengwa. Sio tu kwamba lilikuwa huru kutoka kwa upinzani; kulikuwa na amani kati yao. Kulikuwa na amani kati ya watu hao ambao mara moja walikuwa katika uadui na Mungu na sasa walikuwa wamepatanishwa na Baba na wamepewa zawadi ya uzima wa milele katika Yesu Kristo, zawadi ya Roho Mtakatifu. Watu hao walikuwa katika uadui na kila mmoja, na sasa wanafurahi pamoja katika furaha, katika imani, na katika ushirika. Na neno hilo la “kanisa” tulilo navyo hapa, maana yake ni, kihalisi, “waliokaliwa.” Walikuwa “waliokaliwa” kutoka kwa njia zao za zamani na kutoka kwa asili tofauti ili kuingia kanisa moja, mwili mmoja, watu mmoja kwa utukufu wa Kristo.

Na pengine mfano dhahiri zaidi wa mabadiliko hayo makubwa ambayo watu hawa wanapata ni mabadiliko yaliyotokea kwa Sauli au Paulo. Hapa alikuwa mtu mapema katika sura hii, hapa ni mtu ambaye alikuwa kiongozi wa mashitaka na monevu wa kanisa na sasa yeye ni mmoja anayeletwa katika kanisa, katika ushirika wa watakatifu. Na sio tu kwamba yeye hana tena mashitaka lakini sasa yeye ni mmoja wa vyombo vikuu vya kujenga kanisa. Hiyo ni mabadiliko makubwa yanayotokea hapa katika sura hii, katika aya hii tunayoambiwa. Kuongezeka kwa kanisa kunaleta amani kati ya wale ambao ni tofauti na waliogawanyika. Kwa nini ni muhimu? Kwa nini ni muhimu kuwa na umoja kati ya tofauti hizo? Kwa sababu hakuna kitu kingine kinachoweza kufanya hivyo; Kristo pekee ndiye anayefanya hivyo. Inatokea tu katika kanisa la Kristo, na hivyo inaleta utukufu kwa jina la Kristo. Na tunaona hilo hapa katika aya hii.

Imejengwa na Kujitolea kwa Kristo

Mambo ya tatu tunayoyaona kuhusu jinsi kanisa linavyojengwa juu ya Kristo ni maelezo haya ya maisha ambayo yalifurahiwa kati ya waumini. Tunaona hapa kujitolea kwa Kristo kuendelea, huduma yake kwa kanisa. Kanisa linajengwa na kujitolea kwa Kristo kwao. Aya inatuambia kwamba walikuwa “wakienda katika hofu ya Bwana na katika faraja ya Roho Mtakatifu.” Sasa fikiria sifa za huduma ya Yesu. Ni mambo gani ya huduma ya Kristo? Naam, unaweza kutambua sifa hizi mbili hapa, je? Kwa sababu kila kitu Yesu alichofanya na kusema alichofanya kwa utukufu wa Mungu. Kujitolea kwake kutumia muda na Baba yake katika sala. Kazi zake zote za nguvu na miujiza na ishara na mafundisho aliyoyafanya yalikuwa ili Mungu apate utukufu. Na hata kwenda kwenye msalaba wake na kuchukua hasira ya Baba, hilo lilifanywa kwa utii na kuabiri mapenzi ya Baba yake. Ilikuwa hofu ya Bwana iliyoenea katika huduma yote ya Kristo.

Na Roho Mtakatifu, Roho Mtakatifu yuleyule aliyefanya kazi za ajabu za kus supernatural katika maisha ya Yesu na kupitia huduma yake ni Roho Mtakatifu yuleyule ambaye sasa anaendelea na huduma yake katika na kupitia wote wanaomwamini Kristo. Yesu aliahidi hilo. Aliahidi kwamba angewacha wanafunzi wake lakini hatakwenda kuwaacha peke yao bali atatumwa Roho Mtakatifu kuwapa nguvu, kuwafundisha ili waweze kushiriki katika huduma kwa jina lake. Jina lingine la Roho Mtakatifu, tumeambiwa, ni Mfariji au Msaidizi. Je, tunaona nini kinatokea hapa katika kifungu hiki? Ni kwamba Mfariji anatoa faraja. Wanaendelea “katika hofu ya Bwana na faraja ya Roho Mtakatifu.” Hiyo ni ushahidi kwamba Kristo alikuwa akiwajibika kwa kanisa lake. Alikuwa amejitolea kwa kanisa lake. Alikuwa anaendelea kuwahudumia watu wake kwa sababu wanaonyesha hofu ya Bwana na faraja ya Roho Mtakatifu. Sifa hizo mbili huenda pamoja – hofu, heshima, ibada, na kumwabudu Mungu pamoja na kutiwa moyo na faraja, furaha na baraka za Roho Mtakatifu.

Hofu ya Bwana

Sisi hutusikia mengi kuhusu hofu ya Bwana, sivyo? Inaonekana kama neno la Agano la Kale pengine. Na kwa hakika, jibu linalofaa kwa utukufu wa Mungu katika Agano la Kale ni hofu ya Bwana. Lakini katika Agano Jipya, mara nyingi, waandishi wanatuitaka kuogopa katika nuru ya ukweli wa Injili. Kwa sababu, kama unavyoona, Injili inatufundisha kuogopa Bwamu. Injili inatufundisha kwamba dhambi zetu zinastahili hasira na kutojali na adhabu ya Mungu. Hakuna kitu chochote tunaweza kufanya ili kuondoa dhambi zetu na kupata baraka ya Mungu. Lakini wokovu wetu hupatikana kwa kitu chochote chini ya kifo na ufufuo wa Yesu Kristo, Mwana wa Mungu. Hivyo ndivyo tulivyo maskini bila Kristo. Hivyo ndivyo wokovu wetu ulivyo ghali. Je, ni jibu gani linalofaa zaidi kuliko kuogopa na kuheshimu na kumcha Mungu? Je, ni jibu gani linalofaa zaidi kuliko, kama J.I. Packer alivyosema, au kukopa kutoka kwa kichwa cha kitabu chake, “kumtibu Mungu kwa uzito”? Tunawezaje kufurahia faraja ya Roho Mtakatifu kama hatumtoi Mungu ibada yetu ya juu zaidi?

Nafikiri ni salama kusema kwamba sisi wote tunatamani na kutamani faraja ya Roho Mtakatifu, lakini je tunamchukua Mungu kwa uzito? Maana yake ni kwamba kama tungeuliza watoto wetu, kama tungeuliza majirani zetu, wenzake kazini, “Ni kipaumbele gani kikubwa katika maisha yetu?” Maana yake ni kwamba sijui ni nini wangetasema! Sisi wote huwa tunajitambua kwa uzito. Je hatujui? Tunachukua kazi zetu kwa uzito, tunachukua michezo yetu kwa uzito, tunachukua muonekano wetu, chakula na kinywaji chetu, burudani zetu, tunajitambua kwa uzito. Ni kitu gani kinachoonekana zaidi ya hicho kuliko kuenea kwa selfie? Tunataka kupiga picha za wenyewe. Na kama tunajitambua kwa uzito, tunataka kuwambia watu wengine kuhusu wenyewe. Kwa hiyo tunaona hilo katika utamaduni wetu. Lakini je tunamchukua Mungu kwa uzito? Ninakiri kwamba ninataka Roho Mtakatifu achangie maisha, lakini je ninifanya hilo kila mara kwa matarajio na hamu ya kile Mungu anaweza kukifanya? Na je ninataka kupata sifa kidogo kwa njia hiyo? Sijui ni kiasi gani cha sisi tunataka watoto wetu, tunataka vijana kukua na kufurahia faraja ya Roho Mtakatifu, kukomaa katika imani, kukua katika udhanifu, lakini maana yake ni kwamba tu kwa muda mrefu kama wanavyofurahia kufanya hivyo. Na ni mara ngapi tunazoiga hofu inayofaa ya Bwana katika maisha yetu na vipaumbele tunavyochagua kwa familia zetu? Sisi wote tunakabiliwa na kutafuta faraja ya Roho Mtakatifu na kupuuza hofu ya Bwana. Lakini faraja ya Roho Mtakatifu huja pamoja na hofu ya Bwana.

Na ninapozungumzia kuhusu hofu ya Bwana, sisemi kuhusu tabia ya kusikitisha au kukosa furaha. Kuna joto katika hili, furaha katika hofu ya Bwana. Kuna uhuru na uaminifu, matumaini katika nyakati za majaribio; ujasiri katika nyakati za mateso. Nguvu na kina na umoja zikiwa zinajengwa kama kanisa la Kristo. Hili ni picha nzuri ya kanisa likijengwa katika sura ya 9 aya ya 31 ya Matendo. Kanisa ni mpango wa Mungu kwa utukufu wa Kristo na kwa manufaa ya watu wake. Unajua, katika familia yetu, tume kuwa kama vile wamebakiza wazimu kwa ndege. Sitazungumzia mengi kuhusu hilo kwa sababu sijui ni kiasi gani ninachotaka kufichua kuhusu jinsi tunavyochezwa, lakini tume kuwa sana tuned kwa mambo yanayendelea ya ndege katika yadi yetu! Na jana nilipata kuona kiota cha ndege. Tunaona haya kila mara, lakini ilinishangaza jinsi alivyokuwa ameweka pamoja kiota hiki ndege. Hapa kulikuwa na majani na uchafu na udongo na ndege hawa wanaweza kuiweka pamoja na kutengeneza kiota kwa mayai yao na kwa wao. Je, si ajabu kile Mungu anachofanya katika kujenga kanisa? Anachukua Myahudi na Mpagani, Mgali na Msamaritani, mtumwa na huru, tajiri na masikini, na Anawaunganisha kama Kanisa lake, kama kanisa la Kristo kwa utukufu wake, picha hii nzuri ya kutembea katika hofu ya Bwana na katika faraja ya Roho Mtakatifu? Hili ndilo Mungu anachofanya katika kujenga Kanisa lake. Kwa hiyo kanisa linajengwa. Linakuzwa.

Tunaambiwa pia katika neno la mwisho la aya hii kwamba wakati ilijengwa, ilijengwa nje. Hii itakuwa pointi yetu ya mwisho usiku huu. Ni kwamba kanisa lilijengwa nje; kanisa lilizidishwa. Kanisa lilipoongezeka, kanisa lilizidishwa. Kwa hakika, tunaweza kusema kwamba mojawapo ya ishara za nguvu ya kanisa ni kwamba inaelekezwa nje. Ilijengwa nje ilipojengwa na ilijengwa ilipojengwa nje. Hili si mwili tuli wa waumini. Hili si klabu ya kipekee. Hili ni ushirika wa nguvu ambao tunawaambia hapa. Moja ya maneno yanayotumiwa sana katika kanisa leo, katika utamaduni wetu, nadhani, ni “jumuiya – kufanya maisha pamoja.” Na hilo kwa hakika ni moja ya vipaumbele vya kifungu hiki; ni mojawapo ya mambo mazuri hapa. Wanatumia jumuiya pamoja. Lakini moja ya hatari za kuinua na kuzingatia jumuiya ni kwamba umakini unaweza kuelekea ndani na jumuiya inaweza kukua. Na inaweza kuwa vigumu kuwakumbatia wageni au wa nje. Na nina hakika wengi wetu tumepata uzoefu huo katika vikundi vidogo au Shule za Jumapili au mambo kama hayo.

Ilijengwa Nje

Lakini tunaona hapa, kwamba wakati umakini ni kwa Mungu na wakati umakini ni kwa amri ya Kristo ya kujenga Kanisa lake na kwenda na kutengeneza wanafunzi, kanisa linatoa na ukuaji wa kanisa huleta utukufu kwa jina la Kristo. Na tunachoona kanisa linapotoa, sifa zinazotoa nguvu kwa kanisa ni sifa zile zile zinazotoa ukuaji. Mambo hayo ambayo yalikuwepo na kuonekana katika huduma ya Kristo kwao – hofu ya Bwana na faraja ya Roho Mtakatifu – hizo ndizo mambo mawili yanawatoa nje, kuwasukuma nje, na kuleta kuzidishwa kwa wale walioko nje ya kanisa. Ni wakati walitembea katika hofu ya Bwana na katika faraja ya Roho Mtakatifu kwamba kanisa lilizidishwa. Ilijengwa nje.

Kujengwa Kunasababisha Kuzidishwa

Huo kimsingi ni kanuni ambayo umesikia Ed ikisema mara kwa mara, kwamba “kile kinachokwenda zaidi kwa moyo kinaenda pana duniani.” Hiyo ni kwamba kanisa linapoongezeka, linaongezeka nje. Mara nyingi tunasikia katika mikutano ya Misheni nukuu ya John Piper anayosema, “Misheni ipo kwa sababu huduma ya ibada haipo!” Tunaweza pia kusema kwamba misheni ipo kwa sababu huduma ya ibada ipo. Na hiyo ndiyo Piper anaendelea kuisema katika hotuba hiyo ambapo anazungumzia hilo. Ni kwamba ujenzi wa kanisa husababisha kuongezeka kwake. Na sababu kwa nini hilo ni muhimu ni kwamba kanisa linaendelea katika maeneo magumu; linaenda kwa watu wenye mahitaji halisi, ya kina. Kwa sababu hali ya dunia ni gani? Hali ya wale walioko nje ya kanisa ni gani? Naam, ni kinyume cha tunachokiona hapa. Wao ni bila hofu ya Bwana na wako bila faraja ya Roho Mtakatifu. Hakuna hisia ya kutegemea Mungu. Hakuna matumaini na amani na faraja bali kuna kiburi na ubatili tu. Sifikiri kwamba tunahitaji kutoa mifano ya jinsi hali hiyo inavyowakilisha dunia inayotuizunguka, lakini Kristo anatupa kitu bora. Anatupa Yeye Mwenyewe. Na ndani Yake, tunaitwa kuwa na nguvu na umoja na furaha na amani na kustaajabisha na upendo. Tunaitwa kuwa na uzima, uzima wa milele ndani Yake.

Tunapotumaini kwa mambo hayo, tunayoomba, tunayangojea, mojawapo ya matumaini tunayochukua ni kwamba tunaombea ufufuo. Tunaombea mageuzi, faraja, upya. Je, ulisikia hilo “re”? Tunauliza Mungu afanye kitu ambacho Ame kifanya hapo awali. Tunaombea afanye hilo. Na tunaweza kuwa na hamu kwa sababu tunaona Ame kifanya hapo awali. Na ushahidi wa hilo uko hapa moja kwa moja katika sura ya 9 ya Matendo ya Mitume, aya ya 31. Tunamwita Mungu afanye hilo tena kwa utukufu wa Kristo na kwa manufaa ya watu wake.

Nisoma kitabu hivi sasa kuhusu mafuriko ya Mto Mississippi mwaka 1927, Rising Tide. Na kitabu hicho ni cha ajabu! Mmoja wa wahusika wakuu katika kitabu hicho ni Mto Mississippi. Ni mmoja wa wahusika wenye nguvu zaidi katika kitabu hicho. Na ni ajabu kusikia jinsi anavyoelezea nguvu na ukali wa mto huo unapokuwa unateremka na unapoongezeka. Na katika kila hatua ya njia, mto huo unatafuta kuvunja matumbawe. Unatafuta kupanda juu ya matumbawe na kuenea nje ya kingo za mto. Hiyo ni nguvu na ukali wa mto.

Hiyo ndiyo tunaona katika kanisa kama kanisa linavyoongezeka, linapokuwa linakua. Linatafuta kufikia na kujenga na kukua na kuzidisha kwa utukufu wa Kristo. Hiyo ndiyo kanisa hufanya. Hiyo ndiyo tunaona likifanya hapa katika sura ya 9 aya ya 31 ya Matendo. Tunapomba ili liweze kufanya hivyo katika siku zetu.

Maisha ya Unyenyekevu

Acha nikamilishe kwa maoni kadhaa ili kuhitimisha. Unajua ninapokuja katika kifungu kama hiki na mimi huwa naona kwamba kuhubiri na kufundisha juu ya hofu ya Bwana ni jambo gumu sana. Nadhani ni kutokana na ukuu wa Mungu; ni vigumu kueleza na kushika si tu hofu bali pia upendo na heshima katika hofu hiyo. Kwa hiyo inaonekanaje? Inaonekanaje kuwa na hofu ya Bwana na faraja ya Roho Mtakatifu? Maneno machache yanakuja akilini. Na moja ni, ningesema ni hili – ni maisha ya unyenyekevu. Unajua sisi tumejikita na tunashughulika sana wakati mwingi. Tumevutwa kujaza muda wowote wa kupumzika au utulivu kwa kelele au kwa kuchochea macho. Lakini kuna wito hapa, nadhani kwetu kuwa watulivu. Nadhani kama Daudi alipoota mapema, “Jifanya tulivu na ujue kwamba mimi ni Mungu,” na kuchukua muda kustaajabisha na kumpaji Mungu; kukumbuka Baraka zake, kukumbuka Injili, na kumpa shukrani kwa hilo. Kuongezeka katika kuthamini kile alichofanya.

Kuna urahisi unaoonekana katika kanisa la Matendo ya Mitume. Je, sivyo? Tukirudi kwenye sura ya 2, kanisa lilifanya nini katika wakati wa kanisa la awali? Kwa hakika ilikuwa rahisi. Walijitolea kusifu na sala. Walijitolea kwa neno na huduma ya ubatizo. Na walijiweka katika ushirika na ukarimu. Ni rahisi lakini ni ajabu. Je, sivyo? Na walipojitolea kwa mambo hayo, walikuwa tayari kuonekana tofauti na dunia iliyowazunguka, kuwa chumvi na nuru katika dunia yao. Kulikuwa na utayari wao kukabiliana na majaribio, kukabiliana na mateso, kuteseka, kwa matumaini, na kuwa tayari kutoa hesabu kwa wale waliowaona sababu ya matumaini yao. Kwa nini walikuwa na matumaini makubwa hivyo? Ni kwa sababu ya ufufuo; ni kwa sababu ya uzima wa milele katika Kristo Yesu. Na walikuwa pamoja wakik strengtheniana katika nyakati hizo. Na walikuwa tayari kuwa ushuhuda wa Kristo.

Na huenda ndipo tunapopima hili. Kama tunakosa hamu na uzito kwa waliopotea, huenda hatujafahamu kikamilifu baraka ya hofu ya Bwana na faraja ya Roho Mtakatifu. Huenda hatujathamini kikamilifu fursa ya ajabu ya kanisa, lakini pia haja ya ajabu ya waliopotea. Na huenda tunahitaji kurudi tulipoanza huduma, Ezekieli sura ya 3, wito wa kuabudu – “Tusitafute na tutafute njia zetu na turudi kwa Bwana na tuinulie mioyo na mikono yetu kwa Mungu katika mbingu.” Tunaendelee kwake katika sala!

Baba, tunakupa shukrani kwa Neno Lako na kwa siku hii ya Bwana inayoja, asubuhi na jioni, kusikia Neno Lako na kuimba sifa Zako. Tunaomba kwamba Wewe, kwa Roho Wako, utafanya kazi ndani yetu ili kutuongeza na kutuimarisha na kutupa furaha katika Kristo na kutupa moyo kwa waliopotea na kutupa fursa za kuwafikia. Na wakati tunapoongezeka, kwamba tutaenea, kwa utukufu Wako, kwa utukufu wa Kristo na kwa mema yetu ya milele. Na tunaomba mambo haya katika jina la Kristo, amen.